“Sen delirdin mi?”
Arkamdan gelen erkek sesini duyunca, iskelenin ba\u015f\u0131ndan bana ba\u011f\u0131ran kap\u00fc\u015fonlu birini g\u00f6rd\u00fcm. Sesi tan\u0131d\u0131k de\u011fildi. Bu sabah gelince tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z Emre’nin sesine de benzemiyordu. Cevap verme gere\u011fi duymadan tekrar \u00f6n\u00fcme d\u00f6nd\u00fcm.
“Hey! Sana s\u00f6yl\u00fcyorum, duymuyor musun?”
Sesini b\u00fcy\u00fck bir g\u00f6k g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc bast\u0131rd\u0131. “F\u0131rt\u0131na geliyor, denizin y\u00fckseldi\u011fini g\u00f6rm\u00fcyor musun? Hemen kapal\u0131 bir yere gitmeliyiz!”
\u0130skelede oturdu\u011fum yerden a\u015fa\u011f\u0131 bakt\u0131\u011f\u0131mda, ger\u00e7ekten deniz seviyesinin \u00e7ok y\u00fckselmi\u015f oldu\u011funu, hatta dizime yakla\u015fm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. Ne kadar zamand\u0131r denize de\u011fiyordum?
Sakin bir sesle “Sana burada benimle kal diyen olmad\u0131,” dedim.
Yan\u0131ma geldi. Anla\u015f\u0131lan kap\u00fc\u015fon sa\u00e7lar\u0131n\u0131n \u0131slanmas\u0131n\u0131 pek de engelleyememi\u015fti. Beni kolumdan tuttu. “B\u0131rak beni!” diye ba\u011f\u0131r\u0131p aya\u011fa kalkt\u0131m. “\u00d6lmek mi istiyorsun? Buradaki f\u0131rt\u0131nalar\u0131 bilmezsin sen! Birazdan dalgalar iskeleye vuracak!” dedi\u011finde denize bakt\u0131m. \u00c7akan \u015fim\u015fe\u011fin \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131yla g\u00f6zlerim kama\u015ft\u0131 ve az \u00f6ncekinden b\u00fcy\u00fck bir g\u00f6k g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc duydum.
“Hakl\u0131s\u0131n. Hadi gidelim,” dedim ve iskeleden ko\u015farak uzakla\u015ft\u0131k. Ger\u00e7ekten \u00e7abuk ikna olmu\u015ftum. Sahilde bizden ba\u015fka kimse kalmam\u0131\u015ft\u0131. \u0130skeleden inip sahile vard\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, hemen sahil b\u00fcfesinin \u015femsiyelerinden birinin alt\u0131na girdik.
“Bu ya\u011fmur de\u011fil ba\u015fka bir \u015fey olmal\u0131,” dedi\u011fimde, esen r\u00fczg\u00e2r birden \u015fiddetlenip \u00fcst\u00fcm\u00fczdeki \u015femsiyeyi devirdi. Yan\u0131mdaki, benden yakla\u015f\u0131k on be\u015f santimetre daha uzun olan \u00e7ocuk bile d\u00fc\u015fen \u015femsiyeyi tutamad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Harika. Umar\u0131m anahtarlar yan\u0131mdad\u0131r,” dedi.<\/p>\n\n\n\n
“Nerenin anahtar\u0131?” diye sorarken ben, cebinden bir anahtarl\u0131k \u00e7\u0131kard\u0131. Anahtar kap\u0131y\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131nda i\u00e7eri girdi. Benim onun arkas\u0131ndan girmedi\u011fimi g\u00f6r\u00fcnce geri d\u00f6nd\u00fc ve “Daha iyi bir fikrin var m\u0131?” diye sordu. San\u0131r\u0131m yoktu. H\u0131zl\u0131ca kap\u0131dan girdim ve arkamdan kapatt\u0131m. Pencereden iskeleye do\u011fru bakt\u0131\u011f\u0131mda gelen b\u00fcy\u00fck dalgan\u0131n demirleri a\u015f\u0131p ge\u00e7ti\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. Ucuz atlatm\u0131\u015f\u0131m. Ben aptal gibi orada oturmaya devam ederdim \u00e7\u00fcnk\u00fc.
“Buran\u0131n anahtarlar\u0131n\u0131 nas\u0131l,” diye sormaya ba\u015flamadan “\u015eu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn s\u00f6rf tahtalar\u0131 var ya? Arkada\u015flar\u0131mla s\u00f6rf yap\u0131yoruz ve tahtalar\u0131 da burada tutuyoruz. B\u00fcfenin sahibi aile dostumuz, bu y\u00fczden sorun \u00e7\u0131km\u0131yor,” diye a\u00e7\u0131klad\u0131. “Ben Kayhan,” diye ekledi ve camlar\u0131 kapatt\u0131, hemen yan\u0131nda duran sandalyeye oturdu. Ona cevap vermedi\u011fimi ve ayakta dikilmeye devam etti\u011fimi g\u00f6r\u00fcnce “Merak etme, seri katil falan de\u011filim. Olmak gibi bir niyetim de yok, en az\u0131ndan hen\u00fcz,” dedi ve g\u00fcl\u00fcmsedi.
Akl\u0131ma, The Fault In Our Stars referans\u0131 geldi ve cevap olarak ona “Bu tam da bir seri katilin s\u00f6yleyece\u011fi bir \u015feydi,” dedim. Ard\u0131ndan da hemen kap\u0131n\u0131n yan\u0131ndaki sandalyeye oturdum.
“\u015eimdi s\u0131rada ne var? “Pain demands to be felt,” falan m\u0131? Yoksa metaforlardan m\u0131 konu\u015faca\u011f\u0131z?” deyip g\u00fcl\u00fcmsedi\u011finde ben de g\u00fcl\u00fcmsedim.
“Sadece filmini mi izledin, yoksa kitab\u0131n\u0131 da okudun mu?” diye sordum. “Kitaplar her zaman filmlerinden daha iyi oluyor,” dedi ve camdan d\u0131\u015far\u0131 bakt\u0131. Sessiz ge\u00e7en birka\u00e7 dakikan\u0131n ard\u0131ndan bana d\u00f6n\u00fcp “Gay oldu\u011fumu d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fcyorsun de\u011fil mi?” diye sordu. Ellerimi iki yana kald\u0131r\u0131p “Akl\u0131mdan ge\u00e7medi de\u011fil,” dedim g\u00fcl\u00fcmseyerek. “Neden herkes b\u00f6yle olmak zorunda ki? Her seferinde! B\u00f6yle kitaplar okudu\u011fum ve ard\u0131ndan filmlerine falan gitti\u011fim i\u00e7in illa e\u015fcinsel mi olmak zorunday\u0131m? G\u00fczeldi, okudum.”<\/p>\n\n\n\n
“Bir \u015fey demedim, tav\u0131rlar\u0131ndan dolay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm zaten. Okudu\u011fun kitapla ya da izledi\u011fin filmle ne ilgili var?” Islan\u0131nca rengi koyula\u015fm\u0131\u015f olan sa\u00e7lar\u0131 kurumaya ba\u015flad\u0131k\u00e7a sar\u0131ya d\u00f6n\u00fcyordu. “Bak \u015fimdi sana bir s\u0131r verece\u011fim, ad\u0131n ne demi\u015ftin?”
“G\u00fcne\u015f, ve ad\u0131m\u0131 s\u00f6ylememi\u015ftim.”
“Sana verece\u011fim s\u0131r \u015fu: T\u00fcm o bu k\u0131z filmi, ben bunu izlemem veya kitab\u0131n\u0131 okumam diyenler var ya, hepsi yalan. Bahse var\u0131m izledikten sonra hepsi sevmi\u015ftir.” O filme Demir m\u00fcsait olmay\u0131nca Esma ve Burak’la gitmi\u015ftim. Helin o g\u00fcn Do\u011fukan’layd\u0131. Biz orada Esma’yla h\u00fcng\u00fcr h\u00fcng\u00fcr a\u011flarken, Burak’a pek dikkat edememi\u015ftim ama \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda Burak’\u0131n da kahkaha att\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rmemi\u015ftim do\u011frusu. K\u00f6t\u00fc bir yorum da yapmam\u0131\u015ft\u0131. Kayhan hakl\u0131 olabilirdi, yine de cevap verme gere\u011fi duymad\u0131m. Her ne kadar sohbet keyifliymi\u015f gibi davran\u0131yor olsam da asl\u0131nda rol yap\u0131yordum. H\u00e2l\u00e2 \u00f6ncesini, gazete k\u00e2\u011f\u0131d\u0131n\u0131, ya\u015fad\u0131klar\u0131m\u0131 ve Demir’i d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 bunlar, etkisinden hemen \u00e7\u0131kabilece\u011fim \u015feyler de\u011fildi.
“Ya\u011fmur sakinle\u015fiyor gibi. Buran\u0131n bir \u00f6zelli\u011fi de bu tip f\u0131rt\u0131nalar\u0131n ara s\u0131ra olmas\u0131 ama ard\u0131ndan o eski cehennem s\u0131ca\u011f\u0131n\u0131n hi\u00e7bir \u015fey olmam\u0131\u015f gibi geri d\u00f6nmesi,” dedi\u011finde konu\u015fma a\u00e7ma giri\u015fiminde bulundu\u011funu anlad\u0131m ama sadece ba\u015f\u0131m\u0131 sallamakla yetindim.
“Buraya yeni mi ta\u015f\u0131nd\u0131n? Yani, seni ilk defa g\u00f6r\u00fcyorum ve a\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 buralar\u0131 bilen herkes \u015fu bulutlar g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde kapal\u0131 bir yere girilmesi gerekti\u011fini bilir,” Kollar\u0131m\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcmde birle\u015ftirmi\u015f, varaca\u011f\u0131 yeri bekliyordum. “… Ne sa\u00e7mal\u0131yorum. Arada d\u00fc\u015f\u00fcyor benim \u00e7enem de i\u015fte.” Dudaklar\u0131m\u0131 birbirine bast\u0131r\u0131p tebess\u00fcm ettim.<\/p>\n\n\n\n
“Buraya ho\u015f geldin G\u00fcne\u015f,” dedi. Benden ho\u015flanm\u0131\u015ft\u0131.
“Sadece yaz i\u00e7in buraday\u0131m, \u00fc\u00e7 arkada\u015f\u0131mla beraber. Bodrum’un yerlisi misin?” diye sordu\u011fumda “Do\u011fdu\u011fumdan beri buraday\u0131m,” diye cevaplad\u0131. Oyalanmak istemiyordum. Bulutlar\u0131n da\u011f\u0131lmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ya\u011fmurun da durmak \u00fczere oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. Aya\u011fa kalkt\u0131m. “San\u0131r\u0131m gitsem iyi olur, hava da d\u00fczeldi.”<\/p>\n\n\n\n
Uzaklardan ad\u0131m\u0131 duyar gibi oldum.<\/p>\n\n\n\n
“G\u00fcne\u015f!”<\/em><\/p>\n\n\n\n “G\u00fcne\u015f neredesin?”<\/em><\/p>\n\n\n\n Helin ve Burak’\u0131n sesiydi. “Bunlar bak\u0131c\u0131lar\u0131m. Pardon, arkada\u015flar\u0131m,” diye a\u00e7\u0131klad\u0131m ve kap\u0131y\u0131 a\u00e7t\u0131m. Beni g\u00f6r\u00fcnce b\u00fcfeye yana\u015ft\u0131lar.<\/p>\n\n\n\n Helin “Nerdeydin? Camdan iskelenin halini g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez seni aramaya \u00e7\u0131kt\u0131k! \u00d6d\u00fcm\u00fcz patlad\u0131 G\u00fcne\u015f,” dedi. “\u0130yiyim,” Helin’in bana sar\u0131lmas\u0131na izin verdim. Burak “Selam karde\u015fim,” diyerek Kayhan’la selamla\u015ft\u0131. Tan\u0131tmaya giri\u015ftim. “Kayhan. Beni iskelede g\u00f6rd\u00fc ve f\u0131rt\u0131na ge\u00e7ene kadar burada durmama izin verdi,” dedim, ard\u0131ndan da Kayhan’a d\u00f6nerek “Helin ve Burak,” diye ekledim. “Sa\u011f ol, akl\u0131ma bile gelmemi\u015fti,” deyip el sallad\u0131ktan sonra, Helin ile Burak’\u0131n aras\u0131ndan ge\u00e7tim, y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131m. Eve geldi\u011fimizde Helin “\u00c7ocuk sana f\u0131rt\u0131na ge\u00e7ene kadar s\u0131\u011f\u0131nabilecek bir yer veriyor, sen te\u015fekk\u00fcr bile etmiyorsun,” diye \u00e7\u0131k\u0131\u015ft\u0131. Masada konu\u015fulanlar\u0131 takip ediyor olsam da akl\u0131m ba\u015fka yerdeydi. D\u00fcnyada milyarlarca insan vard\u0131 ama o olmak zorundayd\u0131 de\u011fil mi? Of! Of! Of! Helin’in sesini duydu\u011fumda, Burakla beraber merdivenden bize bakt\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. Ba\u015f\u0131m\u0131 evet anlam\u0131nda sallad\u0131\u011f\u0131mda, gelip onlar da bana sar\u0131ld\u0131lar. “Ben, ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilmiyorum. Sonunda ona tam anlam\u0131yla g\u00fcvenebiliyordum ve b\u00f6yle bir \u015feyi tahmin bile edemedim. \u0130nan\u0131n bana, akl\u0131m\u0131n ucundan bile ge\u00e7medi,” diye s\u00f6z\u00fcme ba\u015flad\u0131\u011f\u0131mda, Burak a\u015fa\u011f\u0131dan getirmi\u015f oldu\u011fu pe\u00e7ete kutusunu bana uzatt\u0131. Helin de Esma’n\u0131n yapt\u0131\u011f\u0131 tiramisudan iki dilim koymu\u015f oldu\u011fu taba\u011f\u0131 bana uzatt\u0131. Esma “B\u00f6yle bir \u015feyi bilip de senden saklad\u0131\u011f\u0131na inanam\u0131yorum. Hadi bunu da ge\u00e7tim, seninle \u00e7\u0131kt\u0131. Sevgiliydiniz. Onu bilmiyorum, belki senden ger\u00e7ekten de ho\u015flan\u0131yordu ama g\u00fcn\u00fcn sonunda neyse ne, senin ona \u00e2\u015f\u0131k olman\u0131 sa\u011flad\u0131. B\u00f6yle bir \u015feyi bile bile senin ona ba\u011flanman\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu, bencillikten ba\u015fka bir \u015fey de\u011fil,” dedi.
Burak’a “Esma nerede?” diye sordum. “Evde. Hemen yemek yapaca\u011f\u0131m diye mutfa\u011fa giri\u015fti. Deli hatun.”
“Biz de gitsek iyi olur,” dedi\u011fimde, Kayhan “Evet, benden \u00e7ok \u0131sland\u0131n. Hemen \u00fcst\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftirmelisin,” dedi. Sadece be\u015f dakika \u00f6nce tan\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131k, neydi bu tavsiyeler?<\/p>\n\n\n\n
“Cidden Helin, hi\u00e7 havamda de\u011filim. Ben y\u0131kanaca\u011f\u0131m. Sonra a\u015fa\u011f\u0131 inerim.”
Yemekte Burak “Sevgilim yine d\u00f6kt\u00fcrm\u00fc\u015f,” dedi\u011finde, Esma “Tatl\u0131 olarak da tiramisu yapt\u0131m. As\u0131l onu yiyene kadar bekleyin,” diyerek \u015fovunu yapt\u0131. Helin “Evet, Esma’n\u0131n yapt\u0131\u011f\u0131 tiramisu gibi bir tatl\u0131 hayat\u0131mda yemedim. K\u0131z do\u011fu\u015ftan yetenekli.”
“G\u00fcne\u015f, sen be\u011fenmedin mi?”
Esma’n\u0131n sesini duyar duymaz ba\u015f\u0131m\u0131 kald\u0131rd\u0131m.
“Efendim?”
“Yeme\u011fi diyorum. Hi\u00e7 yememi\u015fsin neredeyse.”<\/p>\n\n\n\n
“Hay\u0131r, hay\u0131r. Ger\u00e7ekten \u00e7ok g\u00fczel. Sadece i\u015ftah\u0131m yok. Tokum galiba,” dedim. Burak “Yemeyene tatl\u0131 yok,” deyip g\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, “Ben de kilo vermeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum zaten, sorun olmaz,” diye kar\u015f\u0131l\u0131k verdim.
Helin “Zaten inceciksin, hele hele \u015fu iki g\u00fcnde sanki on kilo verdin,” dedi\u011finde taba\u011f\u0131mdaki b\u00fcy\u00fck tavuk par\u00e7as\u0131n\u0131 a\u011fz\u0131ma t\u0131kt\u0131m. “Eline sa\u011fl\u0131k Esma. Ben biraz yorgunum, san\u0131r\u0131m yataca\u011f\u0131m. Afiyet olsun,” dedim ve \u00fc\u00e7 ay boyunca inim olacak \u00e7at\u0131 kat\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131m. Kendimi yata\u011fa att\u0131m. Tavana bak\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
\u00c7antamdan iPodumu ald\u0131m ve tekrar yata\u011fa oturdum. Hangi \u015fark\u0131y\u0131 dinleyece\u011fimi biliyordum. Say Something’in daha sadece ilk notas\u0131n\u0131 duymu\u015f olmama ra\u011fmen a\u011flamaya ba\u015flad\u0131m. Sesi sonuna kadar a\u00e7t\u0131m ve bizim i\u00e7in en anlaml\u0131 olan \u015fark\u0131da kayboldum. \u015eark\u0131ya e\u015flik etmek istiyordum ama onsuzken bunu yapmak d\u00fcnyan\u0131n en manas\u0131z \u015feyi olacakt\u0131, bunu biliyordum. \u0130nsanlar bu \u015fark\u0131n\u0131n alt taraf\u0131 basit bir \u015fark\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnebilirler. Belki de bunu dinleyip a\u011flanacak ne var da diyebilirler ama umrumda de\u011fil. Bu \u015fark\u0131 bir \u015fark\u0131dan daha fazla. Her s\u00f6z\u00fcnde Demir var ve her notas\u0131nda.
Omzuma bir el de\u011fdi\u011fini hissederek g\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131m ve kulakl\u0131klar\u0131m\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131p yan\u0131mda buldu\u011fum Esma’ya sar\u0131ld\u0131m. A\u011flamaya devam ediyordum. H\u0131\u00e7k\u0131ra h\u0131\u00e7k\u0131ra… Umrumda de\u011fildi. \u0130nsanlar\u0131n benim hakk\u0131mda ne d\u00fc\u015f\u00fcnece\u011fi umrumda de\u011fildi. A\u011flamak istiyordum ve kendimi b\u0131rakt\u0131m.
“E\u011fer i\u00e7inden geliyorsa sabaha kadar a\u011flayabilirsin G\u00fcne\u015f. Ben buraday\u0131m,” dedi\u011finde ona daha s\u0131k\u0131 sar\u0131ld\u0131m.
“Destek g\u00fc\u00e7 laz\u0131m m\u0131?”<\/p>\n\n\n\n
“Bak G\u00fcne\u015f, bunu ye, kesinlikle kendini daha iyi hissedeceksin,” deyip g\u00fcl\u00fcmsedi\u011finde, \u00e7atal\u0131mla tatl\u0131n\u0131n tad\u0131na bakt\u0131m.
A\u011fz\u0131m doluyken “San\u0131r\u0131m \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir dilim daha gerekecek,” dedi\u011fimde hepsi g\u00fcl\u00fcmsedi.
Yan\u0131mdayd\u0131lar. Zor anlar\u0131mda da yan\u0131mdayd\u0131lar ve onlar hakk\u0131nda en sevdi\u011fim \u00f6zellik buydu.
Burak “Peki \u015fimdi ne yapacaks\u0131n? Amac\u0131m seni \u00fczmek falan de\u011fil, sak\u0131n yanl\u0131\u015f anlama. Sormaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m, art\u0131k nas\u0131l bir yol izleyece\u011fin asl\u0131nda. Onunla ayn\u0131 okula gidiyorsun. Tamam, belki okula zar zor geliyor, dersleri falan atl\u0131yor olabilir ama sonu\u00e7ta onu eninde sonunda g\u00f6receksin. O zaman ne olacak?” diye sorarak hakl\u0131 bir noktaya de\u011findi. “Bilmiyorum. Bu \u00fc\u00e7 ay san\u0131r\u0131m bunu anlamama yard\u0131mc\u0131 olacak.” A\u011fz\u0131mdan \u00e7\u0131kanlara hala inanam\u0131yordum. Onunla bu konuma gelmek, hayat\u0131mda en son isteyece\u011fim \u015fey olurdu. “Yani, umar\u0131m.”<\/p>\n\n\n\n
Helin “Sana umut verdi G\u00fcne\u015f. Tamam bu ki\u015fi Demir olabilir ama sonu\u00e7ta sana kimseye bakmad\u0131\u011f\u0131 gibi bakt\u0131 ve beraber bir\u00e7ok \u015fey payla\u015ft\u0131n\u0131z,” dedi. Burak “Yani neler atlatmad\u0131n\u0131z ki! Cansu ve Cenk’in ba\u015f\u0131n\u0131za a\u00e7t\u0131klar\u0131… T\u00fcm o anlarda bile devam ettiniz,” diye ekledi. Hepsi hakl\u0131yd\u0131 ve en k\u00f6t\u00fcs\u00fc bunlar\u0131 benim de biliyor olmamd\u0131. \u015eu an bana o kadar zor geliyordu ki… Demir’i hat\u0131rlamak istiyordum ama bir yandan da verdi\u011fi ac\u0131dan kurtulmam gerekti\u011fini biliyordum. \u0130kisinin ayn\u0131 anda olamayaca\u011f\u0131n\u0131 anl\u0131yordum art\u0131k.
“Biz iyiydik. Her y\u00f6n\u00fcyle biz imk\u00e2ns\u0131z\u0131 ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131k. San\u0131r\u0131m fazla iyiydik ve bu y\u00fczden mutlaka arkas\u0131ndan bir \u015feyler \u00e7\u0131kacakt\u0131. Ne zaman mutlu olsam, bir g\u00fcn bozulaca\u011f\u0131n\u0131 biliyordum. Ailemi kaybettikten sonra bunu \u00f6\u011frenmi\u015ftim fakat Demir, bana bu tespitimin yanl\u0131\u015f oldu\u011funu her ge\u00e7en g\u00fcn kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131. Demek buraya kadarm\u0131\u015f…” dedim ve g\u00f6zlerimi sildim. A\u011flamak iyi gelmi\u015fti.
Helin “Belki de ba\u015fkalar\u0131yla g\u00f6r\u00fc\u015fmelisin. Bug\u00fcn f\u0131rt\u0131na sayesinde tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z Kayhan tatl\u0131yd\u0131. Kabul et,” dedi\u011finde Kayhan’\u0131n sar\u0131 sa\u00e7lar\u0131 ve ela g\u00f6zleri akl\u0131ma geldi. Evet, uzun boyluydu, s\u00f6rf yapt\u0131\u011f\u0131ndan falan bahsetmi\u015fti ve ortak ilgi alanlar\u0131m\u0131z vard\u0131 ama ger\u00e7ekten yapamazd\u0131m. “\u015eimdilik istemiyorum Helin. San\u0131r\u0131m biraz zamana ihtiyac\u0131m var,” diye cevaplad\u0131m. Esma “Sabah tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z Emre isimli \u00e7ocuk da tatl\u0131yd\u0131. Kim bilir burada daha ne iyi tipler vard\u0131r G\u00fcne\u015f…” dedi\u011finde, Burak “\u00d6h\u00f6m \u00f6h\u00f6m!” diye ses \u00e7\u0131kard\u0131. Esma, “Burak gibisini bulamay\u0131z ama, idare edeceksin art\u0131k g\u00fczelim,” diye s\u00f6z\u00fcn\u00fc tamamlad\u0131, g\u00fcl\u00fcmsedim.
Burak “Hemen bunu yap demiyoruz. \u00dc\u00e7 ay uzun bir s\u00fcre. Bakal\u0131m neler olacak. Belki de bar\u0131\u015f\u0131rs\u0131n\u0131z, kim bilir,” dedi.
Demir’le tekrar birlikte olmay\u0131 ister miydim? San\u0131r\u0131m as\u0131l cevaplamam gereken soru buydu ve bu da \u015fak diye an\u0131nda verebilece\u011fim bir cevap de\u011fildi. \u0130yice d\u00fc\u015f\u00fcnmem ve sonu\u00e7lar\u0131 de\u011ferlendirmem gerekirdi. Bu tatil boyunca yat\u0131p dizi izleme ve kitap okuman\u0131n yan\u0131nda bunu da \u00e7\u00f6zmem gerekiyordu ve \u00e7\u00f6zmedi\u011fim s\u00fcrece i\u00e7im rahat etmeyecekti.
Ama zaten o benimle bir daha birlikte olmak isteyecek miydi ki? Daha en ba\u015f\u0131ndan aray\u0131p, beni bir daha g\u00f6rmek istemedi\u011fini o s\u00f6ylemi\u015fti. Onun evine gidip y\u00fczle\u015fti\u011fimdeyse, g\u00f6zlerinin bamba\u015fka anlamlar ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcm ki bu da bana s\u00f6ylediklerinin o kadar da i\u00e7inden gelmedi\u011fini g\u00f6steriyordu.
Kafay\u0131 yiyecektim.
“Hakl\u0131s\u0131n Burak… Kim bilir?” diye cevaplamaktan ba\u015fka se\u00e7ene\u011fim yoktu.<\/p>\n\n\n\n