G\u00f6zlerimi Demir’in bana bakan mavi g\u00f6zlerinden ay\u0131ramazken, Emre’nin s\u00f6ylediklerini duydum.
“K\u0131zlar\u0131n hepsinin dibi d\u00fc\u015ft\u00fc \u015fu an abicim. K\u0131skansak da neyse, bir \u015fey diyemeyiz art\u0131k. Ge\u00e7 otur. Bir bardak da al.”
Demir, g\u00f6zlerini benden ay\u0131rd\u0131 ve masadaki bardaklara y\u00f6neldi. \u00c7emberde oturan herkesin sesi birden kesilmi\u015fti. K\u0131zlar birbirlerinin kulaklar\u0131na bir \u015feyler f\u0131s\u0131ld\u0131yordu, Damla bile g\u00f6zlerini k\u0131rpmadan onu izliyordu. Demir bardak yerine yar\u0131s\u0131 dolu olan \u015fi\u015feyi ald\u0131 ve bu tarafa d\u00f6nd\u00fc. Bir yere ge\u00e7ecekti.
“Benim yan\u0131ma oturabilir bence.”
“Buras\u0131 da bo\u015f.”
“Aram\u0131za gelebilirsin. Merak etme, \u0131s\u0131rmay\u0131z,” diyerek k\u0131zlar onun ilgisini \u00e7ekmek istediler ama Demir her zamanki ciddi ve sert ifadesini bozmadan benimle Kayhan’\u0131n tam kar\u015f\u0131s\u0131na oturdu. Oturdu\u011fu zaman bir elindeki \u015fi\u015feyi kuma sabitledi.
Elif ‘in sevgilisi Taner, Demir’e “Hoop hop. O \u015fi\u015feyi hemen i\u00e7meyi d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fcyorsun herhalde,” dedi\u011finde Demir ona bak\u0131p cevap verme zahmetine bile girmedi. G\u00f6zlerimiz bulu\u015ftu\u011funda i\u00e7imdeki duygular sel olmu\u015ftu. Dalgalar i\u00e7 organlar\u0131m\u0131n i\u00e7inde dola\u015f\u0131yor ve beni bo\u011fmadan s\u00fcrekli bir yerlere \u00e7arp\u0131yor gibi hissediyordum. Beni bo\u011fsa da kurtulsam diye yalvaraca\u011f\u0131m duygular\u0131n g\u00fc\u00e7lenmemesi i\u00e7in dua ediyor ve kendimi kontrol etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum. Demir, Taner ve ad\u0131n\u0131 bilmedi\u011fim sar\u0131\u015f\u0131n bir k\u0131z\u0131n aras\u0131na oturmu\u015ftu. K\u0131z ona yakla\u015ft\u0131 ve kula\u011f\u0131na bir \u015feyler f\u0131s\u0131ldad\u0131. Demir, ba\u015fta hi\u00e7 oral\u0131 olmad\u0131 fakat daha sonra ba\u015f\u0131n\u0131 k\u0131za do\u011fru \u00e7evirip duman\u0131 onun y\u00fcz\u00fcne \u00fcfledi.
Kayhan “Zeynep, e\u011fer yeni gelen arkada\u015fla fl\u00f6rtle\u015fmen bittiyse oyuna devam edebilir miyiz?” diye sordu\u011funda, h\u00e2l\u00e2 g\u00f6zlerimi Demir’den ay\u0131ram\u0131yordum.
Zeynep isimli k\u0131z\u0131 uzun sar\u0131 sa\u00e7lar\u0131ndan tutup denizde bo\u011fmak istiyordum ama yine de bu plan\u0131m sonraya kalabilirdi \u00e7\u00fcnk\u00fc sigara \u00fcfleme i\u015flemi tamamland\u0131ktan sonra Demir tekrar \u00f6n\u00fcne d\u00f6nd\u00fc ve mavi g\u00f6zlerini bana sabitledi.
Emre “Evet, nerede kalm\u0131\u015ft\u0131k! Ha! Unutmak m\u00fcmk\u00fcn m\u00fc? G\u00fcne\u015f’le Kayhan \u00f6p\u00fc\u015f\u00fcyordu! Nas\u0131l atlayabildik?” dedi ve g\u00fclmeye ba\u015flad\u0131. Kayhan yan\u0131mdan “Vazge\u00e7medin de\u011fil mi? Hadi G\u00fcne\u015f!” derken bir yandan da \u00e7emberde oturanlar tekrar tezah\u00fcrata ba\u015flam\u0131\u015flard\u0131.
G\u00f6zlerimi Demir’in g\u00f6zlerinden ay\u0131rmay\u0131 denedim ve Zeynep’in yan\u0131nda oturan di\u011fer k\u0131z\u0131n, Demir’in ilgisini \u00e7ekebilmek i\u00e7in h\u0131rkas\u0131n\u0131n fermuar\u0131n\u0131 indirerek g\u00f6\u011f\u00fcs dekoltesini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. Zeynep bir yandan ka\u00e7amak bak\u0131\u015flar atarken bir yandan da yan\u0131ndaki k\u0131za bir \u015feyler f\u0131s\u0131ld\u0131yordu.
G\u00f6zlerimi Demir’in ilgisini \u00e7ekmek i\u00e7in y\u0131rt\u0131nan k\u0131zlardan ay\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda, dayanamay\u0131p tekrar kar\u015f\u0131ma bakt\u0131m. Demir i\u00e7ki \u015fi\u015fesini eline ald\u0131 ve birka\u00e7 b\u00fcy\u00fck yudum i\u00e7tikten sonra \u015fi\u015feyi tekrar kuma sabitledi. Bunu yaparken g\u00f6zlerini bir saniye bile \u00fcst\u00fcmden ay\u0131rmam\u0131\u015ft\u0131.
Neden bu kadar ilgi \u00e7ekiciydi?
Burada oturan, bu tatil boyunca, hatta belki de hayat\u0131m boyunca kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131m en seksi erkekti. Bu bir ger\u00e7ekti. Koyu renk k\u0131yafetler insanlar\u0131 gizler ger\u00e7ekte, ama burada durum farkl\u0131yd\u0131. Onu daha da \u00f6n plana \u00e7\u0131kar\u0131yorlard\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc bembeyaz olan teni ve yo\u011fun, hi\u00e7 g\u00f6rmedi\u011fim tondaki mavi g\u00f6zleri onu daha fark edilebilir k\u0131l\u0131yordu. Yine de onun ilgi \u00e7ekmek i\u00e7in t\u00fcm bu d\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe veya k\u0131yafetlere ihtiyac\u0131 yoktu. O Demir Erkan’d\u0131. Davran\u0131\u015flar\u0131 ile korkulurdu, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f\u00fc ile arzulan\u0131rd\u0131.
“G\u00fcne\u015f!”
Kayhan’\u0131n ad\u0131m\u0131 s\u00f6yledi\u011fini duydu\u011fumda yan\u0131ma bakt\u0131m.
“Pardon, dalm\u0131\u015f\u0131m.”
“Onu tan\u0131yor musun?” diye sorarken bir Kayhan’a, bir de Demir’e bakt\u0131m.
Demir bitmek \u00fczere olan sigaras\u0131n\u0131 son kez dudaklar\u0131na g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Ne ara o kadar zaman ge\u00e7mi\u015fti?
O dudaklara en son ne zaman dokunmu\u015ftum? Ne zaman onlar\u0131 kendi v\u00fccudumda hissetmi\u015ftim? En son ne zaman bu kadar yak\u0131ndan g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcm sevdi\u011fim adam\u0131?
Demir, izmariti denize do\u011fru att\u0131 ve eline \u015fi\u015feyi ald\u0131. Bir yudum daha i\u00e7tikten sonra geri koydu. H\u00e2l\u00e2 bana bak\u0131yordu. Bu bak\u0131\u015flar\u0131 tan\u0131yor muydum? Benim tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m Demir, duygular\u0131 olan fakat bu y\u00fczden savunmas\u0131z oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnen, kendini zay\u0131f d\u00fc\u015f\u00fcrecek hislerini, d\u00fc\u015f\u00fcncelerini ve s\u00f6zlerini kimseye belli etmek istemeyen Demir’di. \u0130nsanlardan sayg\u0131 g\u00f6rmeye al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131 ve aksi oldu\u011fu takdirde durumu hemen \u00e7\u00f6zerdi. Tek kelimesi yeterliydi. Sorunlar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zebilmek i\u00e7in o iki duda\u011f\u0131n\u0131n aras\u0131ndan \u00e7\u0131kan her bir kelime de\u011ferliydi konu\u015ftu\u011fu ki\u015fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan. \u0130ster k\u00f6t\u00fc bir \u015fey, ister iyi bir \u015fey s\u00f6yl\u00fcyor olsun… \u0130nsan onun taraf\u0131ndan kendisine hitap edildi\u011fini duyunca bile kendini \u00fcst\u00fcn hissediyordu. Ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 ve \u00f6zel; t\u0131pk\u0131 benim de bir zamanlar hissetti\u011fim gibi.
Ama hissettiklerim sadece bunlarla da s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildi. Onun yan\u0131nda farkl\u0131 olmam\u0131n beni de\u011ferli yapaca\u011f\u0131n\u0131 bilememi\u015ftim. Ya da ba\u015fka bir \u015fey… Onun benim hakk\u0131mda neler d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, neler hissetti\u011fini bile tam olarak hi\u00e7 bilememi\u015ftim. Bir ara bildi\u011fimi sanm\u0131\u015ft\u0131m ama anla\u015f\u0131lan o ki yan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131m. Onun hakk\u0131nda art\u0131k en ufak bir \u015feyi bile bilmiyordum ben. O ya ba\u015fka biriydi, ya da tam da herkesin ad\u0131n\u0131 duydu\u011fu “Demir Erkan” d\u0131 art\u0131k benim i\u00e7in.
Onu tan\u0131mak i\u00e7in \u00f6lecek, kendini bo\u015f h\u0131rslara adayabilecek insanlar vard\u0131. O \u00f6yle biriydi. Herkesi kendine \u00e7ekiyordu ama kendisi kimseye \u00e7ekilmemeyi ba\u015farabiliyordu. Silah\u0131 buydu. O silah bir tek benim yan\u0131mdayken etkisiz haldeydi ama yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7 ay \u00f6nce her \u015fey de\u011fi\u015fmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n
Art\u0131k her \u015fey i\u00e7in \u00e7ok ge\u00e7ti. “Konu\u015fmam\u0131z\u0131n sonunda kesin bir sonu\u00e7 alaca\u011f\u0131m\u0131n…” “Bu sadece bana ba\u011fl\u0131 olan bir \u015fey de\u011fil,” diye cevaplad\u0131. <\/p>\n\n\n\n “Ben uzun zamand\u0131r hi\u00e7bir \u015feyden emin olam\u0131yorum. Bir sabah kalk\u0131yorum, ya\u015famak istemedi\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Hayatta kaybettiklerin, kazand\u0131klar\u0131ndan fazlaysa ya\u015faman\u0131n ne anlam\u0131 var ki? En son ne zaman bir \u015feyi kazand\u0131\u011f\u0131m\u0131, en son ne zaman mutlu oldu\u011fumu hat\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m anda da… ” derken g\u00f6zlerim yine dolmu\u015ftu. “Okula yeni ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda, bana o tam olarak kandan dolay\u0131 y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6remedi\u011fim ama yanan arabam\u0131z\u0131n alevlerinin sa\u00e7lar\u0131n\u0131 g\u00f6rebilmem i\u00e7in \u0131\u015f\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 k\u0131z\u0131 hat\u0131rlatt\u0131\u011f\u0131n i\u00e7in, yan\u0131mda oturmana, evime gelmene izin verdim ben. Ad\u0131n\u0131 okulda birka\u00e7 kez duymu\u015ftum, ailenin \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc dedikodular\u0131 falan da Cansu ve Masal’dan duyulmu\u015ftu. Kazayla ba\u011flant\u0131n oldu\u011funa ihtimal vermedim. O g\u00fcn kanlar i\u00e7inde yerde yatan k\u0131z\u0131n kar\u015f\u0131mda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm k\u0131z olabilece\u011fi akl\u0131m\u0131n ucundan ge\u00e7medi benim G\u00fcne\u015f. Onun sen olabilece\u011fin akl\u0131ma gelmedi benim, beni anla…”<\/p>\n\n\n\n Bir \u015feyler s\u00f6ylemek i\u00e7in a\u011fz\u0131m\u0131 aralad\u0131\u011f\u0131mda tek bir kelime bile \u00e7\u0131kmad\u0131. Sesim yok olmu\u015ftu. Haf\u0131zam beni yar\u0131 yolda b\u0131rak\u0131yordu. C\u00fcmle kuram\u0131yordum ama fark etti\u011fim bir \u015fey vard\u0131:<\/p>\n\n\n\n A\u011flam\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n “… Ailesinin \u00f6l\u00fcm\u00fcne sebep oldu\u011fum k\u0131z\u0131n melek gibi sesiyle beni kendine \u00e2\u015f\u0131k edece\u011fini bilemezdim ben G\u00fcne\u015f,” derken bir ad\u0131m geri gitti.<\/p>\n\n\n\n “Mezarl\u0131\u011fa gitti\u011fimiz g\u00fcn her \u015fey yerine oturdu. \u0130\u015fte o zaman anlad\u0131m. Senin yan\u0131ndayken seni mutlu edebiliyordum, kendini g\u00fcvende hissetmeni sa\u011flayabiliyordum ama benim yan\u0131nda olmad\u0131\u011f\u0131m zamanlarda, o gece kazada onlarla birlikte \u00f6lm\u00fc\u015f olman gerekti\u011fini, hayatta oldu\u011fun her saniye onlar\u0131 hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131na u\u011frat\u0131yormu\u015fsun gibi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de biliyordum. Ben seni kendimden iyi tan\u0131yorum G\u00fcne\u015f. Sen bana art\u0131k beni tan\u0131yamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yl\u00fcyorsun ama ben seni \u00e7ok iyi tan\u0131yorum,” dedi\u011finde ona sar\u0131lmak i\u00e7in yakla\u015ft\u0131m. Beni kollar\u0131mdan tutup nazik\u00e7e geri itti.<\/p>\n\n\n\n “… Seni o kadar iyi tan\u0131yorum ki art\u0131k bana ihtiyac\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da biliyorum,” dedi\u011finde “Hay\u0131r,” diyerek cevap verebildim.<\/p>\n\n\n\n “Ama Arda?”<\/p>\n\n\n\n “Hay\u0131r. O beni korumak i\u00e7in s\u00f6yledi. Belki hakl\u0131yd\u0131, belki de de\u011fildi. Ama beni korumak i\u00e7in s\u00f6yl\u00fcyordu. O kelimeler bana ait de\u011fildi. Bak Demir, ben bunu \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm ve ben…”<\/p>\n\n\n\n “Benim \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcnmedi\u011fimi mi san\u0131yorsun?!” diyerek s\u00f6z\u00fcm\u00fc kesti. “… G\u00fcne\u015f benim sana karanl\u0131\u011f\u0131mdan ba\u015fka verebilece\u011fim, sunabilece\u011fim hi\u00e7bir \u015feyim yok. Ba\u015f\u0131n beladan kurtulmayacakt\u0131r. Do\u011fukan’\u0131n Helin’i bir s\u00fcre saklamas\u0131n\u0131n bir sebebi vard\u0131. Benim de sebeplerim var. Yapt\u0131\u011f\u0131m her \u015feyin bir sebebi vard\u0131r G\u00fcne\u015f. \u015eimdi bu anlatt\u0131klar\u0131mdan sonra da art\u0131k ger\u00e7ekleri \u00f6\u011frendin. Benden uzak durmak isteyeceksin,” deyip bir ad\u0131m geriledi\u011finde bu sefer ben ona yakla\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n “Hay\u0131r, istedi\u011fim bu de\u011fil.”<\/p>\n\n\n\n “Ama ihtiyac\u0131n olan bu. Gelmem bile hatayd\u0131,” dedikten sonra arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fc ve h\u0131zl\u0131 h\u0131zl\u0131 y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131. Ona yeti\u015ftim ve \u00f6n\u00fcne ge\u00e7tim.<\/p>\n\n\n\n “Demir…” dedi\u011fimde durdu ve “G\u00fcne\u015f anlam\u0131yor musun? O g\u00fcn e\u011fer alkoll\u00fcyken o kadar h\u0131z yap\u0131p karakola gitmeseydim bunlar\u0131n hi\u00e7biri olmayacakt\u0131! Babamlar beni almaya gelmeyeceklerdi! Ailen \u00f6lmeyecekti! Benim y\u00fcz\u00fcmden G\u00fcne\u015f!” dedi\u011finde, parmak ucuna kalk\u0131p onu \u00f6pt\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n Bu masum ve saniyelik \u00f6p\u00fcc\u00fckten sonra aram\u0131zdaki mesafeyi a\u00e7mad\u0131m ve yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 korudum. Beni belimden tuttu ve kendine daha da yakla\u015ft\u0131rd\u0131. G\u00f6zlerime bakt\u0131 ve eliyle r\u00fczg\u00e2rdan dolay\u0131 da\u011f\u0131lan, y\u00fcz\u00fcme gelen sa\u00e7lar\u0131m\u0131 \u00e7ekip kula\u011f\u0131m\u0131n arkas\u0131na koydu. Y\u00fcz\u00fcme iyice yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda burnu burnuma de\u011fdi ve ard\u0131ndan b\u00fcy\u00fck bir s\u0131cak hava dalgas\u0131 beni sard\u0131. Art\u0131k sahilde esen r\u00fczgar so\u011fuk gelmiyordu. O az \u00f6nceki bir saniyelik \u00f6p\u00fcc\u00fckle kendini hat\u0131rlatan \u00f6zlem, art\u0131k bitmeyi bekliyordu. Elini yana\u011f\u0131ma koydu ve beni \u00f6pmeye ba\u015flad\u0131. Onu o kadar \u00f6zlemi\u015ftim ki! Demir’i, \u00f6p\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc, bana dokunu\u015funu… Her \u015feyini.<\/p>\n\n\n\n Aradaki boy fark\u0131ndan dolay\u0131 parmak ucunda durmakta zorland\u0131\u011f\u0131m\u0131 anlad\u0131\u011f\u0131nda, beni kal\u00e7amdan ve belimden tutup havaya kald\u0131rd\u0131. Bacaklar\u0131m\u0131 beline dolad\u0131ktan sonra bir kolumla ona tutunuyordum, di\u011fer yandan da elimi sa\u00e7lar\u0131nda gezdiriyordum.<\/p>\n\n\n\n Beni h\u00e2l\u00e2 o \u015fekilde ta\u015f\u0131rken yere oturdu ve beni kumlar\u0131n \u00fcst\u00fcne yat\u0131rd\u0131. Ard\u0131ndan \u00fcst\u00fcme \u00e7\u0131kt\u0131 ve beni \u00f6pmeye devam etti. Boynumu \u00f6perken bir eli sa\u011f baca\u011f\u0131m\u0131, di\u011fer eliyse belimi ok\u015fuyordu. Boynumun di\u011fer taraf\u0131n\u0131 da \u00f6pt\u00fc\u011f\u00fcnde o kadar ho\u015fuma gidiyordu ki ba\u015f\u0131m\u0131 biraz daha geriye yat\u0131rd\u0131m. Dudaklar\u0131 tekrar dudaklar\u0131m\u0131 buldu\u011funda, kolunu belimin arkas\u0131ndan ge\u00e7irdi ve dik oturmam\u0131 sa\u011flad\u0131. Ard\u0131ndan o da yan\u0131ma oturdu. Nefes nefeseydik ve denize kar\u015f\u0131 oturuyorduk. Bu kadar zamand\u0131r onu d\u00fc\u015f\u00fcnmedi\u011fim tek bir saniye bile olmam\u0131\u015ft\u0131. Hep onun hakk\u0131nda nas\u0131l kararlar almam gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum. Beni \u00e7ok yoruyordu. O kadar yoruyordu ki, aram\u0131zdaki bu \u00e7ekimi hissetmeyi ne kadar \u00f6zledi\u011fimi fark etmemi\u015ftim. “Neden durdun?” diye sordu\u011fumda bana bakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Seninleyken durmak kolay bir \u015fey de\u011fil, istedi\u011fim bir \u015fey de de\u011fil. Ama olmas\u0131 gereken bir \u015fey,” dedi.<\/p>\n\n\n\n O g\u00fcn seks hakk\u0131nda konu\u015ftuklar\u0131m\u0131z\u0131 hat\u0131rl\u0131yordu. O gece barda herkesin ortas\u0131nda “G\u00fcne\u015f benim,” deyip beni \u00f6pm\u00fc\u015ft\u00fc ve ard\u0131ndan onlarda kalm\u0131\u015ft\u0131m. O gece de b\u00f6yle olmu\u015ftuk. Daha fazlas\u0131n\u0131 istiyorduk ama ben ona haz\u0131r olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 s\u00f6ylemi\u015ftim. Bana sayg\u0131 duyuyor olmas\u0131 ger\u00e7ekten \u00e7ok g\u00fczeldi.<\/p>\n\n\n\n Eve do\u011fru y\u00fcr\u00fcrken ba\u015f\u0131m ka\u015f\u0131n\u0131nca “Sa\u00e7lar\u0131m\u0131n aras\u0131nda kum var,” dedim.<\/p>\n\n\n\n “Benimle \u00f6p\u00fc\u015f\u00fcrken Kayhan’\u0131n h\u0131rkas\u0131n\u0131 giyiyor olman\u0131n cezas\u0131,” diyerek cevap verdi. Elini tuttum.<\/p>\n\n\n\n
Ben kim oldu\u011fumu biliyordum, ama onun kim oldu\u011funu bilmiyordum. En az\u0131ndan art\u0131k…
“Hay\u0131r. Onu tan\u0131m\u0131yorum,” diye cevaplad\u0131\u011f\u0131mda, Demir y\u00fcz\u00fcndeki ifadeyi yine de\u011fi\u015ftirmedi.
Kayhan, Demir’e bak\u0131p “Peki sen G\u00fcne\u015f’i tan\u0131yor musun?” diye sordu\u011funda Demir d\u00fcz ve sakin bir sesle “O beni tan\u0131m\u0131yorsa, ben onu hi\u00e7 tan\u0131m\u0131yorum,” dedi.
Gururunun beni katletmesi, i\u00e7ten i\u00e7e \u00e7\u00fcr\u00fctmesi mi gerekiyordu? O an o kadar \u00e7ok duyguyu bir anda hissedebiliyordum ki, sanki kalbim kulaklar\u0131m\u0131n dibinde at\u0131yordu. Kayhan, benim Demir’le olan bak\u0131\u015fmam\u0131zdan ho\u015flanmam\u0131\u015f olacakt\u0131 ki beni yana\u011f\u0131mdan tutup kendine \u00e7evirdi. “Oyuna gere\u011finden fazla ara verdik, sence de \u00f6yle de\u011fil mi G\u00fcne\u015f?”
Beni \u00f6pecekken onu geri ittim ve “Hay\u0131r Kayhan. Seninle \u00f6p\u00fc\u015fmeyece\u011fim. Sana o g\u00f6zle bakmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 biliyorsun, daha ka\u00e7 kere s\u00f6ylemem gerekiyor?” diye \u00e7\u0131k\u0131\u015ft\u0131m ve Kayhan’\u0131n aya\u011fa kalkmas\u0131n\u0131 izledim.
Sarho\u015ftu. Tek a\u00e7\u0131klamas\u0131 buydu. Onun ka\u00e7 shot att\u0131\u011f\u0131n\u0131 saymam\u0131\u015ft\u0131m ama sporculard\u0131 ve pek i\u00e7ki i\u00e7miyorlard\u0131, dolay\u0131s\u0131yla Demir veya Do\u011fukan gibi al\u0131\u015fk\u0131n de\u011fillerdi. Alkol onlarda daha farkl\u0131 ve h\u0131zl\u0131 etki g\u00f6sterebilirdi. Bana ba\u011f\u0131rmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Kendinde de\u011fildi.
“Neden G\u00fcne\u015f? S\u00f6ylesene, neden? Alt taraf\u0131 aptal bir \u00f6p\u00fcc\u00fck ve t\u00fcm yaz bunu bekledi\u011fimi biliyorsun! Senden ho\u015fland\u0131\u011f\u0131m\u0131 ve sana de\u011fer verdi\u011fimi de biliyorsun. Beraber o kadar zaman ge\u00e7irdik ama sen hep geri ad\u0131m att\u0131n. Sana ne zaman yakla\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015fsam beni geri ittin G\u00fcne\u015f. Neden? Alt taraf\u0131 aptal, masum bir \u00f6p\u00fcc\u00fck istedim!” derken arkas\u0131n\u0131 d\u00f6n\u00fcp bu sefer Demir’e ba\u011f\u0131rmaya ba\u015flad\u0131. “Sen! Ad\u0131n\u0131 ve nereden geldi\u011fini bilmiyorum ama sen gelene kadar her \u015fey iyiydi! Oyunu, her \u015feyi bozdun…” diye sesini y\u00fckseltiyordu. Bana “Bu herif y\u00fcz\u00fcnden mi az \u00f6nce benimle \u00f6p\u00fc\u015fmekten vazge\u00e7tin G\u00fcne\u015f? Ben b\u00fct\u00fcn bir yaz boyunca senin yan\u0131ndayd\u0131m, bana bir kere bile y\u00fcz vermedin ama bu gizemli orospu \u00e7ocu\u011fu on saniyede senin fikrini de\u011fi\u015ftirmeni sa\u011flad\u0131, \u00f6yle mi?” diye \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131rken, Demir aya\u011fa kalkt\u0131 ve Kayhan’a yakla\u015ft\u0131.
“Yerinde olsam se\u00e7ti\u011fim kelimelere dikkat ederdim.”
Demir’in sesi \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 derecede sakindi ama ben i\u00e7ten i\u00e7e onun \u015fu anda akl\u0131ndan nelerin ge\u00e7ti\u011fini tahmin edebiliyordum. Bir dakika, onu tan\u0131yor muydum? Kayhan da Demir’e yakla\u015ft\u0131 ve Demir’i omzundan ittirdi. “Ya! Demek art\u0131k senin dediklerini yapacakm\u0131\u015f\u0131z, \u00f6yle mi?” dedi\u011fi anda, Demir, Kayhan’\u0131 kolundan yakalad\u0131 ve arkas\u0131na do\u011fru \u00e7evirip d\u00f6nd\u00fcrd\u00fc. Kayhan ac\u0131yla ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131nda \u00e7emberdekiler ayakland\u0131. Demir’in Kayhan’\u0131 tuttu\u011fu yere elimi koyup “Demir! Elini \u00e7ek, kolunu k\u0131racaks\u0131n!” diye ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda, Demir birka\u00e7 saniye daha durdu, g\u00f6zlerime bakt\u0131 ve ard\u0131ndan Kayhan’\u0131 b\u0131rakt\u0131.
Kayhan iki ad\u0131m gerileyip kolunu tutunca, Demir ona “Ne g\u00fczel s\u00f6rf\u00e7\u00fc arkada\u015flar\u0131n varm\u0131\u015f, sadece durup izlediler,” diye laf att\u0131. Oradaki \u00e7o\u011fu ki\u015finin kafas\u0131 g\u00fczeldi ve Demir bunu bile bile onlara sata\u015f\u0131yordu. Kayhan yan\u0131ma geldi ve beni kolumdan kendine \u00e7ekti. “\u015eimdi de izleme s\u0131ras\u0131 sende,” dedi ve beni dudaklar\u0131mdan \u00f6pmeye ba\u015flad\u0131. Beni geri \u00e7ekilmemem i\u00e7in o kadar sert tutuyor ve o kadar sert \u00f6p\u00fcyordu ki can\u0131m yan\u0131yordu. Bir anda dudaklar\u0131mdaki ve kollar\u0131mdaki bask\u0131 ortadan kalk\u0131nca Kayhan’\u0131 yerde g\u00f6rd\u00fcm. Demir bir elini az \u00f6nce g\u00f6rmedi\u011fim darbenin ard\u0131ndan sallad\u0131 ve ard\u0131ndan tekrar yumruk yapt\u0131. Kayhan’\u0131 tek eliyle aya\u011fa kald\u0131rd\u0131 ve ard\u0131ndan di\u011fer yumru\u011fuyla onun y\u00fcz\u00fcne vurdu. Emre, Demir’i kolundan tutup geri \u00e7ekmeyi denedi, Demir, Emre’yi arkas\u0131nda fark etti\u011fi anda dirse\u011fini onun g\u00f6z\u00fcne ge\u00e7irdi. Taner ve Elif, Emre’nin yan\u0131na gittiler. Kayhan yerinden do\u011frulmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken, Demir, yumru\u011funu bu sefer onun karn\u0131na ge\u00e7irdi.
“Demir! Dur!” diye ona ba\u011f\u0131r\u0131rken bu sefer Taner ve bir di\u011fer erkek arkada\u015f\u0131 Demir’i omuzlar\u0131ndan tutup geri \u00e7ektiler. Hemraz ve \u015eevvalle beraber Kayhan’\u0131n yan\u0131na e\u011fildi\u011fimizde Kayhan’\u0131n g\u00f6z\u00fcn\u00fc a\u00e7amad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fck.
Demir’i birka\u00e7 ad\u0131m uzakla\u015ft\u0131rd\u0131ktan sonra b\u0131rakt\u0131lar ve onu b\u0131rakt\u0131klar\u0131 anda Demir arkas\u0131n\u0131 d\u00f6n\u00fcp birini yakas\u0131ndan yakalad\u0131. Tam ona vuracakken “Demir dur art\u0131k!” diye ba\u011f\u0131rd\u0131m ve ko\u015farak yan\u0131na gittim.
Vurmam\u0131\u015ft\u0131 ama durmu\u015ftu. “Ne yapmam gerekiyor? \u00d6ylece gitmelerine izin verece\u011fimi mi san\u0131yorsun!?” diye bana ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131nda “Senin sorunun ne? Kayhan’\u0131 ne hale getirdi\u011finden haberin var m\u0131?” diyerek ben de ona \u00e7\u0131k\u0131\u015ft\u0131m. Demir, sonunda g\u00f6zlerini d\u00f6v\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc \u00e7ocuktan ay\u0131r\u0131p bana bakt\u0131\u011f\u0131nda, ellerini gev\u015fetti ve a\u015fa\u011f\u0131 indirdi. \u0130ki \u00e7ocuk, Kayhan ve Emre’nin yanlar\u0131na ko\u015ftular. Demir bana yakla\u015ft\u0131. “Seni \u00f6pt\u00fc G\u00fcne\u015f! Seni kendine \u00e7ekti ve \u00f6pt\u00fc! Can\u0131n\u0131 yakt\u0131! G\u00f6rd\u00fcm!” derken yanan alevin mavi g\u00f6zlerindeki yans\u0131mas\u0131n\u0131 g\u00f6rebiliyordum.
“Demir, seni tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131 sanm\u0131yorum, bu sen de\u011filsin,” dedi\u011fim zaman sesimi sakinle\u015ftirdim ve ayn\u0131 \u015fekilde onun da sakinle\u015fmesini istedim.
“Bu burada bitmedi,” deyip yumruklar\u0131n\u0131 yine s\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda, kalabal\u0131\u011fa do\u011fru gitmeye ba\u015flayaca\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131m. Tam o tarafa y\u00f6nelirken onu kolundan tuttum ve durdurdum.
“Daha yap\u0131lacak ne var ki Demir? S\u00f6ylesene! Daha yapabilece\u011fin ne kald\u0131? \u00c7evrendekilere, bana?” derken sesim \u00e7atlam\u0131\u015ft\u0131. A\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131 g\u00f6rmemesi i\u00e7in arkam\u0131 d\u00f6nd\u00fcm ve sahilde y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131m. Onu b\u00f6ylesine ac\u0131 i\u00e7inde ge\u00e7irdi\u011fim haftalar\u0131n ard\u0131ndan kar\u015f\u0131mda g\u00f6rmenin etkisini h\u00e2l\u00e2 ya\u015f\u0131yordum.
Kamp ate\u015finden ve kalabal\u0131ktan uzakla\u015ft\u0131m. Ay \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131yla ayd\u0131nlanan sahilde g\u00f6zlerimi sile sile ilerledim.
A\u011flama G\u00fcne\u015f, a\u011flama. Zay\u0131f oldu\u011funu g\u00f6recek. Sen de onun gibi duygular\u0131n\u0131 saklamal\u0131s\u0131n. Zay\u0131f oldu\u011funu g\u00f6rmemeli. Bir zamanlar seni g\u00fc\u00e7l\u00fc yapan\u0131n kendisi oldu\u011funu anlamamal\u0131…<\/em>
“G\u00fcne\u015f…”
Durdum ve arkamdan gelen ve her duydu\u011fumda i\u00e7imde farkl\u0131 bir his yaratan sese do\u011fru d\u00f6nd\u00fcm.
“Demir, e\u011fer o kalabal\u0131\u011f\u0131n i\u00e7ine girip Kayhan’\u0131 daha da incitmek istiyorsan zaten seni art\u0131k tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131 sanm\u0131yorum ama e\u011fer… E\u011fer oraya d\u00f6n\u00fcp birilerine yok yere zarar verirsen… \u0130\u015fte o zaman seni bir daha tan\u0131yabilece\u011fimi sanm\u0131yorum.”
Kelimelerimin aras\u0131nda durmasayd\u0131m onun kar\u015f\u0131s\u0131nda a\u011flayaca\u011f\u0131m\u0131 biliyordum. Elimden geleni yap\u0131yordum.
Bana biraz daha yakla\u015ft\u0131. Aram\u0131zda yakla\u015f\u0131k bir metre gibi bir mesafe vard\u0131. “Gidiyorlar,” dedi\u011finde, Demir’in arkas\u0131ndan ate\u015fin oldu\u011fu yere do\u011fru bakt\u0131m. Kayhan’\u0131n koluna, kim oldu\u011funu se\u00e7emedi\u011fim biri girmi\u015fti ve plaj\u0131n \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131na do\u011fru ilerliyorlard\u0131.
Geride en son bir ki\u015fi kalm\u0131\u015ft\u0131 ve o ki\u015fi de ate\u015fi s\u00f6nd\u00fcrd\u00fckten sonra plajdan \u00e7\u0131kt\u0131. Art\u0131k yaln\u0131z Demir ve ben vard\u0131k. Gece yar\u0131s\u0131, karanl\u0131kta sadece Demir’in yava\u015f yava\u015f d\u00fczene giren nefesini ve dalgalar\u0131n sesini duyabiliyordum. Ba\u015fka hi\u00e7bir \u015fey yoktu sanki.
Bir zamanlar, b\u00f6yle bir an i\u00e7in nelerimi vermezdim.
Denize bak\u0131p akl\u0131ma gazete haberini iskeleden att\u0131\u011f\u0131m g\u00fcn\u00fc getirdim. Cesaretimi toplad\u0131ktan sonra ona d\u00f6nd\u00fcm ve g\u00f6zlerine bakarak “Neden buradas\u0131n?” diye sordum.
“Seninle konu\u015fmam gerekiyor.”
“Anlataca\u011f\u0131n \u015feyler daha neyi de\u011fi\u015ftirebilir ki?” aynen b\u00f6yle hissediyordum. Onu birka\u00e7 ayd\u0131r g\u00f6rmemi\u015ftim ve bu birka\u00e7 ay\u0131, onu g\u00f6rmek isteyip istemedi\u011fimi anlamaya \u00e7al\u0131\u015farak ge\u00e7irmi\u015ftim. Sonu\u00e7 kocaman bir s\u0131f\u0131rd\u0131. Beynim ve kalbim apayr\u0131 \u015feyler s\u00f6yl\u00fcyorlard\u0131 ama beynim ba\u011f\u0131r\u0131rken, kalbimse adeta \u00e7\u0131\u011fl\u0131k at\u0131yordu.
“Her \u015feyi, belki de hi\u00e7bir \u015feyi. Bilemem,” dedi\u011finde r\u00fczg\u00e2r esmeye ba\u015flad\u0131. \u00dcst\u00fcmdeki h\u0131rkaya daha s\u0131k\u0131 sar\u0131nd\u0131m.
“Seni dinlemek istedi\u011fimden emin de\u011filim,” dedi\u011fimde ad\u0131m\u0131 s\u00f6yledi ve ard\u0131ndan derin bir nefes al\u0131p b\u0131rakt\u0131. “… Sana anlatmam gereken \u00f6nemli \u015feyler var,” diyerek c\u00fcmlesini tamamlad\u0131.
“Bana garantisini verebilir misin?” diye sordu\u011fumda \u015fa\u015f\u0131rd\u0131.
“Neyin?”<\/p>\n\n\n\n
“… Cevap hep sen oluyorsun,” dedim ve g\u00fcl\u00fcmsemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Yanaklar\u0131m\u0131n \u00fcst\u00fcnden s\u00fcz\u00fclen g\u00f6zya\u015flar\u0131m\u0131 hissedince silmek i\u00e7in elimi kald\u0131rd\u0131m. Tam yana\u011f\u0131ma g\u00f6t\u00fcrecekken, Demir benden \u00f6nce davrand\u0131 ve ba\u015fparma\u011f\u0131n\u0131 yana\u011f\u0131mda ve g\u00f6z\u00fcm\u00fcn alt\u0131nda gezdirerek g\u00f6zya\u015flar\u0131m\u0131 sildi. Avucunu a\u00e7t\u0131 ve ba\u015f\u0131m\u0131 onun avucuna yaslamama izin verdi.
\u015eu an \u00fc\u00e7 ay \u00f6ncesindeki herhangi bir saatte, g\u00fcnde olamaz m\u0131yd\u0131? Ne olurdu olsayd\u0131?2
Ba\u015f\u0131m\u0131 onun elinden uzakla\u015ft\u0131r\u0131nca o da kolunu indirdi.
“G\u00fcne\u015f, anlatmama izin verecek misin?” diye sordu\u011funda yapabilece\u011fim bir \u015fey kalmam\u0131\u015ft\u0131.
“L\u00fctfen daha fazla ac\u0131 \u00e7ekmeme sebep olma.”
“O g\u00fcn bizim bardan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131mda sarho\u015ftum. Normalde \u00e7ok \u00e7abuk sarho\u015f olmazd\u0131m ama o g\u00fcn olmu\u015ftum. Kendimce sebeplerim vard\u0131. Bardan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m gibi arabama atlad\u0131m ve otoyola \u00e7\u0131kt\u0131m. Nereye gitti\u011fimi bilmiyordum, belki eve, belki ba\u015fka bir yere. Umrumda de\u011fildi. H\u0131z yapt\u0131m ve iki y\u00fcze \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131mda durmad\u0131m, basmaya devam ettim…”
“Demir, bana bunu neden…”
“G\u00fcne\u015f sadece dinle, olur mu?” dedikten sonra ba\u015f\u0131m\u0131 sallad\u0131m ve devam etmesine izin verdim.
Bana bu detaylar\u0131 neden anlat\u0131yordu? Daha fazla ac\u0131 \u00e7ekeyim diye mi? Beni daha ne kadar \u00fczmek zorundayd\u0131?
“… Polis devriyesine yakalanaca\u011f\u0131m\u0131 bilmiyordum. Yakaland\u0131m ve alkol oran\u0131m da baya\u011f\u0131 y\u00fcksekti. Beni karakola g\u00f6t\u00fcrd\u00fcler. Re\u015fit olmama ra\u011fmen ailemi arad\u0131lar \u00e7\u00fcnk\u00fc dosyam her zamanki gibi kabar\u0131kt\u0131 ve babam da her defas\u0131nda onlara bilgi vermeleri i\u00e7in memurlar\u0131 tembihlemi\u015fti.”
Demir devriyeye yakalan\u0131p karakola gittiyse o zaman kazay\u0131 kim yapt\u0131? “Demir, ben anlam\u0131yorum,” diye s\u00f6z\u00fcn\u00fc kesmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken izin vermedi ve durmadan anlatmaya devam etti.
“… Annem ve babam beni almaya geldiler. Arabaya binip eve do\u011fru gitmeye ba\u015flad\u0131k. Ben arkada oturuyordum ve arabay\u0131 babam s\u00fcr\u00fcyordu. Babam da annem de s\u00fcrekli onlar\u0131n \u00fcnlerine zarar verece\u011fimi, isimlerini kirletece\u011fimi s\u00f6yl\u00fcyorlard\u0131. Babam s\u00fcrekli arkaya d\u00f6n\u00fcp bana laf yeti\u015ftiriyordu. Babamla annemin o s\u0131rada herhangi bir turnede de\u011fil de \u0130stanbul’da olma nedenleri, son Almanya konserinden paralar\u0131n\u0131 h\u00e2l\u00e2 alamam\u0131\u015f olmalar\u0131yd\u0131. Buradaki bankalardan biriyle u\u011fra\u015f\u0131yorlard\u0131 ve babam olduk\u00e7a k\u0131zm\u0131\u015ft\u0131. Sinirini benden \u00e7\u0131karmaya ba\u015flad\u0131. Bana o ana kadar hi\u00e7 s\u00f6ylemedi\u011fi s\u00f6zler s\u00f6yledi. Kazand\u0131\u011f\u0131 paran\u0131n yar\u0131s\u0131n\u0131n kumara gidece\u011fini sanki bilmiyormu\u015fum gibi bana nutuk \u00e7ekiyordu. En sonunda yola bakmay\u0131 kesti, bir yandan arkaya d\u00f6nm\u00fc\u015f bana k\u00fcf\u00fcr ederken bir yandan da arabay\u0131 s\u00fcrmeye devam ediyordu. \u0130\u015fte o zaman oldu. Kazay\u0131 yapt\u0131k; arabadan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131mda annemle babam bizim araban\u0131n plakas\u0131n\u0131 s\u00f6k\u00fcyorlard\u0131…”
Duyduklar\u0131m kar\u015f\u0131s\u0131nda \u015foke olmu\u015ftum.
Demek kazay\u0131 Demir yapmam\u0131\u015ft\u0131. Arabay\u0131 babas\u0131, G\u00f6khan Erkan kullan\u0131yordu. Bunun beni rahatlatmas\u0131 m\u0131 gerekiyordu bilmiyordum ama o anda hi\u00e7 de rahatlam\u0131\u015f gibi hissetmiyordum kendimi.
“… Ba\u015f\u0131m kan\u0131yordu ve kolumda morluklar vard\u0131. Babam bir yandan topallayarak y\u00fcr\u00fcyordu bir yandan da annemle bana ba\u011f\u0131r\u0131yordu. Bize ne s\u00f6yledi biliyor musun? Kan\u0131t kalmas\u0131n diye arabay\u0131 yakmam\u0131z\u0131 ve ard\u0131ndan ka\u00e7mam\u0131z\u0131… Di\u011fer arabay\u0131 ve i\u00e7indekileri b\u0131rak\u0131p ka\u00e7mam\u0131z\u0131 s\u00f6yledi. Ben ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilmiyordum. Sizin araban\u0131za do\u011fru y\u00fcr\u00fcd\u00fcm. Araban\u0131z yan yatm\u0131\u015ft\u0131 ve i\u00e7eride d\u00f6rt ki\u015fi vard\u0131. Hepiniz kanlar i\u00e7indeydiniz…”
Demir anlat\u0131rken sanki olay\u0131 tekrar ya\u015f\u0131yormu\u015f gibi hissediyordum. Annemi, karde\u015fimi ve babam\u0131 b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m o g\u00fcn\u00fc hissediyordum ve \u00f6mr\u00fcm boyunca bu y\u00fck\u00fc ta\u015f\u0131mak zorunda kalacakt\u0131m. Belki de, as\u0131l onlar beni b\u0131rakt\u0131lar diye d\u00fc\u015f\u00fcnmem daha do\u011fruydu fakat onlar hayatlar\u0131n\u0131 kaybetmi\u015fken benim h\u00e2l\u00e2 burada nefes al\u0131p g\u00fclmem bana yanl\u0131\u015f geliyordu. Bu his g\u00fcn ge\u00e7tik\u00e7e hafiflemi\u015fti ama tamamen kurtulmak hep imk\u00e2ns\u0131z kalacakt\u0131.
\u00c7arpman\u0131n etkisiyle yana kay\u0131p bariyerlere \u00e7arpm\u0131\u015ft\u0131k ve araba yan d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc. Akl\u0131ma \u00f6n camdan g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm g\u00f6zlerimi yakan \u0131\u015f\u0131k geldi. Demek ki o fardan \u00e7\u0131kan \u0131\u015f\u0131k Demir ve ailesine aitti.<\/p>\n\n\n\n
“Sizin araban\u0131za yakla\u015f\u0131p anneme ba\u011f\u0131rd\u0131m ve ambulans\u0131 aramas\u0131 gerekti\u011fini s\u00f6yledim. Bizim arabay\u0131 ate\u015fe verdikten sonra babamla beraber \u00e7oktan yolda ilerlemeye ba\u015flam\u0131\u015flard\u0131 bile. Y\u00fcr\u00fcyorlard\u0131 G\u00fcne\u015f… Oradan uzakla\u015f\u0131yorlard\u0131. Ka\u00e7\u0131yorlard\u0131. Ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilemiyordum. Babam onlar\u0131n arkas\u0131ndan gitmedi\u011fimi fark etti\u011finde bana ba\u011f\u0131rd\u0131 ve onlarla beraber gitmemi emretti. Tam arabalardan uzakla\u015facakt\u0131m ki bir ses duydum. \u00d6ks\u00fcr\u00fck veya say\u0131klama gibiydi, tam anlayamam\u0131\u015ft\u0131m. Sesin geldi\u011fi yer araban\u0131n i\u00e7iydi ve ba\u015f\u0131m\u0131 uzatt\u0131m. Arabadaki d\u00f6rt ki\u015fiden arkada oturan sar\u0131\u015f\u0131n k\u0131z dudaklar\u0131n\u0131 oynatt\u0131…”
O bendim.
Demir beni g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc. Oradayd\u0131. A\u011flamaya ba\u015flad\u0131m. Kendimi durduram\u0131yordum. Bu sefer engellemeye \u00e7al\u0131\u015fmayacakt\u0131m. A\u011flarken bir yandan da Demir’i dinliyordum.
“Anneme ‘Biri ya\u015f\u0131yor! Burada biri ya\u015f\u0131yor! Ambulans\u0131 aray\u0131n!’ diye ba\u011f\u0131rd\u0131m ama onlar \u00e7oktan uzakla\u015fm\u0131\u015flard\u0131 bile. Nas\u0131lsa onlar\u0131 takip edece\u011fimi biliyorlard\u0131. \u00d6yle de yapacakt\u0131m. Ama hen\u00fcz yapamazd\u0131m. Yan yatm\u0131\u015f araban\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 dikkatlice a\u00e7t\u0131m ve seni tuttum. En az\u0131ndan bunu yapabilirdim. Baca\u011f\u0131n koltu\u011fun alt\u0131na s\u0131k\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Arabadaki yaylardan biri baca\u011f\u0131na saplanm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7\u0131karmak i\u00e7in elimden geleni yapt\u0131m ama ba\u015faramad\u0131m. Ya mutlaka bir yerlerin k\u0131r\u0131lacakt\u0131 ve \u00f6yle \u00e7\u0131karabilecektim, ya da orada kal\u0131p \u00f6lecektin. Di\u011fer \u00fc\u00e7 ki\u015fiye bakt\u0131m fakat \u00fc\u00e7\u00fc de \u00e7oktan…” derken art\u0131k h\u0131\u00e7k\u0131rarak a\u011fl\u0131yordum. Demir anlatmay\u0131 durdurdu. Bana sar\u0131ld\u0131. Kollar\u0131m\u0131 ve ba\u015f\u0131m\u0131 onun g\u00f6\u011fs\u00fcne koydum ve beni sarmas\u0131na izin verdim.
Ba\u015f\u0131m\u0131 \u00f6pt\u00fc.
“\u00d6z\u00fcr dilerim G\u00fcne\u015f. Daha fazla anlatmayabilirim. E\u011fer dinlemek istemedi\u011fini s\u00f6ylersen ger\u00e7ekten susaca\u011f\u0131m ve e\u011fer gitmemi istersen de, bu sefer tamamen gidece\u011fim,” dedi\u011finde ba\u015f\u0131m\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcnden kald\u0131rd\u0131m.
Belki de hayat\u0131mda o zamana kadar ald\u0131\u011f\u0131m en zor ve en g\u00fc\u00e7l\u00fc karar\u0131 ald\u0131m ve iki kelime s\u00f6yledim:
“Devam et.”
“… Seni arabadan \u00e7\u0131kard\u0131m ve \u00fcst\u00fcndeki ti\u015f\u00f6rt\u00fcn yar\u0131s\u0131n\u0131 kesip baca\u011f\u0131na ba\u011flad\u0131m. Anne babam belki de ambulans\u0131 aramayacaklard\u0131 ama en yak\u0131n zamanda ben bir \u015fekilde herhangi bir yetkilinin oraya ula\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flayacakt\u0131m. O zamana kadar belki… Belki ya\u015fars\u0131n diye d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcm. Belki hayat\u0131mda bir kez olsun iyi bir \u015fey yapar\u0131m, bir hayat\u0131 mahvetmek yerine kurtar\u0131r\u0131m diye d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcm. \u00c7ok \u00fcmitli de\u011fildim ama yine de denedim. Araban\u0131n biraz uza\u011f\u0131na seni yat\u0131rd\u0131ktan sonra sa\u00e7lar\u0131n\u0131 y\u00fcz\u00fcnden \u00e7ektim. Hem hava karanl\u0131kt\u0131, hem de y\u00fcz\u00fcn kan i\u00e7indeydi. \u00d6lmek \u00fczereydin ve hepsi benim y\u00fcz\u00fcmdendi. Kazadan sonra ailem ne kadar \u00e7abalarsa \u00e7abalas\u0131n yine de kazay\u0131 bizim yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z anla\u015f\u0131ld\u0131 ve babam hayat\u0131nda \u00f6demedi\u011fi kadar b\u00fcy\u00fck paralar \u00f6dedi. Polis, avukat, hakim… O kadar \u00e7ok tan\u0131d\u0131klar\u0131 vard\u0131 ki olaylar\u0131 gizlemek onun i\u00e7in bir al\u0131\u015fkanl\u0131k haline gelmi\u015fti art\u0131k. Olaylar\u0131 gizledi ama su\u00e7 benim \u00fcst\u00fcme kald\u0131. G\u00f6khan Erkan’\u0131n ad\u0131na bir \u015fey olmas\u0131ndansa, hi\u00e7bir \u015fey olamayan o\u011flunun ad\u0131n\u0131n kirlenmesi daha uygun g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Babam polislerle ve di\u011fer tan\u0131d\u0131klar\u0131yla i\u015f birli\u011fi yapt\u0131. Zor oldu ama yine de ba\u015fard\u0131. Kazay\u0131 ben yapm\u0131\u015ft\u0131m art\u0131k. Bunun \u00fcst\u00fcmde yaratabilece\u011fi etkileri bir kez olsun bile d\u00fc\u015f\u00fcnmediler. Sicilim de \u00f6nceden pek temiz olmay\u0131nca i\u015fler kendili\u011finden devam etti i\u015fte.
“O lanet okula ba\u015flad\u0131\u011f\u0131mda kazadakilerin \u00f6l\u00fcm haberleri \u00e7oktan gazetelerde, televizyonlarda g\u00f6sterilmi\u015fti. Bir ki\u015finin kurtuldu\u011fu yaz\u0131yordu. O k\u0131z\u0131 kurtarm\u0131\u015ft\u0131m ama ad\u0131n\u0131 bilmiyordum. Babam k\u0131za ve kalan ailesine b\u00fcy\u00fck paralar \u00f6dedi\u011fini, sessiz kalmalar\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yledi. Babam\u0131n dedi\u011fine g\u00f6re eni\u015ften ve halan\u0131n \u00e7ok paraya ihtiyac\u0131 varm\u0131\u015f. Kazadan \u00f6nce evlerine haciz gelmi\u015f ve halan\u0131 i\u015ften \u00e7\u0131karm\u0131\u015flar. Hi\u00e7bir medyada sizin isminiz ve soyad\u0131n\u0131z ge\u00e7meyecekti. Ne bir foto\u011fraf, ne bir detay. Sadece ad ve soyad ba\u015f harfleri olabilirdi. Anla\u015fma b\u00f6yleydi. Ben kazadan sonra o g\u00fcn arabadan \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131m k\u0131z\u0131 bulmay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015f m\u00fcyd\u00fcm? Evet. Ama t\u00fcm T\u00fcrkiye o kazay\u0131 benim yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131 san\u0131yordu. Yaln\u0131zca sanm\u0131yorlard\u0131… Kay\u0131tlar da \u00f6yleydi art\u0131k. O k\u0131zla y\u00fczle\u015firsem ne olurdu? \u0130\u015flemedi\u011fim bir su\u00e7 i\u00e7in masum bir k\u0131z\u0131n a\u011flamas\u0131n\u0131 izlemeyi kabul edemezdim. Bu y\u00fczden hi\u00e7 o k\u0131z\u0131n pe\u015fine d\u00fc\u015fmedim. Ne onu ne de kazay\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131m. Tam da babam\u0131n istedi\u011fi gibi olmu\u015ftu, dosya kapanm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n