Demir tam arkamda, elimi benim arkama \u00e7ekmi\u015fti ve orada tutuyordu. Kimse bunu g\u00f6rm\u00fcyordu ama benim hissediyor olmam yeterliydi.<\/p>\n\n\n\n
“Atag\u00fcl Lisesi!”<\/p>\n\n\n\n
Anonsu duyar duymaz ne d\u00fc\u015f\u00fcnece\u011fini umursamadan Demir’in boynuna atlad\u0131m. Beni havaya kald\u0131r\u0131p d\u00f6nd\u00fcrmeye ba\u015flad\u0131. Herkes \u00e7ok mutluydu. Beni yere indirdi\u011finde hemen surat\u0131ndaki g\u00fcl\u00fcmsemeyi sildi, ciddi haline d\u00f6nd\u00fc. Siyah deri ceketini d\u00fczeltti ve kollar\u0131n\u0131 kuca\u011f\u0131nda ba\u011flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Ne yani mutlulu\u011fu \u00fc\u00e7 saniye mi s\u00fcr\u00fcyordu? Olsun. Demir’e ilk defa b\u00f6yle sar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131m ve bu bana \u00fc\u00e7 g\u00fcn yeterdi. “Bekle bizi Ankara!” diye ba\u011f\u0131ran Esma, Helin’le beraber bana sar\u0131ld\u0131 ve g\u00fclmeye ba\u015flad\u0131k.<\/p>\n\n\n\n
Sunucu kupay\u0131 Cenk yerine bana verdi\u011finde Cenk’in surat\u0131 d\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
Hak eden al\u0131yordu, can\u0131m.<\/em><\/p>\n\n\n\n Kulise girdi\u011fimizde Demir “Alay\u0131m o kupay\u0131, d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrs\u00fcn falan,” dedi\u011finde basama\u011fa tak\u0131ld\u0131m ve ger\u00e7ekten neredeyse yere kapaklan\u0131yordum. Beni belimden tutup \u00e7ekti, “Daha kendini ta\u015f\u0131yam\u0131yorsun, ver \u015funu hadi,” dedi ve elimden kupay\u0131 ald\u0131.<\/p>\n\n\n\n Okula geri d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczde H\u00fclya ve Ayhan Hoca hepimizi konferans salonuna toplad\u0131. H\u00fclya Hoca, “Harikas\u0131n\u0131z! Cuma g\u00fcn\u00fc sabahtan Ankara’ya yola \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131z,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Konferans salonunun kap\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131l\u0131p m\u00fcd\u00fcr \u00c7a\u011fatay Abi i\u00e7eri girdi\u011finde bir ki\u015fi bile aya\u011fa kalkmad\u0131. Bu herifi kim ciddiye al\u0131rd\u0131 ki? Nefret ediyordum ondan. “Okulumuza basketbol tak\u0131m\u0131 hari\u00e7 ba\u015fka bir yerden ilk defa ba\u015far\u0131 geldi. Hepinizi tebrik ediyorum. H\u00fclya Han\u0131m, Ayhan Bey. Harikas\u0131n\u0131z,” dedi\u011finde g\u00f6zlerimi devirdim. \u00c7a\u011fatay Abi’nin sahneye onlar\u0131n yan\u0131na \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 izledim.<\/p>\n\n\n\n “Bize de\u011fil, G\u00fcne\u015f’e te\u015fekk\u00fcr etmelisiniz. O olmasayd\u0131 \u00e7oktan eve d\u00f6nm\u00fc\u015f olurduk ve elimizde kupa falan da olmazd\u0131.”<\/p>\n\n\n\n Ayhan Hoca bunu s\u00f6yledi\u011finde salondaki herkes alk\u0131\u015flamaya ba\u015flad\u0131. Helin omzuyla beni d\u00fcrtt\u00fc ve g\u00fcl\u00fcmsedi.<\/p>\n\n\n\n Demir bile alk\u0131\u015fl\u0131yordu. G\u00f6zlerimiz kesi\u015fti\u011finde bana telefonunu g\u00f6sterdi. Mesaj m\u0131 atm\u0131\u015ft\u0131?<\/p>\n\n\n\n “… \u00d6yleyse tebrikler G\u00fcne\u015f. Bug\u00fcn bu ba\u015far\u0131n\u0131zdan dolay\u0131 hepinize izin yaz\u0131yorum. Son derse girmenize gerek yok. Yoklama almayaca\u011f\u0131m.” \u00c7a\u011fatay Abi bunlar\u0131 s\u00f6yledi\u011finde hepimiz aya\u011fa kalkt\u0131k ve sanki y\u00fcz y\u0131llard\u0131r bu c\u00fcmleyi duymay\u0131 bekliyormu\u015f\u00e7as\u0131na \u00e7\u0131k\u0131\u015f kap\u0131s\u0131na y\u00f6neldik. San\u0131r\u0131m m\u00fczikale iki kul\u00fcp d\u0131\u015f\u0131ndan kat\u0131lanlar\u0131n genel amac\u0131 bu izinlerden yararlanmakt\u0131. H\u00fclya Hoca “Ankara i\u015fi i\u00e7in yar\u0131n sabah panoya bak\u0131n. Program yaz\u0131l\u0131 olacak,” dedi ve \u00e7\u0131kt\u0131k. Kap\u0131dan \u00e7\u0131karken telefonumu elime ald\u0131m. Mesajlar k\u0131sm\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Bu ak\u015fam benimlesin. Bir de ben seni tebrik edece\u011fim.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Demir’in mesaj\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez derin bir nefes alma gere\u011fi duydum \u00e7\u00fcnk\u00fc i\u00e7imdeki art\u0131k tan\u0131d\u0131k gelen duygu yine canlanm\u0131\u015ft\u0131. Nereye gidecektik? Herkesle vedala\u015ft\u0131ktan sonra Helin’e Demir’le gidece\u011fimi s\u00f6yledim. Otoparkta Demir’in arabas\u0131n\u0131 arad\u0131m. Arabas\u0131yla gelmemi\u015f miydi?<\/p>\n\n\n\n “Neyi bekliyorsun?”<\/p>\n\n\n\n Etkisini v\u00fccuduma h\u0131zla yayd\u0131\u011f\u0131 sesini duydu\u011fumda irkildim. Arkamda oldu\u011funu bilmiyordum.<\/p>\n\n\n\n “Beni korkuttun,” dedi\u011fimde “Heyecand\u0131r o,” diyerek cevap verdi ve y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Araban nerede? Her zaman park etti\u011fin yerde de\u011fil,” dedim.<\/p>\n\n\n\n “Bug\u00fcn bir de\u011fi\u015fiklik yapt\u0131m.” Her zaman park etti\u011fi yerde siyah arabas\u0131 yerine bu sefer bordo-siyah bir motorsikletin durdu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n “Bununla m\u0131 gidece\u011fiz?” diye sordu\u011fumda bana cevap vermedi. “\u00d6nce halam\u0131 aray\u0131p izin almam gerekiyor,” diyerek \u00e7antamdan telefonumu \u00e7\u0131kartt\u0131\u011f\u0131mda h\u0131zl\u0131 bir hareketle elimden telefonu \u00e7ekti. “Ne yap\u0131yors-“<\/p>\n\n\n\n “Sen yazana kadar ben g\u00f6nderdim bile. Al bakal\u0131m. \u015eimdi atla.”<\/p>\n\n\n\n Telefonumu al\u0131p ne yazd\u0131\u011f\u0131na bakt\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Arkada\u015flar\u0131mla tak\u0131laca\u011f\u0131m. Ge\u00e7 gelirim. Belki hi\u00e7 gelmem.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n “Belki gelmem<\/em> mi? \u0130zin alma anlay\u0131\u015f\u0131na hastay\u0131m Demir. Bari g\u00fcl\u00fcc\u00fck falan koysayd\u0131n,” dedikten sonra halama \u015f\u00fcphelenmesin diye “Belki ak\u015fam Esma’larda kalabilirim, onu demek istemi\u015ftim….\u0130yi geceleeer:))<\/em><\/strong>” yaz\u0131l\u0131 bir mesaj daha g\u00f6nderdim. Demir \u00e7oktan motoru \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 bile.<\/p>\n\n\n\n “Bende daha hasta olaca\u011f\u0131n \u00e7ok \u015fey var. \u015eimdi \u015fu kask\u0131 tak ve arkama otur.”<\/p>\n\n\n\n “Sadece bir tane kask var. Sen ne yapacaks\u0131n?”<\/p>\n\n\n\n “Emin ol kaza yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda sen daha \u00e7abuk \u00f6l\u00fcrs\u00fcn. Yani daha \u00e7ok ihtiyac\u0131n var,” dedi fakat \u015faka yap\u0131yor oldu\u011funu koltu\u011fu bir bagaj gibi a\u00e7t\u0131\u011f\u0131nda anlam\u0131\u015ft\u0131m. Oturma yerinin alt\u0131ndan bir kask daha \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n Bunu s\u00f6ylemek zorunda m\u0131yd\u0131? Ailemi bir kazada kaybetti\u011fimi bilmiyor muydu? Belki de bilmiyordu ve bunu \u00f6ylesine s\u00f6ylemi\u015fti. Beni incitti\u011finin bile fark\u0131nda de\u011fildi.<\/p>\n\n\n\n Oysa her g\u00fcn mutlaka bir \u015fekilde, isteyerek ya da istemeden beni k\u0131r\u0131yordu. Bense hi\u00e7 beni k\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ona g\u00f6stermeyip ona o hazz\u0131 ya\u015fatm\u0131yordum. San\u0131r\u0131m g\u00fc\u00e7l\u00fc olmak b\u00f6yle bir \u015feydi ve Demir’den \u00f6yle olmay\u0131 \u00f6\u011freniyordum. Yine de bir taraf\u0131m onunla olan ileti\u015fimimizin ne kadar toksik oldu\u011funu hat\u0131rlatmadan edemiyordu. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir ili\u015fkimiz yoktu. Bu \u00e7ok y\u0131prat\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n \u0130lk defa bir motora binmi\u015ftim ve izledi\u011fim y\u00fczlerce dizi-filmden \u00f6nde oturan esas o\u011flana belinden sar\u0131lmam gerekti\u011fini biliyordum. Ho\u015f da olabilirdi asl\u0131nda… Demir’e bug\u00fcn kupay\u0131 ald\u0131\u011f\u0131m\u0131zda sar\u0131lmak tek kelimeyle harikayd\u0131. O da kollar\u0131yla beni kendine yakla\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131, havaya kald\u0131r\u0131p d\u00f6nd\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. K\u0131sa s\u00fcrse bile paha bi\u00e7ilmezdi. Ellerimi onun beline koydum. \u0130ki yandan tutunmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum ama Demir \u00f6yle h\u0131zl\u0131 gidiyordu ki sar\u0131lmam daha sa\u011fl\u0131kl\u0131 olurdu. Sar\u0131lacakt\u0131m ama ya beni geri \u00e7ekerse? Demir sol eliyle kollar\u0131m\u0131 tutup iki elimi belinin \u00f6n\u00fcnde birle\u015ftirdi ve ona arkadan yap\u0131\u015fmam\u0131 sa\u011flad\u0131. Ba\u015f\u0131m\u0131 s\u0131rt\u0131na dayad\u0131m. Ba\u015fta gitti\u011fi h\u0131z\u0131 yok saymaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Yan\u0131ndan ge\u00e7ti\u011fimiz arabalar ve binalar bana hayalet gibi g\u00f6r\u00fcnmeye ba\u015flam\u0131\u015flard\u0131. “Demir, yava\u015fla.” Beni dinlemedi. Duydu\u011funu bile sanm\u0131yordum. Sesim normalden daha zay\u0131f \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. “Demir yava\u015f!” dedi\u011fimde bu sefer beni duydu\u011fundan emindim ama yine de h\u0131z\u0131n\u0131 korudu. Ge\u00e7ti\u011fimiz sokaklardaki \u0131\u015f\u0131klar, d\u00fckk\u00e2nlar… Hepsi saliselik birer g\u00f6r\u00fcnt\u00fc olmu\u015ftu art\u0131k.<\/p>\n\n\n\n “Demir dur!!” diye ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda bu sefer motoru yava\u015flatt\u0131 ve kenara \u00e7ekti. Onu, kadar s\u0131k\u0131 tutuyordum ki ellerimin k\u0131zard\u0131\u011f\u0131ndan emindim. Motordan kalkt\u0131. Kafamdan kask\u0131 \u00e7\u0131kartt\u0131 ve bana bakt\u0131. “Yine ne oldu G\u00fcne\u015f-” A\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131 g\u00f6r\u00fcnce duraksad\u0131. V\u00fccudumu motordan kendine do\u011fru \u00e7ekip beni indirdi.<\/p>\n\n\n\n Ba\u015f\u0131m d\u00f6n\u00fcyordu ve bir yere oturup s\u0131rt\u0131m\u0131 dayamak istiyordum. \u0130lk g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm apartman\u0131n merdivenlerine y\u00fcr\u00fcd\u00fcm ve d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc s\u0131ras\u0131na oturdum.<\/p>\n\n\n\n Ayaklar\u0131m\u0131 hemen bir alt s\u0131raya koydum ve ba\u015f\u0131m\u0131 dizlerime dayad\u0131m. Kusmamak i\u00e7in zor tutuyordum kendimi. \u0130\u011fren\u00e7 bir histi bu.<\/p>\n\n\n\n Demir tek kelime etmeden beni izliyordu. Biraz sonra o da yan\u0131ma gelip oturdu. Bir \u015fey s\u00f6ylemiyordu. San\u0131r\u0131m benim sakinle\u015fmemi ve konu\u015fmam\u0131 bekliyordu. \u0130\u015fte bu sayg\u0131yd\u0131 ve Demir’in daha \u00f6nce hi\u00e7bir k\u0131z\u0131n yan\u0131nda oturup sakinle\u015fmesini bekledi\u011fini sanm\u0131yordum. San\u0131r\u0131m onun bana katt\u0131klar\u0131yla s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildik biz. Ben de ona bir \u015feyler kat\u0131yordum. \u0130\u00e7inde bulundu\u011fum bu boktan durumda bile hala neler d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum… Konu\u015funca sesimin normal \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131ndan ve g\u00f6zlerimin kurudu\u011fundan emin olduktan sonra do\u011fruldum. Bacaklar\u0131m\u0131 \u00fc\u00e7 basamak a\u015fa\u011f\u0131 do\u011fru uzatt\u0131m. Demir hemen yan\u0131mda oturuyordu. Ba\u015fka bir \u015feye odaklan\u0131p ya da bir \u015fey yap\u0131p akl\u0131m\u0131 mide bulant\u0131mdan uzakla\u015ft\u0131rmak istiyordum. Ceketinin cebinden sigara paketiyle siyah \u00e7akma\u011f\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kartt\u0131. Ona d\u00f6n\u00fcp \u00e7akma\u011f\u0131 elinden ald\u0131m ve yakt\u0131m. Sigaras\u0131na do\u011fru uzat\u0131p yanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131m. A\u011fz\u0131ndan \u00e7ekip duman\u0131 d\u0131\u015far\u0131 \u00fcfledi\u011finde i\u015fimin bitti\u011fini anlay\u0131p \u00e7akma\u011f\u0131 onun cebine geri koydum ve kar\u015f\u0131ya bakmaya devam ettim.<\/p>\n\n\n\n Sokak tan\u0131d\u0131kt\u0131. Bizim kafenin oldu\u011fu sokaktayd\u0131k. Demir sigaras\u0131n\u0131 bitirdikten sonra onun zaten beni izliyor oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. Y\u00fcz\u00fcnden ne d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc anlamak zor de\u011fildi. Okuldayken veya ba\u015fka bir yerdeyken belki de d\u00fcnyan\u0131n en zor \u015feyiydi ama o an, bir apartman merdiveninde ba\u015f ba\u015fa otururken asla de\u011fildi. Bir \u015feyler yapmak istiyordu ama ne yapaca\u011f\u0131ndan emin de\u011fildi. G\u00f6zleri bunu anlat\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n Derin nefesler ve ba\u015fka d\u00fc\u015f\u00fcnceler e\u015fli\u011finde sonunda daha iyi hissedebilmeyi ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Bir noktada, bir s\u00f6ze girmem gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum art\u0131k.<\/p>\n\n\n\n “Ben ailemi bir trafik kazas\u0131nda kaybettim Demir. Yakla\u015f\u0131k iki ay sonra da bir y\u0131l olacak…”dedi\u011fimde birka\u00e7 haftad\u0131r ilk defa bu c\u00fcmleyi sesli s\u00f6yledi\u011fimi fark ettim. D\u00fc\u015f\u00fcncelerimde hep vard\u0131 ama sadece kelimelere d\u00f6k\u00fcnce ancak ger\u00e7ek oluyordu sanki. Belki de m\u00fczikal, ihtiyac\u0131m olan kafa da\u011f\u0131tmay\u0131 bana sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131. Atakan’s\u0131z, babams\u0131z ve annemsiz bir y\u0131l… Bazen sabahlar\u0131 kalkt\u0131\u011f\u0131mda her \u015feyin ayn\u0131 oldu\u011funu hissediyordum. Uyan\u0131yordum ve g\u00f6zlerimi a\u00e7\u0131yordum fakat on saniye ge\u00e7meden kalbime g\u00fcm diye vuruyordu ger\u00e7ekler. Demir bana soran g\u00f6zlerle bakt\u0131\u011f\u0131nda “Bilmiyor muydun?” diye sordum.<\/p>\n\n\n\n “Duymu\u015ftum, ama \u00e7ok irdelememi\u015ftim,” dedi. Ba\u015f\u0131m\u0131 Demir’in omzuna dayad\u0131m ve gelen ge\u00e7eni seyretmeye ba\u015flad\u0131k. On be\u015f dakika \u00f6yle oturduk.<\/p>\n\n\n\n “Bir daha bu kadar h\u0131zl\u0131 kullanmaman\u0131 rica edebilir miyim senden?” dedim.<\/p>\n\n\n\n Kolunu bana dolad\u0131. “Seni ilk duydu\u011fumda durmamam\u0131n sebebi asl\u0131nda \u00e7ok yava\u015f gidiyor olmam\u0131zd\u0131. Normal asgari trafik h\u0131z\u0131ndan bile yava\u015f gidiyorduk. 50 km’yi bile g\u00f6rmemi\u015ftik hen\u00fcz.”<\/p>\n\n\n\n \u015ea\u015f\u0131rarak g\u00f6zlerimi kuca\u011f\u0131mda birarada duran ellerime \u00e7evirdim. Parmaklar\u0131m\u0131, t\u0131rnaklar\u0131m\u0131 inceliyordum. 50 km \u00e7ok az bir h\u0131zd\u0131 ve dedi\u011fi gibi ger\u00e7ekten de normal yol seyrine g\u00f6re k\u0131yasen, b\u00fcy\u00fck farkla azd\u0131. Bana bu kadar h\u0131zl\u0131 gelmi\u015f olmas\u0131n\u0131n travmatik olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. Normaldi. Ya\u015fad\u0131klar\u0131mdan sonra \u00e7ok normaldi. Hayat\u0131m\u0131 hep bir \u015feyler korkarak ge\u00e7iremezdim. Zamanla bunlar\u0131n hepsini bir bir a\u015facak, yeni \u015feyler \u00f6\u011frenecek ve belki de asla dinmeyecek bu ac\u0131yla ya\u015fayabilmeyi \u00f6\u011frenecektim.<\/p>\n\n\n\n Yan\u0131mda sen olursan \u00e7ok kolay olur bu Demir.<\/em><\/p>\n\n\n\n “Demir seni tan\u0131mak istiyorum,” dedim.<\/p>\n\n\n\n “Zaten tan\u0131yorsun.”<\/p>\n\n\n\n “Hay\u0131r, herkes Demir Erkan’\u0131 tan\u0131yor ama ben ger\u00e7ek seni tan\u0131mak istiyorum.”<\/p>\n\n\n\n “Bu da nereden \u00e7\u0131kt\u0131?” dedi\u011finde a\u00e7\u0131klama gere\u011fi duydum ve ba\u015f\u0131m\u0131 omzundan kald\u0131rarak ona bakt\u0131m.<\/p>\n\n\n\n “Az \u00f6nce beni tan\u0131man i\u00e7in sana f\u0131rsat verdim ve sen ailemi art\u0131k \u00f6\u011frendin. Ben de kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131nda senden bir \u015fey istiyorum.”<\/p>\n\n\n\n “Peki, s\u00f6yle ne istiyorsun?”<\/p>\n\n\n\n “Bana bir s\u0131rr\u0131n\u0131 s\u00f6yle,” dedim.<\/p>\n\n\n\n “Benim s\u0131rr\u0131m falan yok,” derken bir sigara daha yakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Herkesin s\u0131rr\u0131 vard\u0131r. Hele hele senin… Eminim ki binlerce vard\u0131r,” diye cevap verdim.<\/p>\n\n\n\n “Yok,” dedi. Pes edip tekrar \u00f6n\u00fcme bakarak, “Mesela kimsin? Neler yapars\u0131n? Kimlerle nerede tak\u0131l\u0131rs\u0131n?” diye devam ettim. “Ger\u00e7ekten nerelerde tak\u0131ld\u0131\u011f\u0131m\u0131 bilmek mi istiyorsun?” diye sordu\u011funda bir d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Hayat\u0131mda hi\u00e7 bulunmad\u0131\u011f\u0131m yerlerde bulunmu\u015f oldu\u011fundan ad\u0131m gibi emindim. Kim bilir nerelerde zaman\u0131n\u0131 ge\u00e7iriyordu? Kalbim “Ve kimlerle..?”<\/em> diyerek soruya bir minik soru daha ekledi\u011finde onu yak\u0131ndan tan\u0131mak i\u00e7in her \u015feyi g\u00f6\u011f\u00fcsleyebilece\u011fime karar vermi\u015ftim bile. Cevab\u0131n\u0131 bilmek istemedi\u011fim sorular\u0131 zaten sormamam gerekti\u011fini bilecek kadar b\u00fcy\u00fckt\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n “Evet,” dedim.<\/p>\n\n\n\n Aya\u011fa kalkt\u0131, sigaras\u0131n\u0131 yere att\u0131 ve elini uzatt\u0131. “Gidelim mi?”<\/p>\n\n\n\n Ba\u015f\u0131m\u0131 onaylar \u015fekilde sallad\u0131m. Motorun yan\u0131na vard\u0131\u011f\u0131m\u0131zda anahtar\u0131 cebinden \u00e7\u0131kart\u0131p bana verdi.<\/p>\n\n\n\n “Binmek zorunda de\u011filiz,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Se\u00e7imi bana b\u0131rak\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n Motora ve gelen ge\u00e7en trafi\u011fe bakarak korkunun ecele hi\u00e7bir faydas\u0131n\u0131n olmayaca\u011f\u0131nda bir kez daha karar k\u0131ld\u0131m. Anahtar\u0131 ona aynen iade edip koltu\u011fun \u00fcst\u00fcnde duran kask\u0131 bana takmas\u0131na izin verdim. Eskisine g\u00f6re daha yava\u015f g\u00f6t\u00fcrd\u00fc bizi. Aynadan beni g\u00f6remeyece\u011fini, kask\u0131n tamamen kamufle edece\u011fini bildi\u011fim bir aral\u0131kta g\u00fcl\u00fcmsedim. Onun i\u00e7in bu ufak \u015feylerin bile ne kadar zor oldu\u011funu biliyordum. Ben ona ayak uydurmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m g\u00fcnlerden parampar\u00e7a d\u00f6n\u00fcyordum, biraz da onun benim i\u00e7in efor g\u00f6stermesi ho\u015fuma gitmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n Hi\u00e7 bilmedi\u011fim caddelerden ge\u00e7tikten sonra bir bar\u0131n \u00f6n\u00fcnde durduk.<\/p>\n\n\n\n Bir \u00e7e\u015fit terk edilmi\u015f depo gibi bir yerdi. Motordan inip \u00e7evremi inceledi\u011fimde k\u0131zlar\u0131n hepsinin k\u0131sac\u0131k etek veya \u015fort giydi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. Kap\u0131n\u0131n hemen yan\u0131nda duran iki k\u0131z \u00f6p\u00fc\u015f\u00fcyorlard\u0131. Bir adam arabas\u0131yla onlara yakla\u015ft\u0131. Cam\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131 ve elindeki biras\u0131yla “Atlay\u0131n,” dedi. K\u0131zlar birbirlerine bakt\u0131lar ve k\u0131k\u0131rdayarak arabaya bindiler. Adam son h\u0131zla g\u00f6zden kayboldu. “Buras\u0131 neresi?” diye sordu\u011fumda bar\u0131n kap\u0131s\u0131ndan \u00fc\u00e7 ki\u015fi \u00e7\u0131kt\u0131. \u0130ki erkek ortalar\u0131na sarho\u015f bir k\u0131z\u0131 alm\u0131\u015flard\u0131 ve d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131k\u0131yorlard\u0131. Sa\u011f taraf\u0131mdan gelen sese d\u00f6n\u00fcnce benden belki birka\u00e7 ya\u015f b\u00fcy\u00fck bir \u00e7ocu\u011fun \u00e7\u00f6pe kustu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n Kap\u0131dan girdik ve kulaklar\u0131m fazla y\u00fcksek olan m\u00fczik sesine al\u0131\u015fmakta zorland\u0131. “Al, ceketimi giy. Daha az dikkat \u00e7ekersin.”<\/p>\n\n\n\n \u0130yi ki m\u00fczikalden sonra elbisemi \u00e7\u0131kart\u0131p pantolonumu giymi\u015ftim. \u00dcst\u00fcmde de a\u00e7\u0131k ye\u015fil kolsuz bir g\u00f6mlek vard\u0131 ve i\u00e7eri girdi\u011fimiz anda neon \u0131\u015f\u0131klar\u0131ndan g\u00f6mle\u011fim fosfor gibi parl\u0131yordu. Demir’in ceketi olmasayd\u0131 kesinlikle hedef tahtas\u0131 olurdum ve a\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 ilk girdi\u011fim ortamlar\u0131n g\u00f6zdesi olmak, hobilerim aras\u0131nda ne yaz\u0131k ki say\u0131lm\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n Buras\u0131 disko-kafe-bar tarz\u0131 bir yerdi ve her yer siyaht\u0131. Duvar k\u00e2\u011f\u0131tlar\u0131ndan koltuklara ve masalara kadar her \u015fey siyaht\u0131 ve etraf\u0131m\u0131 saran duman olmasayd\u0131 belki daha rahat g\u00f6rebilirdim diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Demir’in “N’aber Ege?” diyerek selamlad\u0131\u011f\u0131 ki\u015fiye bakt\u0131\u011f\u0131mda onunla ya\u015f\u0131t oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm uzun boylu ve yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131 birini g\u00f6rd\u00fcm. “Yan\u0131ndaki sar\u0131\u015f\u0131n bebek de kim?” diye sordu barmen.<\/p>\n\n\n\n G\u00f6zlerimi b\u00fcy\u00fcterek Demir’e bakt\u0131m. Acaba nas\u0131l tan\u0131tacakt\u0131? “G\u00fcne\u015f. G\u00fcne\u015f; bu da Ege. Bar\u0131 karde\u015fiyle beraber i\u015fletiyor,” dedi. Sadece “G\u00fcne\u015f.”<\/em> demek… Ege yan\u0131m\u0131zdan gittikten sonra Demir onu takip etmemi s\u00f6yledi ve bar\u0131n en k\u00f6\u015fesindeki siyah masaya ge\u00e7tik. Do\u011fukan’la Helin’i orada g\u00f6r\u00fcnce \u015fa\u015f\u0131rd\u0131m. Onlara ilerliyorduk. G\u00fcl\u00fcmseyip el sallad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Demir bu ani hareketimin ne oldu\u011funu anlayabilmek i\u00e7in bana d\u00f6nd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n Karanl\u0131k ve garip d\u00fcnyan\u0131n, somurtan insanlar\u0131n aras\u0131nda sanki y\u00fcz y\u0131ll\u0131k kan karde\u015fini g\u00f6rm\u00fc\u015f bir peri k\u0131z\u0131 gibi arkada\u015f\u0131ma el sall\u0131yor olu\u015fumdan dolay\u0131 olabilirdi sanki. Sakince elimi a\u015fa\u011f\u0131ya indirdim ve ortama daha uygun, haval\u0131 bir \u015fekilde y\u00fcr\u00fcmeye \u00e7al\u0131\u015fmaya devam ettim. Cool nas\u0131l y\u00fcr\u00fcn\u00fcrd\u00fc onu bile \u00f6zel ders olarak almam gerekebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Arda burada olsayd\u0131 yerlere yatarak g\u00fcler, \u00f6m\u00fcr boyu ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m bu sa\u00e7ma salak ikilemi bana hat\u0131rlataca\u011f\u0131na and i\u00e7erdi.<\/p>\n\n\n\n Demir’e “H\u00e2l\u00e2 buras\u0131n\u0131n neresi oldu\u011funu s\u00f6ylemedin?” diye sordum. “Nerelerde tak\u0131ld\u0131\u011f\u0131m\u0131 sordun, ben de seni getirdim,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Demir’in tak\u0131ld\u0131\u011f\u0131 yer e\u011fer buras\u0131ysa benim Esma’yla oturup s\u0131cak \u00e7ikolata i\u00e7ti\u011fim, frambuazl\u0131 cheesecake yedi\u011fim kafeler hakk\u0131nda neler d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrd\u00fc acaba?<\/p>\n\n\n\n Biz \u00e7ok farkl\u0131yd\u0131k. Hem de \u00e7ok. <\/p>\n\n\n\n