{"id":307,"date":"2025-06-10T18:51:11","date_gmt":"2025-06-10T15:51:11","guid":{"rendered":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/?page_id=307"},"modified":"2025-06-10T19:01:44","modified_gmt":"2025-06-10T16:01:44","slug":"karanlik-lise-1-bolum-41-final-part-2-3","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/karanlik-lise-1-bolum-41-final-part-2-3\/","title":{"rendered":"Karanl\u0131k Lise 1 – B\u00f6l\u00fcm 41 (Final Part 2\/3)"},"content":{"rendered":"\n

\u0f2f 41. B\u00f6l\u00fcm \u0f2f <\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u0130lk Kitap Final Part 2\/3 <\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

\u0130\u015fte uzun zamand\u0131r ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131m g\u00fcn.<\/p>\n\n\n\n

Ailemi kaybedeli tam bir y\u0131l oldu.<\/p>\n\n\n\n

Bunun nas\u0131l hissettirmesi gerekiyor? \u00dczg\u00fcn? Mutsuz? Bo\u015f? Hepsini hissediyorum.<\/p>\n\n\n\n

Ama a\u011flam\u0131yorum.<\/p>\n\n\n\n

Kafeden izin al\u0131p mezarl\u0131\u011fa gidecektim. Demir de benimle gelmek istedi. Ba\u015fta yaln\u0131z kalmak istedi\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum ama Demir’in teklifini duyunca kabul ettim. Hi\u00e7bir \u015fey s\u00f6ylemeden yan\u0131mda durmas\u0131 bile iyi gelirdi. Yol boyunca hi\u00e7 konu\u015fmad\u0131k. Bir y\u0131l ge\u00e7mesine ra\u011fmen zor geliyordu. Mezarl\u0131\u011fa girince art\u0131k ezberlemi\u015f oldu\u011fum yollardan ge\u00e7erek annemin, babam\u0131n ve karde\u015fimin yan\u0131na geldim. Sedef Ailesi<\/em> yaz\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

Buraya her geldi\u011fimde hep ayn\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnce vard\u0131; benim de burada onlarla olmam gerekiyordu.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Onlar\u0131 \u00f6zl\u00fcyordum. Art\u0131k \u00e7i\u00e7ek getirmiyordum \u00e7\u00fcnk\u00fc nas\u0131lsa solacaklar\u0131n\u0131 biliyordum.<\/p>\n\n\n\n

“Seni yaln\u0131z b\u0131rakmam\u0131 ister misin? Yapabilece\u011fim bir \u015fey var m\u0131?”<\/p>\n\n\n\n

Demir konu\u015fmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda ona d\u00f6nd\u00fcm. “Burada benimle olman bile yeterince iyi. Te\u015fekk\u00fcr ederim,” dedim.<\/p>\n\n\n\n

Demir geri ad\u0131m att\u0131 ve kollar\u0131n\u0131 kuca\u011f\u0131nda birle\u015ftirdi. Hava kararmak \u00fczereydi. Kara bulutlar g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc kaplam\u0131\u015ft\u0131. Tekrar aileme d\u00f6nd\u00fcm… Mezarta\u015flar\u0131na…<\/p>\n\n\n\n

\u00d6nce Atakan’a bakt\u0131m. Ben bu d\u00fcnyada on yedi y\u0131ldan fazlad\u0131r ya\u015f\u0131yordum. O asla benim kadar ya\u015fayamayacakt\u0131. Bunu hak etmek i\u00e7in ne yapm\u0131\u015f olabilirdi? Hi\u00e7bir \u015fey.<\/p>\n\n\n\n

Annem ve babama bakt\u0131m. Burada kendimi onlara daha yak\u0131n hissediyordum. Derin bir nefes ald\u0131m ve yere \u00e7\u00f6meldim, ta\u015f\u0131n devam\u0131na oturdum. Elimi ailemi hapseden topra\u011f\u0131n \u00fcst\u00fcnde gezdirdim. Kazadan beri g\u00fcnler ge\u00e7tik\u00e7e kendimi daha da al\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131m. Sonsuza kadar yan\u0131mda olacaklar\u0131 fikrinde de\u011fildim tabii, ama sonu\u00e7ta ben annemin k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck k\u0131z\u0131yd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6z\u00fcmden d\u00fc\u015fen damlalar topra\u011f\u0131 \u0131slat\u0131rken burnumu \u00e7ektim. Demir arkamda duruyordu ve onun kar\u015f\u0131s\u0131nda a\u011flamaktan utanm\u0131yordum. \u00dczg\u00fcnd\u00fcm. “Seni \u00f6zledim anne,” dedim. Hala ya\u015f\u0131yor olman\u0131n getirdi\u011fi bir sorumluluk ta\u015f\u0131yor gibiydim omuzlar\u0131mda her g\u00fcn. Annem ve babam\u0131n olmam\u0131 istedi\u011fi ki\u015fi, Atakan’\u0131n olabilece\u011fi ki\u015fi olacakt\u0131m. \u0130yi bir insan oldu\u011fum s\u00fcrece bu y\u00fck ta\u015f\u0131yabilece\u011fim bir a\u011f\u0131rl\u0131kta kal\u0131r diye tahmin ediyordum. Ya\u011fmurdan nefret ettim. Silip g\u00f6t\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc \u015feyler toprak, ta\u015f ve yaprak par\u00e7alar\u0131ndan ibaret de\u011fildi. An\u0131lar\u0131m\u0131, foto\u011fraflar\u0131, annemi, babam\u0131, karde\u015fimi de benden g\u00f6t\u00fcr\u00fcyordu.<\/p>\n\n\n\n

“M\u00fczikalde ba\u015frol\u00fc kapt\u0131m anne. \u0130stanbul \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc olduk…” G\u00f6zlerimi tekrar sildikten sonra devam ettim. “… Sonra T\u00fcrkiye finallerine gittik. Tabii epey olay oldu.” G\u00fcl\u00fcmsedim. “Anlatsam inanamazs\u0131n. T\u00fcm bunlar\u0131n yan\u0131nda san\u0131r\u0131m \u00e2\u015f\u0131k oldum anne,” dedim, s\u0131rt\u0131mda hissetti\u011fim ele ald\u0131rmad\u0131m. “Ke\u015fke burada olsayd\u0131n. Sana anlatmak istedi\u011fim o kadar \u00e7ok \u015fey var ki…” diyerek tekrar a\u011flamaya ba\u015flad\u0131m. Demir beni kolumdan tutup aya\u011fa kald\u0131rd\u0131. “G\u00fcne\u015f, ya\u011fmuru g\u00f6rm\u00fcyor musun? F\u0131rt\u0131na geliyor, gitmemiz laz\u0131m.”<\/p>\n\n\n\n

Demir’in elinden kolumu \u00e7ektim ve tekrar ailemin yan\u0131na \u00e7\u00f6kt\u00fcm. “G\u00fcne\u015f, s\u0131r\u0131ls\u0131klam oldun, hasta olacaks\u0131n, hadi arabaya d\u00f6nelim. Yar\u0131n yine geliriz,” dedi\u011finde bu sefer ba\u015f\u0131m\u0131 kald\u0131r\u0131p ya\u011fmuru ve r\u00fczg\u00e2r\u0131 fark ettim. Demir’e hak verip aya\u011fa kalkt\u0131m ve h\u0131rkam\u0131 d\u00fczelttim. Arabaya do\u011fru y\u00fcr\u00fcrken Demir’in yan\u0131mdan y\u00fcr\u00fcm\u00fcyor oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. Arkama d\u00f6n\u00fcp bakt\u0131\u011f\u0131mda Demir h\u00e2l\u00e2 ailemin mezar\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde duruyordu. Ona bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131 fark etti. Yan\u0131ma ko\u015ftu ve ceketini bana verdi. “\u00d6z\u00fcr dilerim, dalm\u0131\u015f\u0131m. Hadi arabaya binelim,” dedi. Arabaya bindi\u011fimizde o k\u0131sa kollu ti\u015f\u00f6rtle kalm\u0131\u015ft\u0131 ve ti\u015f\u00f6rt\u00fc de t\u0131pk\u0131 di\u011fer k\u0131yafetleri gibi \u0131slakt\u0131. Islak sa\u00e7lar\u0131n\u0131 eliyle bir kez d\u00fczelttikten sonra arabay\u0131 \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rd.<\/p>\n\n\n\n

Emniyet kemerimi takt\u0131ktan sonra zor olsa da arkam\u0131 d\u00f6n\u00fcp gittik\u00e7e geride kalan mezarl\u0131\u011fa bakt\u0131m. Ya ben de burada ailemle birlikte olsayd\u0131m? Bu bir y\u0131lda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m iyi ve k\u00f6t\u00fc \u015feyleri, yar\u0131n ya\u015fayaca\u011f\u0131m \u015feyleri ya\u015fayamam\u0131\u015f olurdum. Buna de\u011fer miydi?<\/p>\n\n\n\n

Soluma bakt\u0131m. Demir de bana bakt\u0131, ard\u0131ndan tekrar yola d\u00f6nd\u00fc. \u00d6n camda saniyede bir hareket eden sileceklere odakland\u0131m. En az\u0131ndan motorsikletle de\u011fil, b\u00fcy\u00fck siyah arabas\u0131yla gelmi\u015ftik bug\u00fcn.<\/p>\n\n\n\n

Demir’le hi\u00e7 tan\u0131\u015fmam\u0131\u015f olurdun,<\/em> dedi kalbim. Ailemi kaybetmi\u015ftim, evet ama belki h\u00e2l\u00e2 ya\u015famam gereken g\u00fcnler, uyanmam gereken sabahlar, tan\u0131\u015fmam gereken insanlar vard\u0131. Demir; ailemi kaybettikten sonra ba\u015f\u0131ma gelen en g\u00fczel \u015feydi. Ona tutunuyordum. Umar\u0131m o da beni b\u0131rakmazd\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc ben huzuru onunlayken buluyordum. Yok olan arkada\u015fl\u0131klar\u0131m, baca\u011f\u0131m\u0131n al\u00e7\u0131da olmas\u0131 ve sahte g\u00fcl\u00fcmsemelerle ge\u00e7en aylar\u0131n sonunda o aptal okula gelmi\u015ftim. Onun gibi biriyle tan\u0131\u015faca\u011f\u0131m akl\u0131m\u0131n ucundan ge\u00e7memi\u015fti. G\u00f6zlerimin doldu\u011funu anlam\u0131\u015f olmal\u0131yd\u0131 ki elimi tuttu. O ana kadar hep ben onun elini tutmu\u015ftum. O hi\u00e7 ilk olarak benim elimi tutmam\u0131\u015ft\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck bir \u015fey gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor olabilirdi ama onun i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir ad\u0131md\u0131, haliyle benim i\u00e7in de.<\/p>\n\n\n\n

Elimi kavray\u0131p s\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda bana destek verdi\u011fini hissettiriyordu. Di\u011fer elimi de onun elinin \u00fcst\u00fcne koydum ve ba\u015f\u0131m\u0131 cama dayay\u0131p ya\u011fmuru izledim. On dakika sonra araba aniden durdu\u011funda g\u00f6zlerimi a\u00e7\u0131p yola bakt\u0131m. Daha eve d\u00f6nmemi\u015ftik. H\u00e2l\u00e2 mezarl\u0131\u011f\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f yolundayd\u0131k. Ya\u011fmur daha da \u015fiddetleniyordu. Harika. Yaz tatiline iki hafta kalm\u0131\u015ft\u0131, hava b\u00f6yleydi. “Benzin mi bitti?” diye sordum. On dakikad\u0131r hi\u00e7 b\u0131rakmad\u0131\u011f\u0131 elimi b\u0131rakt\u0131 ve anahtara g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Konta\u011f\u0131 kapat\u0131p tekrar \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rmay\u0131 denedi ve araba \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Yine de ilerlemiyorduk. Demir gaza daha da as\u0131ld\u0131 ama hareket yoktu.<\/p>\n\n\n\n

“Tekerlekler bir yere tak\u0131lm\u0131\u015f olmal\u0131. Sen burada dur. Bak\u0131p geliyorum,” dedikten sonra kap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Sen delirdin mi, d\u0131\u015far\u0131da dolu ya\u011f\u0131yor! Ceketi katlay\u0131p ba\u015f\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcne koy,” dedim ve Demir’in ceketini \u00fcst\u00fcmden \u00e7\u0131kart\u0131p ona verdim. Demir dedi\u011fimi yapt\u0131 ve arabadan \u00e7\u0131kt\u0131. Kap\u0131 h\u00e2l\u00e2 a\u00e7\u0131kt\u0131, bu y\u00fczden s\u00f6yledi\u011fini rahat\u00e7a duyabilmi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n

“Siktir.” Arabaya binip kap\u0131y\u0131 kapatt\u0131\u011f\u0131nda ceketi a\u00e7\u0131p omuzlar\u0131ma koydu.<\/p>\n\n\n\n

“Ne oldu? Yolda ne varm\u0131\u015f?”<\/p>\n\n\n\n

“Tekerlekler \u00e7amurun i\u00e7inde \u00f6yle batm\u0131\u015f ki itsek de araba hayatta hareket etmez,” dedi\u011finde tekrar camdan d\u0131\u015far\u0131 bakt\u0131m. “\u015eimdi ne yapaca\u011f\u0131z, bu havada y\u00fcr\u00fcyemeyiz de,” telefonunu \u00e7oktan \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131 bile. Telefonu kapatt\u0131\u011f\u0131nda bana d\u00f6nd\u00fc. “En az\u0131ndan iyi bir haber. Yirmi dakika sonra burada olurlar,” dedi. Dolu ya\u011faca\u011f\u0131n\u0131 tabii ki bilemezdim ama en az\u0131ndan \u00f6z\u00fcr dileyebilirdim. “\u00d6z\u00fcr dilerim, bug\u00fcn havan\u0131n b\u00f6yle olaca\u011f\u0131n\u0131 bilmiyordum ve benimle gelmek zorunda de\u011fildin-” diye s\u00f6z\u00fcme ba\u015flad\u0131\u011f\u0131mda beni susturdu.<\/p>\n\n\n\n

“G\u00fcne\u015f sa\u00e7malama. Tabii ki seninle gelecektim,” dedi. Sa\u011f eliyle araban\u0131n kaloriferini a\u00e7mak i\u00e7in \u00f6ne uzand\u0131\u011f\u0131, ellerinin titredi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. \u00dc\u015f\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcnden olamazd\u0131, Demir’den bahsediyorduk. Kar ya\u011farken bile ayn\u0131 siyah deri ceket ve ti\u015f\u00f6rtle soka\u011fa \u00e7\u0131kard\u0131. Bir keresinde bana hi\u00e7 \u00fc\u015f\u00fcmedi\u011fini, hatta ceketin fazla bile geldi\u011fini s\u00f6ylemi\u015fti. “Sen \u00fc\u015f\u00fcyor musun?” diyerek titreyen elini tuttu\u011fumda elinin s\u0131cak oldu\u011funu hissettim. \u00dc\u015f\u00fcm\u00fcyordu. “Demir, bir \u015fey mi oldu?” Elini \u00e7ekip direksiyonun \u00fcst\u00fcne koydu.<\/p>\n\n\n\n

“Seni \u00f6yle g\u00f6rmek beni etkiledi. Hay\u0131r, \u00fc\u015f\u00fcm\u00fcyorum. Se-sen \u00fc\u015f\u00fcyor musun? Araba birazdan \u0131s\u0131n\u0131r,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Demir’i ilk defa kekelerken g\u00f6r\u00fcyordum. Ben genelde heyecanl\u0131 ve \u00fczg\u00fcnken, bir de utan\u0131rken kekeleyerek konu\u015fuyordum ama Demir’i \u015fimdiye kadar hi\u00e7 kekelerken g\u00f6rmemi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n

“Demir neyin var?”<\/p>\n\n\n\n

“G\u00fcne\u015f, ben iyiyim. As\u0131l sen nas\u0131ls\u0131n? Ailen hakk\u0131nda konu\u015fmak ister misin?” diye sordu\u011funda ona g\u00fcvendim ve iyi oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp elinin titremesini g\u00f6rmezden geldim. San\u0131r\u0131m Demir beni \u00f6nemsedi\u011fini kabul etmekte h\u00e2l\u00e2 zorlan\u0131yordu ve bu da onun kendini ifade edebilme denemeleriydi. Bu yirmi dakikan\u0131n nas\u0131l ge\u00e7ece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken konu\u015fma ba\u015flatmak i\u00e7in Demir’e d\u00f6nd\u00fcm. A\u011fz\u0131m\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda o da ayn\u0131 anda bana d\u00f6n\u00fcp konu\u015fmak \u00fczereydi.<\/p>\n\n\n\n

“\u00d6nce sen s\u00f6yle,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Tebess\u00fcmle kar\u015f\u0131l\u0131k verdim. “Benimle geldi\u011fin i\u00e7in te\u015fekk\u00fcr ederim. Hastaneden \u00e7\u0131kt\u0131ktan ve baca\u011f\u0131m d\u00fczeldikten sonra neredeyse her g\u00fcn\u00fcm\u00fc, her saatimi burada ge\u00e7iriyordum. Evden mezarl\u0131\u011fa mezarl\u0131ktan eve… Ba\u015fka bir yere gitmek i\u00e7in beni d\u0131\u015far\u0131ya iten hi\u00e7bir \u015fey yoktu. Sonra kafede \u00e7al\u0131\u015fmaya ve bizim okula ba\u015flad\u0131m i\u015fte, ve seninle tan\u0131\u015ft\u0131m. G\u00fcnler ge\u00e7tik\u00e7e ayda bir mezarl\u0131\u011fa gelmeye ba\u015flad\u0131m. Bir y\u0131l \u00f6nceki ben e\u011fer b\u00f6yle yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131 g\u00f6rseydi bunu aileme ihanet ediyormu\u015fum gibi g\u00f6r\u00fcrd\u00fc bunu. Ama \u015fu an d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum da, bu ilerledi\u011fimin bir g\u00f6stergesi. Sonunda onlar hakk\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken veya konu\u015furken, g\u00fcn i\u00e7inde a\u011flam\u0131yorum. Bu onlar\u0131 unuttu\u011fum anlam\u0131na gelmiyor, art\u0131k devam etti\u011fim anlam\u0131na geliyor…”<\/p>\n\n\n\n

Demir beni dikkatle dinliyordu. S\u00f6z\u00fc \u00e7ok uzatt\u0131\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp “Yani demek istedi\u011fim… Burada olmak her ne kadar h\u00e2l\u00e2 zor gelse de bir anlamda bu zorlu\u011fun \u00fcstesinden gelebilmeye ba\u015flad\u0131m ve bunda pay\u0131n \u00e7ok b\u00fcy\u00fck. Yan\u0131mda oldu\u011fun i\u00e7in te\u015fekk\u00fcr ederim,” dedim.<\/p>\n\n\n\n

“Her zaman.”<\/p>\n\n\n\n

On saniye kadar birbirimize bakt\u0131ktan sonra “Sen ne diyecektin?” diye sordum.<\/p>\n\n\n\n

“Ceketin sa\u011f cebine bak,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Demir’in ceketi omzumu kaplayacak \u015fekilde \u00fcst\u00fcmde duruyordu. Sa\u011f elimle biraz a\u015fa\u011f\u0131 \u00e7ekip cebine elimi soktum. Tuttu\u011fum \u015feyi ceketten \u00e7\u0131kartt\u0131\u011f\u0131mda mavi ve beyaz ta\u015flar\u0131n par\u0131lt\u0131s\u0131 g\u00f6zlerimle bulu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n

“Demir,” Bu, Demir’in annesinin tokas\u0131yd\u0131. O g\u00fcn inceledi\u011fim gibi tekrar arkas\u0131na bakt\u0131m. Arkas\u0131nda D ve G harfleri vard\u0131. “Demir, ben bunu kabul edemem.” Her ne kadar toka ilk g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm andan beri beni \u00e7ekiyor olsa olmayacak bir hediyeydi. Pahal\u0131 oldu\u011fu fazlaca belliydi ve \u00fcstelik annesi ve babas\u0131 i\u00e7in olduk\u00e7a \u00f6zel bir e\u015fyayd\u0131. Ona do\u011fru uzatt\u0131\u011f\u0131mda tokay\u0131 ald\u0131 ve \u0131slak sa\u00e7lar\u0131mdan bir tutam al\u0131p tokayla tutturdu.<\/p>\n\n\n\n

“Arkas\u0131nda G\u00f6khan ve Dilan’\u0131n ba\u015f harfleri var ama ben G\u00fcne\u015f ve Demir’inkiler oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnmeni istiyorum,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Tokay\u0131 takt\u0131ktan sonra bo\u015fta kalan parmaklar\u0131n\u0131 sa\u00e7lar\u0131m\u0131n aras\u0131ndan ge\u00e7irdi, ard\u0131ndan yana\u011f\u0131m\u0131 ok\u015fad\u0131. “\u00c7ok yak\u0131\u015ft\u0131,” dedi. Ses tonu kar\u015f\u0131s\u0131nda dudaklar\u0131m araland\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Beni kendine b\u00f6ylesine \u00e7ekmeyi nas\u0131l ba\u015farabiliyordu?<\/p>\n\n\n\n

“Annenler tokay\u0131 bana verdi\u011fini \u00f6\u011frendiklerinde sana k\u0131zmayacaklar m\u0131?” diye sordum.<\/p>\n\n\n\n

“O evde yoklu\u011funu fark edecekleri tek \u015fey belki de bu olurdu ama hay\u0131r. K\u0131zmak i\u00e7in \u00f6nce eve gelmeleri gerekir,” dedi. Sa\u011f elinin parmaklar\u0131 yana\u011f\u0131m\u0131n \u00fcst\u00fcnde gezinirken sol elini de baca\u011f\u0131m\u0131n \u00fcst\u00fcne koydu. Titremesi ge\u00e7mi\u015fti. Yakla\u015f\u0131p beni \u00f6pmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda duydu\u011fumuz korna sesiyle ayr\u0131ld\u0131k.<\/p>\n\n\n\n

Dalga ge\u00e7ti\u011fimin anla\u015f\u0131laca\u011f\u0131 sesle “Kurtulduk!” dedim.<\/p>\n\n\n\n

“Demek bir arabada benimle mahsur kalmak bu kadar k\u00f6t\u00fcyd\u00fc ha?”<\/p>\n\n\n\n

“Hem de nas\u0131l!”<\/p>\n\n\n\n

Tekrar arkama yaslan\u0131p yine camdan d\u0131\u015far\u0131y\u0131 izlemeye ba\u015flad\u0131m. Bu sefer a\u011flam\u0131yordum, g\u00fcl\u00fcms\u00fcyordum.<\/p>\n\n\n\n

\n
\u0130lk kitab\u0131n son b\u00f6l\u00fcm\u00fcne git :’)<\/a><\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0f2f 41. B\u00f6l\u00fcm \u0f2f \u0130lk Kitap Final Part 2\/3 \u0130\u015fte uzun zamand\u0131r ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131m g\u00fcn. Ailemi kaybedeli tam bir y\u0131l oldu. Bunun nas\u0131l hissettirmesi gerekiyor? \u00dczg\u00fcn? Mutsuz? Bo\u015f? Hepsini hissediyorum. Ama a\u011flam\u0131yorum. Kafeden izin al\u0131p mezarl\u0131\u011fa gidecektim. Demir de benimle gelmek istedi. Ba\u015fta yaln\u0131z kalmak istedi\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum ama Demir’in teklifini duyunca kabul ettim. Hi\u00e7bir \u015fey s\u00f6ylemeden […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-307","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/307","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=307"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/307\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":316,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/307\/revisions\/316"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=307"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}