Cenk’in son andaki karar de\u011fi\u015fikli\u011fine herkes \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. Bir bit yeni\u011fi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 tartarken bu konuya \u00e7ok tak\u0131lmamaya \u00e7al\u0131\u015facakt\u0131m. Fikrini de\u011fi\u015ftirmesine sebep olan \u015fey neyse iyi olmu\u015ftu \u00e7\u00fcnk\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc bir sesi vard\u0131 ve m\u00fczikal i\u00e7in faydal\u0131 olabilirdi. Helin, Esma, Burak ve ben onun \u015fark\u0131 s\u00f6ylemesiyle dalga ge\u00e7mek i\u00e7in iddiala\u015f\u0131rken \u00f6n yarg\u0131m\u0131za haddini bildirmi\u015fti. Sesi k\u00f6t\u00fc de\u011fildi. Hatta dalga ge\u00e7ilecek hi\u00e7bir taraf\u0131 yoktu.
Ama h\u00e2l\u00e2 Demir’in sesinin \u00fcst\u00fcmde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 etkiyi kimse b\u0131rakamam\u0131\u015ft\u0131.
Helin “Vayy, Cenk neymi\u015f ya?” dedi\u011finde akl\u0131m yine \u00e7eteye gitti. “Helin, Do\u011fukan neden kat\u0131lm\u0131yor?”
“Bilirsin, klasik ne i\u015fim var \u015fark\u0131 s\u00f6ylemekle, tiyatroyla halleri i\u015fte. Kat\u0131ks\u0131z bir basketbolcu. Herkes High School Musical’daki Troy Bolton olam\u0131yor.”
Burak beni g\u00f6sterek “Olan\u0131 var asl\u0131nda,” dedi.
Helin “Demir’in durumu farkl\u0131. O zaten m\u00fczik i\u00e7in do\u011fmu\u015f. Cenk de… Bir bilemedim \u015fu anda. Kat\u0131lmayacakt\u0131 da ne olduysa bir anda atlad\u0131,” dedi. Her ne kadar Cenk’ten pek ho\u015flanmasam da bir alk\u0131\u015f\u0131 hak etmi\u015fti. Koro se\u00e7meleri i\u00e7in Esma ve Burak dahil olmak \u00fczere geriye kalan \u00e7o\u011fu ki\u015fi sahneye \u00e7\u0131kt\u0131. Onlar\u0131n da se\u00e7meleri h\u0131zl\u0131 ilerledi. Ayhan Hoca ve H\u00fclya Hoca iki g\u00fcn i\u00e7inde kul\u00fcp d\u0131\u015f\u0131 kat\u0131l\u0131mlar\u0131 onaylayacakt\u0131. Se\u00e7meleri ge\u00e7emeyenler ise dekor ve kost\u00fcm i\u015finde kalacaklard\u0131. H\u00fclya Hoca “\u00c7\u0131k\u0131\u015fta herkes kap\u0131daki dosyalardan birer tane als\u0131n. \u0130\u00e7indeki k\u00e2\u011f\u0131tlarda k\u00fclt bir romantik eserden al\u0131nm\u0131\u015f \u00f6rnek sahne g\u00f6receksiniz. Toplamda alt\u0131 sayfa var. Sayfalardaki replikler o eserdeki ba\u015f karakterler aras\u0131nda ge\u00e7iyor. Herkes istedi\u011fi karakteri se\u00e7ip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ona g\u00f6re yapabilir.” \u0130lgileri merakla dinliyordu. “… \u0130yi \u00e7al\u0131\u015f\u0131n.” Orkestradakiler sahnede yer almayacaklar\u0131 i\u00e7in replik \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na da ihtiya\u00e7 duymayacaklard\u0131. Helin hari\u00e7 \u00fc\u00e7\u00fcm\u00fcz dosyalar\u0131m\u0131z\u0131 ald\u0131k ve bah\u00e7eye do\u011fru ilerlemeye ba\u015flad\u0131k. \u00c7\u0131kmadan \u00f6nce arkama, Demir’e bakt\u0131m ve onun yerine kendi dosyas\u0131n\u0131 alan Cenk’i g\u00f6rd\u00fcm. Bana g\u00f6z k\u0131rpt\u0131. \u0130fademi bile de\u011fi\u015ftirmedim ve \u00f6n\u00fcme d\u00f6n\u00fcp y\u00fcr\u00fcmeye devam ettim.
Ak\u015fam eve d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde halama m\u00fczikalden bahsettim. “Ailen seninle gurur duyard\u0131,” dedi. Bunu s\u00f6yledikten sonra odada olu\u015fan garip sessizli\u011fi da\u011f\u0131tmak i\u00e7in akl\u0131na gelen ilk soruyu sordu: “O \u00e7ocukla art\u0131k g\u00f6r\u00fc\u015fm\u00fcyorsun, de\u011fil mi?”
Her ne kadar mavi g\u00f6zlerini g\u00fcn\u00fcn her saati g\u00f6rmek istesem de, “Hay\u0131r. Zaten onun benimle g\u00f6r\u00fc\u015fmek isteyece\u011fini pek sanm\u0131yorum,” diyerek cevap verdim.
“Neden b\u00f6yle d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn ki? \u00c7ok g\u00fczel bir k\u0131zs\u0131n.”
“Yok, yok, o anlamda de\u011fil. Yani, ondan de\u011fil. Sadece… Bilmiyorum… Sanki onun i\u00e7in yetersiz kal\u0131yorum,” dedim ve ilk defa bu d\u00fc\u015f\u00fcncemi sesli bir \u015fekilde dile getirmi\u015f oldum. “Sak\u0131n b\u00f6yle d\u00fc\u015f\u00fcnme. Sen \u00e7ok yetenekli ve zeki bir k\u0131zs\u0131n. As\u0131l o k\u00f6t\u00fc insanlar senin i\u00e7in yetersiz kal\u0131rlar,” dedi.
Kast\u0131mdaki yetersizlik kendimle ilgili de\u011fildi. Herhangi bir f\u0131rsat\u00e7\u0131dan \u00e7ok daha fazlas\u0131 oldu\u011fumu biliyordum. Bahsetti\u011fim \u015fey; onun beklentilerine kar\u015f\u0131l\u0131k sa\u011flam duru\u015fumdaki yetersizlikti. Onun arzulad\u0131\u011f\u0131 gibi, sadece kendisinin etraf\u0131nda d\u00f6nen bir hayata raz\u0131 f\u0131rsat\u00e7\u0131lardan asla olamayaca\u011f\u0131md\u0131. Hi\u00e7kimse i\u00e7in kendimden vermeye de\u011fmezdi. Erkek-k\u0131z fark etmeksizin ka\u00e7 tane f\u0131rsat\u00e7\u0131s\u0131 oldu\u011funu s\u00f6ylesem, inanmazd\u0131n\u0131z. Hem “herkesle\u015fmek” de bir \u00e7\u00f6z\u00fcm de\u011fildi. Demir gibi zeki bir insan, birbirinin ayn\u0131 olan insanlar\u0131 ay\u0131rt etmekte zorlanmazd\u0131.
Okulda Demir’le otururken neredeyse hi\u00e7 konu\u015fmuyorduk ve i\u00e7im i\u00e7imi yiyordu. Dersteydik, sonunda dayanamad\u0131m. Bu kadar yak\u0131n\u0131mda olmas\u0131na ra\u011fmen ona bakamamak, onun sesini duyamamak i\u00e7imi kemiriyordu. “\u00c7a\u011fatay Abi’yle o g\u00fcn ne konu\u015ftunuz?” diye sordum. G\u00fcnlerdir akl\u0131m\u0131 kurcal\u0131yordu.
“Bir keresinde de sadece te\u015fekk\u00fcr edip ge\u00e7sen olmaz m\u0131?” dedi\u011finde aralar\u0131nda ge\u00e7en ileti\u015fimin belki de bilmek istemeyece\u011fim t\u00fcrden bir \u015fey oldu\u011fu ihtimali canlanm\u0131\u015ft\u0131. Haz\u0131r onun ilgisini yakalam\u0131\u015fken akl\u0131m\u0131 kurcalayan bir ba\u015fka soruyu sormak istedim:
“Niye oyuncu se\u00e7melerine kat\u0131lmad\u0131n? \u00c7ok g\u00fczel bir sesin var.”
Niye ona iltifat ediyordum ki? Bir kere de d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp konu\u015fsam olmaz m\u0131yd\u0131 sanki?
“Piyano \u00e7almak istiyorum,” dedi.
“Senden ba\u015fka piyano \u00e7alanlar da vard\u0131.”
“Evet, benden ba\u015fka \u00e7alanlar da var ama benim kadar iyi \u00e7alan yok sar\u0131,” dedi.
Her ne kadar yine kendini be\u011fenmi\u015f c\u00fcmlelerle konu\u015fsa da bu sefer do\u011fruyu s\u00f6yl\u00fcyordu. O piyano \u00e7alarken dinleyenleri etkiliyordu. \u00d6zellikle beni. Farkl\u0131 \u015feyler hissetmemi sa\u011fl\u0131yordu. Kar\u015f\u0131 arguman yaratamad\u0131\u011f\u0131m diyaloglar\u0131 rutinimiz haline gelmi\u015fti.
Zil \u00e7ald\u0131\u011f\u0131nda “Ses se\u00e7melerini ge\u00e7enleri panoya asm\u0131\u015flar. Baksan iyi olur,” dedi ve s\u0131n\u0131ftan \u00e7\u0131kt\u0131. Sabah bakt\u0131\u011f\u0131mda pano bo\u015ftu. Demir g\u00f6rd\u00fcyse, yeni asm\u0131\u015f olmal\u0131yd\u0131lar. Esma, Helin ve Burak’a bu haberi verdi\u011fim gibi f\u0131rlad\u0131k. H\u0131zl\u0131ca merdivenlerden inip panonun kar\u015f\u0131s\u0131na ge\u00e7mi\u015ftik. Esma “G\u00fcne\u015f! Ba\u015frol adaylar\u0131ndas\u0131n!” diyerek bana sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00e7ok sevindim. “Keman\u0131n ben olaca\u011f\u0131m g\u00fczelim,” dedi Helin ve o da bana sar\u0131ld\u0131.
Burak “Cansu ge\u00e7ememi\u015f,” dedi.
Hepimiz g\u00fclmeye ba\u015flad\u0131k. Akl\u0131m\u0131za onun \u015fark\u0131 s\u00f6ylerkenki hali geldi\u011fi i\u00e7in g\u00fcl\u00fcyorduk. “\u0130ddiaya var\u0131m m\u00fczikalde kalmak i\u00e7in dekor-kost\u00fcm i\u015fine girer. Hayatta Demir’den ayr\u0131lmayacakt\u0131r,” dedim ve hakl\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131m. Cansu kost\u00fcm i\u015fine kayd\u0131n\u0131 yapt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131, ayr\u0131ca Masal’\u0131 da zorla kendi yan\u0131na alm\u0131\u015ft\u0131.
\u015ea\u015f\u0131rmad\u0131k.
Sadece ba\u015f\u0131ma daha fazla dert a\u00e7mamas\u0131 i\u00e7in dua ediyordum.
Tiyatro se\u00e7meleri i\u00e7in verilen repliklere \u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m. Oyunculu\u011fumun \u015fark\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131m kadar iyi oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnmesem de Esma ve Burak ger\u00e7ekten \u00e7ok yard\u0131mc\u0131 olmu\u015flard\u0131. Tiyatro se\u00e7melerine orkestradakiler girmedi\u011fi i\u00e7in salon \u00e7ok daha bo\u015ftu. Ke\u015fke Demir de oyunda olsayd\u0131 diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Onunla romantik bir \u015fekilde konu\u015fabilece\u011fim tek f\u0131rsat, bu m\u00fczikaldeki romantik sahneler olurdu. Bu basit hayalimin temelinde onunla ho\u015f iltifatlarla, hatta normal konu\u015fman\u0131n bile imk\u00e2ns\u0131z oldu\u011fu ger\u00e7e\u011fi yat\u0131yordu.
Oyuncu se\u00e7meleri bekledi\u011fimden iyi ge\u00e7mi\u015fti ve H\u00fclya Hoca ba\u015froldeki k\u0131zla erke\u011fi se\u00e7mek i\u00e7in bizleri ikili e\u015fle\u015ftirmi\u015fti. Ba\u015frollere aday olan toplamda d\u00f6rt \u00e7ift vard\u0131. Esma ve Burak’\u0131n yan rolde ve koroda g\u00f6rev almay\u0131 se\u00e7melerinin sebebi senaryoyu yazacak olmalar\u0131yd\u0131. Bu y\u00fczden bu listede yoklard\u0131. Nedenini anlamad\u0131m \u00e7\u00fcnk\u00fc beraber o kadar tatl\u0131lard\u0131 ki ba\u015frol de olabilirlerdi. Kiminle e\u015fle\u015fti\u011fimi g\u00f6rmek i\u00e7in bakt\u0131\u011f\u0131mda di\u011fer yedi ki\u015fi de panoya bak\u0131yordu. Ad\u0131m\u0131 listede en \u00fcstte g\u00f6r\u00fcnce mutlu oldum. Tam e\u015fle\u015fti\u011fim ki\u015fiye de bakacakken “G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re bir s\u00fcre beraberiz,” diyen ses dikkatimi da\u011f\u0131tt\u0131. Cenk’in tam yan\u0131mda durdu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm.
Onunla m\u0131 e\u015fle\u015fmi\u015ftim? Bu i\u011fren\u00e7ti.
Belki yalan s\u00f6yl\u00fcyordur diye k\u00e2\u011f\u0131da bakt\u0131\u011f\u0131mda ger\u00e7ekten de ad\u0131m\u0131n yan\u0131nda Cenk’in oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. “Hi\u00e7 \u00fcz\u00fclme Cenk, hocalarla konu\u015fup beni ba\u015fkas\u0131yla e\u015fle\u015ftirmelerini sa\u011flayaca\u011f\u0131m,” dedim. “Onu ben de d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm tatl\u0131m, hatta gidip sordum. De\u011fi\u015fim olmayacakm\u0131\u015f,” diye cevaplad\u0131. Ben Cenk’le beraber ne tiyatro konu\u015fmak ne de bir hafta boyunca okul haricinde prova yapmak istiyordum. Demir’in evinde olanlara kadar d\u0131\u015far\u0131dan d\u00fczg\u00fcn birine benzemi\u015fse de ger\u00e7ek karakteri hakk\u0131nda az da olsa bilgim olmu\u015ftu art\u0131k. Bu \u00e7ocukla ba\u015frol olmay\u0131 hi\u00e7 ama hi\u00e7 istemiyordum.
“Hadi ama, surat\u0131n\u0131 asma. Bak g\u00f6r, \u00e7ok e\u011flenece\u011fiz,” dedi ve elimi tuttu. Niye elimi tutmu\u015ftu? Soran g\u00f6zlerle y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131m. Umursamad\u0131.
“… Ne d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum biliyor musun? Muhte\u015fem bir sesin var. Benimki o kadar da iyi de\u011fil ama tiyatro konusunda fena de\u011filim. Sen beni m\u00fczik konusunda \u00e7al\u0131\u015ft\u0131r\u0131rs\u0131n, ben de seni tiyatro. Sonra da ba\u015frol se\u00e7iliriz,” dedi. Ger\u00e7ekten oyunda olmay\u0131 istiyordu. Neden bilmiyordum ama son dakikada karar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirip se\u00e7melere kat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Belki de hep i\u00e7inde vard\u0131. Sonu\u00e7a bizimkilerin nas\u0131l sanata ilgisi varsa, hatta Demir bile deli deh\u015fet piyanistse Cenk de ilgili olabilirdi. Onu Demir’in evinde yanl\u0131\u015f tan\u0131m\u0131\u015f da olabilirdim. Yani, belki o g\u00fcn sarho\u015ftu ya da k\u00f6t\u00fc bir g\u00fcn ge\u00e7irmi\u015fti.
“Ne zaman \u00e7al\u0131\u015fmaya ba\u015flayal\u0131m prenses?” diye sorarken g\u00fcl\u00fcms\u00fcyordu.
Ona bir \u015fans verebilece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. “Yar\u0131n cumartesi, beni ak\u015fam yedide bir kafeden alacaks\u0131n. Adresi mesaj atar\u0131m,” dedim ve elimi \u00e7ektim. Ertesi g\u00fcn \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor olacakt\u0131m, bu y\u00fczden i\u015f \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 en uygun zamand\u0131. “Adresi atmam i\u00e7in numarana ihtiyac\u0131m var,” diye ekledim. En az\u0131ndan provalar\u0131n iplerini kendi elimde tutarsam, o kadar da s\u0131rna\u015famazd\u0131 diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum.
“Sen merak etme, ben seninkini bulur, ak\u015fam sana yazar\u0131m. \u015eimdi Demir’in yan\u0131na gitmem laz\u0131m prenses. Sonra g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz,” dedi ve gitti. Demir’in ad\u0131n\u0131 duyunca bile tuhaf hissediyordum.
Sabah kalkt\u0131\u011f\u0131mda kafede \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken giydi\u011fimiz \u00fcniformay\u0131, logo renklerindeki etek ve sol g\u00f6\u011f\u00fcs hizas\u0131nda amblemin bulundu\u011fu ye\u015fil-beyaz ti\u015f\u00f6rt\u00fc giydim. Halama ak\u015fam dokuz bu\u00e7uk gibi d\u00f6nece\u011fimi, tiyatro se\u00e7meleri i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m\u0131 s\u00f6yledi\u011fimde endi\u015feliydi.
Demir Erkan’a deh\u015fet tak\u0131k vaziyetteydiler. M\u00fczikle ilgili dahil olabilece\u011fim her t\u00fcrl\u00fc aktivite \u00e7er\u00e7evesinde mutlaka ad\u0131n\u0131 and\u0131r\u0131yorlard\u0131 bana.
“Kiminle \u00e7al\u0131\u015facaks\u0131n?”
\u0130\u015fte, beklenen soru gelmi\u015fti bile.
“Merak etme hala, Demir’le de\u011fil. Cenk diye bir \u00e7ocuk.”
Rahatlam\u0131\u015f gibiydi. “Kim bu Cenk? Anlat bakal\u0131m.” diyerek g\u00fcl\u00fcmsedi. Ne yani, Demir’den ho\u015flanmam\u0131\u015ft\u0131 ama yeni bir \u00e7ocu\u011fun ad\u0131n\u0131 duyar duymaz benden onu mu dinlemek istiyordu
“Sadece arkada\u015f\u0131m. Se\u00e7melerde H\u00fclya Hoca beni onunla e\u015fle\u015ftirdi,” dedi\u011fimde ilk defa bu konuyu etrafl\u0131ca bir d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. \u015eaka bir yana, en g\u00fc\u00e7l\u00fc adaylar bizdik. B\u00fcy\u00fck ihtimalle ba\u015frol biz olacakt\u0131k. Kafeye vard\u0131\u011f\u0131mda Arda \u00e7oktan \u00e7al\u0131\u015fmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 bile. Ona son Atag\u00fcl Lisesi havadislerini vermeliydim.
“Ooo yine \u0131\u015f\u0131k sa\u00e7\u0131yorsunuz leydim,” dedi\u011finde g\u00fcl\u00fcmsedim.
“Te\u015fekk\u00fcrler, en az\u0131ndan sonunda bana civciv demekten vazge\u00e7tin. Bu da bir \u015fey,” dedim. Civciv demesi beni o kadar da rahats\u0131z etmiyordu asl\u0131nda, ilkokuldan beri \u00f6yle sesleniyordu.
“Vazge\u00e7ti\u011fimi kim s\u00f6yledi?” dedi\u011finde y\u00fcz\u00fcm\u00fc buru\u015fturup elindeki tepsiyi ald\u0131m. Saat alt\u0131 oldu\u011funda kafe biraz daha sakinle\u015fmi\u015fti. “G\u00fcne\u015f, \u015fey… \u00c7\u0131k\u0131\u015fta i\u015fin yoksa bir yere gidelim ya. Ne zamand\u0131r tak\u0131lmad\u0131k,” dedi. Her ne kadar akl\u0131mda ona son havadisleri vermek olsa da, \u00e7al\u0131\u015fma tela\u015f\u0131nda kaynam\u0131\u015f giymi\u015fti, ancak uygun zaman bize denk gelebilmi\u015fti.
“Evet, en son sinemada ald\u0131\u011f\u0131n b\u00fct\u00fcn m\u0131s\u0131r\u0131 yere d\u00f6km\u00fc\u015ft\u00fcn Arda,” dedim. G\u00fclmekten karn\u0131m a\u011fr\u0131m\u0131\u015ft\u0131 ve filmi izleyememi\u015ftim. “Ha-ha. \u00c7ok komik. Yanl\u0131\u015fl\u0131kla olmu\u015ftu o.”
“\u00dczg\u00fcn\u00fcm, bug\u00fcn Cenk’le tiyatro \u00e7al\u0131\u015fmam gerekiyor,” dedim.
“Cenk de kim?” diye sorarken sesi samimiden \u00e7ok ciddi gibi geliyordu.
“Okuldan.. Demir’le \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 daha \u00e7ok isterdim tabii,” dedim.
“Demir’i g\u00f6rd\u00fcm ve sana uygun bir tip gibi gelmedi bana. Ayr\u0131ca o g\u00fcn\u00fcn hayat\u0131n\u0131n en zor garsonluk deneyimini ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 canl\u0131 \u015fekilde g\u00f6zlemleme f\u0131rsat\u0131m oldu. Unutmayal\u0131m.”
Y\u00fcz\u00fcm\u00fc ek\u015fittim. “Evet, k\u00f6t\u00fc bir g\u00fcnd\u00fc,” diyerek cevaplad\u0131m.
Elindeki bezi masan\u0131n \u00fcst\u00fcne b\u0131rakt\u0131. “Eee \u015fu Cenk denen \u00e7ocu\u011fu anlat bakal\u0131m. Nas\u0131l biri?”
“Asl\u0131nda pek tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m s\u00f6ylenemez,” bo\u015falan bir masan\u0131n sandalyelerini yerlerine itiyordum. “… ama \u015fahsen ba\u015fta hi\u00e7 de iyi biri gibi gelmemi\u015fti. Belki tan\u0131d\u0131k\u00e7a onun nas\u0131l biri oldu\u011funu anlar\u0131m. Boyu senden bir iki santim daha uzun, okula gelirken hep g\u00fcne\u015f g\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fc tak\u0131yor, kahverengi sa\u00e7lar\u0131 ve kahverengi g\u00f6zleri var…” Arda parma\u011f\u0131yla kap\u0131y\u0131 g\u00f6sterdi. “\u015eu kap\u0131daki mi?”
Arkam\u0131 d\u00f6n\u00fcp kap\u0131ya bakt\u0131m. G\u00fcne\u015f g\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fc, koyu hardal rengi pantolon, beyaz ti\u015f\u00f6rt ve pantolonuyla uyumlu kahverengi deri bir ceket. Kap\u0131, arkas\u0131ndan kapan\u0131rken g\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc tek eliyle \u00e7\u0131kard\u0131 ve bana bakt\u0131. “Evet o,” dedim.
\u00c7apraz\u0131m\u0131zdaki masada oturan k\u0131z grubu k\u0131k\u0131rday\u0131p birbirlerine Cenk’i g\u00f6stermeye ba\u015flad\u0131klar\u0131nda Cenk bir anl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6zlerini benden ay\u0131rd\u0131 ve o masadaki esmer k\u0131za g\u00f6z k\u0131rpt\u0131. Arda’ya bak\u0131p g\u00f6zlerimi devirdim.
Arda “Ne bi\u00e7im okulsunuz, bir anlasam…” dedi ve masaya b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 bezi geri ald\u0131.
Cenk yan\u0131m\u0131za geldi. Esmer k\u0131z, k\u0131skand\u0131\u011f\u0131n\u0131 her \u015fekilde belli ediyordu ama sonu\u00e7ta dalga ge\u00e7emezdim, k\u0131zlar onu kesmekte hakl\u0131 olabilirlerdi. Mekana b\u00f6yle bir giri\u015fi ben de yapsam, bana da bakarlard\u0131.
“Naber G\u00fcne\u015f?”
“Biraz erken geldin san\u0131r\u0131m,” dedim telefonumdaki saati g\u00f6stererek.
“Evet, sen erken gelirsen seni bekletmek istemem diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm…” Cenk d\u00fc\u015f\u00fcnceli miydi yoksa rol m\u00fc kesiyordu? \u00dcst\u00fcmdeki ti\u015f\u00f6rte bakt\u0131ktan sonra “… ama anla\u015f\u0131lan burada \u00e7al\u0131\u015f\u0131yormu\u015fsun zaten,” diyerek c\u00fcmlesini tamamlad\u0131.
“Kreplerimiz me\u015fhurdur. Bir ara tavsiye ederim,” dedim. \u0130nsan\u0131n \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in utan\u00e7 duymas\u0131 kadar sa\u00e7ma bir \u015fey yoktu, bu y\u00fczden ben i\u015fim konusunda gayet rahatt\u0131m. \u0130nsanlar\u0131n ne d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc umrumda de\u011fildi.
“Kafenin k\u0131yafetleri de sana \u00e7ok yak\u0131\u015f\u0131yormu\u015f. Bundan sonra buraya daha s\u0131k gelmeliyim,” dedi\u011finde g\u00fcl\u00fcmsemek d\u0131\u015f\u0131nda bir \u015fey yapamad\u0131m. Tam ona iltifat ederek nereye ula\u015fmak istedi\u011fini soracakt\u0131m ki “Ben Arda. G\u00fcne\u015f’in \u00e7ok yak\u0131n bir arkada\u015f\u0131,” diyerek Arda araya girdi, elini uzatm\u0131\u015ft\u0131.
Cenk’e g\u00f6zda\u011f\u0131 verdi. Hemen hemen ayn\u0131 boydayd\u0131lar ama Cenk daha yap\u0131l\u0131yd\u0131.
Cenk bu aksiyona \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015ft\u0131, b\u00f6yle bir \u015feyin gelece\u011fini beklememi\u015fti \u00e7\u00fcnk\u00fc. Arda “Ve sen de..?” diye ekledi\u011finde, “Cenk. Eminim G\u00fcne\u015f benden bahsetmi\u015ftir,” dedi.
Kollar\u0131m\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcmde birle\u015ftirmi\u015f, durumdan son derece keyif al\u0131r vaziyette olanlar\u0131 izliyordum.
“Cenk… Cenk… Cenk. Hi\u00e7 tan\u0131d\u0131k gelmedi .G\u00fcne\u015f bir kere bile bahsetmedi san\u0131yorum senden, \u00fczg\u00fcn\u00fcm,” deyince g\u00fclmemek i\u00e7in elimi a\u011fz\u0131ma g\u00f6t\u00fcrd\u00fcm.
Bu laflar\u0131n \u00fcst\u00fcne k\u0131r\u0131lan egosunu tazelemek i\u00e7in mutlaka bir laf d\u00fc\u015f\u00fcnece\u011finden emindim ama ona f\u0131rsat vermedim. “\u0130\u015fimin bitmesine yar\u0131m saat kald\u0131. Sen otur. Bir \u015feyler i\u00e7. Sonra \u00e7\u0131kar\u0131z,” dedim. \u0130yi davranmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum. Arda, i\u00e7imin ya\u011flar\u0131n\u0131 eritecek \u015fekilde giri\u015f yapm\u0131\u015ft\u0131 zaten. G\u00fcn\u00fcn sonunda s\u00fcrekli olarak kendime Cenk’in belki de o g\u00fcnk\u00fc halinin sadece bir rastlant\u0131 olabilece\u011fini hat\u0131rlatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum. Sonu\u00e7ta birini tan\u0131madan hemen \u00f6nyarg\u0131yla yakla\u015fmak \u00e7ok da Atag\u00fcl Lisesi standartlar\u0131na uygun de\u011fildi. Herkes herkesi \u015fa\u015f\u0131rt\u0131yordu.
“Evet, evet Cenk. Hatta sol tarafa otur. Servisini ben yapay\u0131m. G\u00fcne\u015f’in mutfakta \u00e7ok i\u015fi var,” diye atlad\u0131 Arda. Arda kendi kafas\u0131nca ne oyunu oynuyordu? Benim b\u00f6l\u00fcm\u00fcmde onunkinden daha az insan oturuyordu ve yapacak bir i\u015fim de yoktu. Ona “Ne yap\u0131yorsun?” bak\u0131\u015flar\u0131m\u0131 g\u00f6nderirken o \u00e7oktan Cenk’i kendi b\u00f6l\u00fcm\u00fcndeki bir masaya oturtmu\u015ftu. Geri geldi\u011finde “Niye b\u00f6yle bir \u015fey yapt\u0131n \u015fimdi?” diye sordum.
“Civcivim yuvadan u\u00e7acaksa \u00f6nce kiminle u\u00e7aca\u011f\u0131n\u0131 bilmem gerek,” dedi. Alay ediyor gibi s\u00f6ylemi\u015fti ama y\u00fcz\u00fcnde alaydan eser yoktu. “Biliyorsun de\u011fil mi, civcivler u\u00e7muyorlar,” dedim.
“Bir kere de bozmasan olmaz m\u0131 G\u00fcne\u015f?” dedi, g\u00fclerek i\u015fine d\u00f6nd\u00fc. Yar\u0131m saatin sonunda vardiyam bitmi\u015fti ve Cenk’le onun arabas\u0131na y\u00fcr\u00fcyorduk. Gitmeden \u00f6nce Arda, Cenk’le yine tokala\u015fmak istemi\u015fti. Tokala\u015f\u0131rken elini sert\u00e7e s\u0131kt\u0131\u011f\u0131 belliydi. Beni komple koruyup kollamas\u0131na al\u0131\u015fk\u0131nd\u0131m ama ilk kez bu tarz dinamiklerimiz oluyordu. Bana da ilgin\u00e7 geliyordu.
Arabas\u0131na geldi\u011fimizde Cenk bir anda h\u0131zlan\u0131p benim kap\u0131m\u0131 benden \u00f6nce a\u00e7t\u0131. “Buyrun prenses,” dedi. “Aa, te\u015fekk\u00fcrler…” dedim. Beklemiyordum. Bence benimle dalga ge\u00e7iyordu. Sonu\u00e7ta o \u00e7eteden Cenk’ti. “Sizi nereye g\u00f6t\u00fcreyim? Nereyi arzu edersiniz?”
“Cenk, dalga ge\u00e7meyi b\u0131rak ve s\u00fcr. Nerede \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131z?” Oyunun s\u0131ras\u0131 de\u011fildi.
“Hey! Dalga falan ge\u00e7miyordum,” diyerek g\u00fcld\u00fc. \u015eirin falan m\u0131 g\u00f6r\u00fcnmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu? “Cidden, nereye gidelim?” dedi.
“Bilmiyorum, s\u00f6yledi\u011fine g\u00f6re tiyatro uzman\u0131 sensin,” diyerek benim i\u00e7in fark etmeyece\u011fini belirttim. “O zaman seni evime g\u00f6t\u00fcreyim, veya tamirhaneye. Aile i\u015fimiz.” Cenk’in evine gitmek istemiyordum. Hele ba\u015f ba\u015fa… Y\u00fcz ifademden d\u00fc\u015f\u00fcncemi anlam\u0131\u015f olmal\u0131yd\u0131 ki alternatifleri sunmaya ba\u015flad\u0131. “… Tamam, tamam. Hemen surat\u0131n\u0131 asma. Ba\u015fka bir yere gideriz. Gelmek istemiyorsun, anlad\u0131m,” dedi.
Vay be, h\u0131zl\u0131 olmu\u015ftu. Onun bu kadar anlay\u0131\u015fl\u0131 olabilece\u011fi akl\u0131ma gelmemi\u015fti. “… En az\u0131ndan hen\u00fcz,” diye ekledi\u011finde g\u00f6zlerimi devirdim. “Yaa demek bir g\u00fcn evine gelmek i\u00e7in can ataca\u011f\u0131m, \u00f6yle mi?” dedim. Alayc\u0131 bir g\u00fcl\u00fcmsemeyle ona bak\u0131yordum. Okula giri\u015f esnas\u0131nda \u00f6zg\u00fcven testinde ge\u00e7iriyorlar m\u0131yd\u0131 bunlar\u0131? Ona g\u00f6re mi al\u0131yorlard\u0131 \u00f6\u011frencileri acaba benden \u00f6nce diye merak ettim.
Bah\u00e7esi olan bir kafeye gelmi\u015ftik. Cenk buran\u0131n bir arkada\u015f\u0131na ait oldu\u011funu s\u00f6ylemi\u015fti. Biz d\u0131\u015far\u0131dayd\u0131k. Kafenin bah\u00e7esinde pofuduk koltuklar ve \u00fc\u00e7 ki\u015filik sal\u0131ncaklar vard\u0131. Deniz manzaras\u0131na bakan sal\u0131ncaklardan birine oturduk ve elimizde k\u00e2\u011f\u0131tlarla \u00e7al\u0131\u015fmaya ba\u015flad\u0131k. Denize bakt\u0131m. Masmaviydi. Akl\u0131ma elimde olmadan Demir geldi. \u015eu anda ne yap\u0131yordu diye d\u00fc\u015f\u00fcnmeden edemedim.
Cenk, “Heyy d\u00fcnyadan G\u00fcne\u015f’e.” diyerek beni d\u00fcrtt\u00fc\u011f\u00fcnde kendime geldim. “Ne d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordun? Denizden birini mi bekliyorsun, hay\u0131rd\u0131r?” diye sordu.
Demir’i, onun mavi ve i\u00e7inde kaybolmak istedi\u011fim g\u00f6zlerini, yan\u0131nda her ne kadar garip olsa da kendimi g\u00fcvende hissetti\u011fimi, her an onun notalar\u0131n\u0131 duymak istedi\u011fimi diziyordu zihnim ard\u0131 ard\u0131na. “Hi\u00e7, hi\u00e7bir \u015fey. Dalm\u0131\u015f\u0131m, \u00f6z\u00fcr dilerim,” dedim ve \u00e7al\u0131\u015fmaya devam ettik. Baz\u0131 \u015fark\u0131lar\u0131n ne anlama geldi\u011fi sonradan, ya\u015fad\u0131k\u00e7a da anla\u015f\u0131l\u0131yordu demek ki. Akl\u0131ma Alya \u00d6ztanyel’den Bekledim isimli par\u00e7a gelmi\u015fti.
Bundan sonra o \u015fark\u0131y\u0131 dinlerken hi\u00e7bir \u015fey ayn\u0131 olmayacakt\u0131.
“Bir \u015fark\u0131 vard\u0131 ya,” dedi\u011finde dikkatimi ona \u00e7evirdim. M\u0131r\u0131ldanmaya ba\u015flad\u0131. “… uzaklara dald\u0131\u011f\u0131m\u0131 san\u0131yor oysa ben, bana d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc bekledim\u2014”
“… Bana d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc bekledim, yine geli\u015fini bekledim.”
“Yine sevi\u015fini bekledim.”
“Yine sevi\u015fini bekledim.”
S\u00f6zleri birlikte tamamlam\u0131\u015ft\u0131k. G\u00fcl\u00fcmsedim. “Benim de akl\u0131mdan o ge\u00e7iyordu.”
G\u00f6z k\u0131rpt\u0131. “Kalp kalbe kar\u015f\u0131ym\u0131\u015f.<\/p>\n\n\n\n
\u22c6\u207a\u208a\u22c6 \u2600\ufe0e \u22c6\u207a\u208a\u22c6<\/p>\n\n\n\n
Bekledim Spotify’da \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n