Onu Bodrum’dan beri hi\u00e7 bu kadar a\u00e7\u0131k hissetmemi\u015ftim. Atag\u00fcl Lisesi’ne gelen herkesin kendine ait k\u00f6t\u00fc bir ge\u00e7mi\u015fi vard\u0131 fakat Demir’inki her zaman s\u0131r olarak kalm\u0131\u015ft\u0131. Babas\u0131n\u0131n ona yapt\u0131klar\u0131 y\u00fcz\u00fcnden, \u00e7ok iyi yerlerden b\u00f6yle rezalet bir okula d\u00fc\u015fmesini anlayabilmi\u015ftik. Bizimkiler daha fazla kurcalamay\u0131p olay\u0131 bu b\u00fct\u00fcn\u00fcyle kabul etmi\u015flerdi ama ben her zaman daha fazlas\u0131 oldu\u011funa inanm\u0131\u015ft\u0131m. D\u0131\u015far\u0131ya onu her g\u00fcn i\u00e7ten i\u00e7e yiyip bitiren bir \u015fey oldu\u011funu g\u00f6stermemek i\u00e7in o yo\u011funlu\u011fu gizleyen Demir, d\u00fc\u015f\u00fcnceleri ve hisleri hakk\u0131nda ikinci defa konu\u015fuyordu. \u0130lki, bana Bodrum’da a\u00e7\u0131klama yapt\u0131\u011f\u0131 zamand\u0131. Asl\u0131nda ailemi \u00f6ld\u00fcrmedi\u011fini ve ger\u00e7ekleri anlat\u0131rken, birka\u00e7 dakikal\u0131\u011f\u0131na da olsa y\u0131km\u0131\u015ft\u0131 duvarlar\u0131n\u0131.<\/p>\n\n\n\n
O zaman ben o duvarlar\u0131n ilk kez a\u015f\u0131labilece\u011fini hissetmi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n
“Sorular\u0131n\u0131 yan\u0131tlad\u0131m ya G\u00fcne\u015f,” derken g\u00f6zlerini benden ka\u00e7\u0131rm\u0131\u015f ve \u00f6ndeki yo\u011fun trafi\u011fe bakm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Gerisi oldu\u011funu, hatta \u00e7ok daha fazlas\u0131 oldu\u011funu tahmin etmek zor de\u011fil. D\u00fcnyada sana en \u00e7ok g\u00fcvenen insana kendi hakk\u0131nda bir \u015feyler daha anlatabilece\u011fini biliyorsun,” dedim, kesip atmamas\u0131 i\u00e7in dua ederken.<\/p>\n\n\n\n
Bir t\u00fcrl\u00fc ilerlemeyen trafikte korna sesleri y\u00fckselirken Demir sakin bir \u015fekilde mavi g\u00f6zlerini tekrar bana \u00e7evirdi.<\/p>\n\n\n\n
“Neden merak ediyorsun ki?”<\/p>\n\n\n\n
Neden mi merak ediyordum? Demir \u015faka m\u0131 yap\u0131yordu?<\/p>\n\n\n\n
“\u00c7\u00fcnk\u00fc seni seviyorum.” Trafi\u011fin bir milim de olsa ilerledi\u011fini g\u00f6r\u00fcnce oturu\u015funu normale \u00e7evirdi ve vitesi bire ald\u0131. Arabay\u0131 az da olsa ilerletti. Gidece\u011fi daha fazla yer kalmad\u0131\u011f\u0131nda vitesi tekrar bo\u015fa ald\u0131. S\u00f6ylemi\u015f oldu\u011fum \u015feye cevap vermedi\u011finde, ona “Hayatta en \u00e7ok sevdi\u011fim ki\u015finin ayn\u0131 zamanda d\u00fc\u015f\u00fcnceleri hakk\u0131nda en az bilgiye sahip oldu\u011fum ki\u015fi olmas\u0131 \u00e7ok sa\u00e7ma de\u011fil mi?” dedim. Bu s\u00f6yledi\u011fim kar\u015f\u0131s\u0131nda sa\u011f elini benim koltu\u011fumun yukar\u0131 k\u0131sm\u0131na yaslad\u0131 ve bana d\u00f6nd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
“Seni \u00f6pmemek i\u00e7in kendimi zor tutarken nas\u0131l bir \u015feyler anlatmam\u0131 bekleyebiliyorsun?” diye sordu.<\/p>\n\n\n\n
Demir’in sorular\u0131m\u0131 yan\u0131tlamas\u0131ndaki ama\u00e7, akl\u0131m\u0131 da\u011f\u0131tmak ve \u00fczerimdeki Esma stresini azaltmakt\u0131. Konu\u015fmas\u0131yla beni sakinle\u015ftirdi\u011fini ve ilgimi kendisine \u00e7ekebildi\u011fini g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde ise konu\u015fmay\u0131 kesip bu i\u015ften kurtulabilece\u011fini sand\u0131. \u015eimdi s\u00f6yledi\u011fi \u015fey ise tamamen akl\u0131m\u0131 daha ba\u015fka yerlere \u00e7ekebilmek i\u00e7indi.<\/p>\n\n\n\n
\u00dczg\u00fcn\u00fcm Demir Erkan, seni tan\u0131mak i\u00e7in yakalayabilece\u011fim en g\u00fczel f\u0131rsatlardan birini ya\u015f\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
“Bence \u00fcstesinden gelebilirsin,” dedim ve v\u00fccudumu biraz daha ona do\u011fru d\u00f6nd\u00fcrd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n
Demir bu seferki konuyu de\u011fi\u015ftirme giri\u015fiminin ba\u015far\u0131l\u0131 olamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde, pes etmeyece\u011fimi anlad\u0131. Derin bir nefes al\u0131p verdikten sonra as\u0131l pes eden o oldu.<\/p>\n\n\n\n
“Tamam, bug\u00fcn h\u00e2l\u00e2 iyi g\u00fcn\u00fcmdeyim. Ba\u015fka neyi merak ediyorsun?”<\/p>\n\n\n\n
Demir’le yakla\u015f\u0131k bir bu\u00e7uk y\u0131ld\u0131r beraberdik, daha do\u011frusu o ilk, bana i\u015fkence \u00e7ektirdi\u011fi zamanlar\u0131 beraberdik diye sayarsak, ve t\u00fcm bu zamanda konu\u015ftu\u011fumuz konular ya benim hakk\u0131mdayd\u0131 ya bizim hakk\u0131m\u0131zdayd\u0131 ya da ba\u015fkalar\u0131 hakk\u0131ndayd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Hi\u00e7bir zaman konu o olmam\u0131\u015ft\u0131. Buna izin vermemi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n
Ama olay\u0131n benimle ilgili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, onun her zaman bu konuda kararl\u0131 oldu\u011funu anlad\u0131ktan bir s\u00fcre sonra, sorgulamay\u0131 b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m. Saatlerce onu dinlemek istiyordum. En aptal an\u0131lar\u0131n\u0131 bile dinlemek, g\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc ve a\u011flad\u0131\u011f\u0131 \u015feyleri bilmek, duygular\u0131n\u0131n siyah ve mavi haricinde hangi renklerde oldu\u011funu \u00f6\u011frenmek istiyordum. Fakat bahsetti\u011fimiz ki\u015fi Demir Erkan olunca, bu i\u015f fazlas\u0131yla imk\u00e2ns\u0131z kal\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
\u015eimdi ise uzun zamand\u0131r bekledi\u011fim an gelmi\u015fti fakat onu sorular\u0131mla \u00e7ok bo\u011fmak istemiyordum. Zaten al\u0131\u015fk\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131 kelimelerle ve hi\u00e7 anlatmad\u0131\u011f\u0131, belki de akl\u0131yla kalbinin en u\u00e7 noktalar\u0131na ka\u00e7\u0131p d\u00fc\u015f\u00fcnmek istemedi\u011fi \u015feylerle onu s\u0131kacakt\u0131m. Bunu da en hafifinden, ona zor gelmeyecek bir \u015fekilde yapmak istiyordum.<\/p>\n\n\n\n
“Kald\u0131\u011f\u0131n yerden devam et,” dedim.<\/p>\n\n\n\n
“Dedi\u011fim gibi, G\u00f6khan Erkan’\u0131n yaratt\u0131\u011f\u0131 canavar benim ve kimsenin bu canavar\u0131 g\u00f6rmesine gerek yok. Zaten yeterince yans\u0131t\u0131yorum.”<\/p>\n\n\n\n
“Sen k\u00f6t\u00fc bir insan de\u011filsin Demir,” dedim, onu bu iyice kabullenmi\u015f oldu\u011fu yalandan uzakla\u015ft\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken.<\/p>\n\n\n\n
Ciddi ve mavi g\u00f6zleriyle “K\u00f6t\u00fc bir insan olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 biliyorum ama babam, daha k\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcmden itibaren bana en \u00e7ok uyacak ki\u015fili\u011fin b\u00f6yle oldu\u011funu, bana anneme ve di\u011fer herkese a\u015f\u0131lam\u0131\u015ft\u0131,” dedi. Demir, babas\u0131n\u0131n veya herhangi bir ki\u015finin ona uygun g\u00f6rece\u011fi kost\u00fcme girebilecek t\u00fcrden biri de\u011fildi. Ben onu \u00f6yle tan\u0131m\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
“S\u0131rf baban y\u00fcz\u00fcnden di\u011fer herkes seni \u00f6yle g\u00f6r\u00fcyor diye k\u00f6t\u00fc biri oldu\u011funu da nereden \u00e7\u0131kard\u0131n? Bu \u00e7ok sa\u00e7ma.”<\/p>\n\n\n\n
“Babam olacak herifin bana uygun g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc rezalet ki\u015fili\u011fi, hi\u00e7 kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmadan kabul etti\u011fim i\u00e7in rezil bir insan\u0131m G\u00fcne\u015f!” diyerek s\u00f6z\u00fcm\u00fc kesti. Sesi y\u00fckselmi\u015fti. Bir anda y\u00fckselen sesinin sertli\u011finden ona verecek cevab\u0131 bulamazken o, sonunda konu\u015fabilmenin verdi\u011fi rahatl\u0131kla devam etti.<\/p>\n\n\n\n
“Babam bana ilk su\u00e7unu y\u00fckledi\u011finde daha on iki ya\u015f\u0131ndayd\u0131m. G\u00fcne\u015f, daha on iki ya\u015f\u0131ndayd\u0131m! On iki ya\u015f\u0131nda, sabahtan ak\u015fama kadar tek yapt\u0131\u011f\u0131 \u015fey evindeki piyanonun ba\u015f\u0131nda oturup kendi bestelerini yapmaya \u00e7al\u0131\u015fmak olan bir \u00e7ocuk, gasptan ne anlar? Peki ya on d\u00f6rt ya\u015f\u0131ndaki bir \u00e7ocuk, kumar oynamaktan ne anlar? On be\u015f ya\u015f\u0131nda tek hayali m\u00fczi\u011fin oldu\u011fu herhangi bir \u00fclkeye ka\u00e7\u0131p ailesinden uzakla\u015fmak olan bir \u00e7ocuk adam ka\u00e7\u0131rabilir mi? Peki ya h\u0131rs\u0131zl\u0131k, doland\u0131r\u0131c\u0131l\u0131k, \u00fcnl\u00fc i\u015f adamlar\u0131n\u0131n anla\u015fmalar\u0131yla oynamak?” derken g\u00f6zlerinin doldu\u011funa emindim. Fakat o, g\u00f6zlerinin dolmas\u0131n\u0131 bile gizlemeyi ustal\u0131k haline getirmi\u015f biri gibi davran\u0131yor ve g\u00f6zlerine gelen ya\u015flar\u0131 unutarak adeta yok ediyordu.<\/p>\n\n\n\n
Sadece \u00fcn u\u011fruna yap\u0131l\u0131r m\u0131yd\u0131 bu?<\/p>\n\n\n\n
Demir’in a\u011fz\u0131ndan \u00e7\u0131kan her bir kelime \u00f6n\u00fcmde k\u00fc\u00e7\u00fck, siyah sa\u00e7l\u0131 ve masmavi g\u00f6zleriyle etraf\u0131na \u0131\u015f\u0131k sa\u00e7mas\u0131 gerektiren \u00e7ocu\u011fu saniye saniye y\u0131k\u0131yordu. K\u00fc\u00e7\u00fck mavi g\u00f6zl\u00fc \u00e7ocuk, ailesinin ona y\u00fckledi\u011fi a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 kald\u0131ramayaca\u011f\u0131n\u0131 hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmeden her \u015feyi kabulleniyordu. Hayat\u0131n\u0131 adeta bir cehennem gibi ya\u015f\u0131yordu ama itiraz etmiyordu.<\/p>\n\n\n\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc a\u011flamak istemiyordu. A\u011flamak onu g\u00fc\u00e7s\u00fcz g\u00f6sterirdi. Daha o ya\u015flar\u0131ndayken bile bunu kabul edemezdi. Demir e\u011fer a\u011flarsa, bir \u015feyleri \u00f6nemsedi\u011fi ve o \u015feylere de\u011fer verdi\u011fi i\u00e7in a\u011flard\u0131 ve insanlar da bunu fark eder, onu avlayabilmek i\u00e7in bu a\u00e7\u0131\u011f\u0131 kullan\u0131rlard\u0131. Bir \u015feylere de\u011fer vermek, bir \u015feyleri \u00f6nemsemek demekti ve e\u011fer \u00f6nemsersen o \u015feyleri kaybetti\u011finde sen de kaybederdin. Kaybetmemek u\u011fruna da olsa, daha kendi hayat\u0131na dahi \u00f6nem vermeyen Demir’in bana de\u011fer vermesini beklerken, ger\u00e7ekten de imk\u00e2ns\u0131z\u0131 bekledi\u011fimi bir kez daha fark etmi\u015ftim. Karakterinin imk\u00e2ns\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen biz bunu ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131k. Demir, bunu ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131. Bunu \u015fimdi anl\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
Onun i\u00e7in burada, yan\u0131mda olman\u0131n ne kadar anlam ifade etti\u011fini g\u00f6rebiliyordum. Basit bir iki sevgi c\u00fcmlesi s\u00f6ylemesine gerek yoktu.<\/p>\n\n\n\n
\u00d6nemsemek, a\u011flamak ve kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmak onun i\u00e7in zay\u0131fl\u0131kt\u0131. Demir e\u011fer \u00e7evresindekilere, babas\u0131na kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131km\u0131\u015f olsayd\u0131; kendisine y\u00fcklenen bu a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 ta\u015f\u0131yamayaca\u011f\u0131n\u0131 kabul etmi\u015f olurdu. Ama bunu yapmam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n
S\u0131rf g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu g\u00f6sterebilmek ve kendisini tamamen y\u0131kmalar\u0131na izin vermemek i\u00e7in, o y\u00fck\u00fc ta\u015f\u0131yabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015fti. Bunu da hayat\u0131n\u0131 kaybetmemek pahas\u0131na bir cehenneme d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmelerine izin vererek yapt\u0131. O t\u00fcm bu ya\u015fad\u0131klar\u0131na ra\u011fmen, i\u00e7ini birine ilk defa d\u00f6kerken bile a\u011flam\u0131yordu, ama ben g\u00f6zlerimin dolmas\u0131na engel olamam\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
“\u0130\u015fte, t\u00fcm bunlara izin verdi\u011fim, babam\u0131n hayat\u0131m\u0131 karartmas\u0131na ses \u00e7\u0131karmad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in d\u00fcnyan\u0131n en sa\u00e7ma insan\u0131y\u0131m. Biliyorum, beni \u015fu ana kadar hep istedi\u011fini yapt\u0131ran ve otoriter biri olarak g\u00f6rd\u00fcn. Ama hep \u00f6yle de\u011fildim. Belki de hakk\u0131mdaki t\u00fcm fikirlerin bo\u015fa \u00e7\u0131kt\u0131 \u015fu an G\u00fcne\u015f, ama kusura bakma. Bunu sen istedin. D\u00fcnyan\u0131n en sa\u00e7ma ve g\u00fc\u00e7s\u00fcz insan\u0131yla berabersin,” dedi ve koltu\u011fumun arkas\u0131na yaslad\u0131\u011f\u0131 elini y\u00fcz\u00fcme yakla\u015ft\u0131r\u0131p g\u00f6zya\u015flar\u0131m\u0131 sildi. Ard\u0131ndan elini indirdi. G\u00f6zlerini tekrar d\u0131\u015far\u0131 bakmaya zorlayarak benden ka\u00e7\u0131rd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Demir,”<\/p>\n\n\n\n
Ad\u0131n\u0131 s\u00f6yledi\u011fimde hemen bana bakmad\u0131. San\u0131r\u0131m birka\u00e7 saniyeye ihtiyac\u0131 olmu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n
Sonunda g\u00f6zlerimiz bulu\u015ftu\u011funda ona akl\u0131mdan ge\u00e7en tek c\u00fcmleyi s\u00f6yledim.<\/p>\n\n\n\n
“Sen hayat\u0131mda tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m en g\u00fc\u00e7l\u00fc insans\u0131n.”<\/p>\n\n\n\n
Demir, bunu s\u00f6yledi\u011fim anda bir saniyeli\u011fine dudaklar\u0131n\u0131 birbirine bast\u0131rd\u0131 ve ard\u0131ndan iki eliyle beni boynumdan tutup kendine \u00e7ekti, dudaklar\u0131n\u0131 dudaklar\u0131ma bast\u0131rd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Rahatlama, tutku, inan\u00e7 ve g\u00fcven.<\/p>\n\n\n\n
\u00d6p\u00fc\u015fmemizde bunlar vard\u0131. Demir’in uzun zamand\u0131r ihtiyac\u0131 olan duygular…<\/p>\n\n\n\n
Ona ihtiyac\u0131 olan hisleri ya\u015fatabildi\u011fim i\u00e7in mutluydum.<\/p>\n\n\n\n
Zaman\u0131n ne kadar h\u0131zl\u0131 ge\u00e7ti\u011fini anlamam\u0131\u015ft\u0131k fakat arkam\u0131zdan gelen korna sesleri dudaklar\u0131m\u0131z\u0131 birbirinden ay\u0131rd\u0131. Yol a\u00e7\u0131lmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Demir arabay\u0131 olmas\u0131 gerekti\u011fi h\u0131zda kullanarak bizi hastaneye do\u011fru g\u00f6t\u00fcr\u00fcyordu. Emniyet kemerini de yeniden takm\u0131\u015ft\u0131. Demir’i s\u0131kmak istememi\u015f ve her \u015feyi ak\u0131\u015f\u0131na b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m. San\u0131r\u0131m uzun zamand\u0131r ald\u0131\u011f\u0131m en iyi karar bu olmu\u015ftu fakat akl\u0131ma tak\u0131lan bir nokta vard\u0131 ve e\u011fer \u00f6\u011frenemezsem bu gece uyuyamayacakt\u0131m. Tabi e\u011fer \u00f6\u011frenirsem de uyuyabilece\u011fimin garantisi yoktu. Sanki Esma iki saat i\u00e7inde uyanmazsa evlerimize da\u011f\u0131lacakt\u0131k. Hay\u0131r. O bu \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki iki saat i\u00e7inde uyanmasa bile, t\u00fcm gece orada kalacakt\u0131k. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 benim hayat\u0131m i\u00e7in uyku, s\u00fcrekli ertelenen ve asla tam anlam\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftiremedi\u011fim bir eylemdi. Zaten bu gece \u00f6nceli\u011fim de olamazd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Demir, bir \u015fey s\u00f6yledin ama \u00e7ok detaya inmedin…” dedi\u011fim anda “S\u00f6yle bal, s\u00f6yle. Art\u0131k zaten her ne kadar istesem de kar\u015f\u0131nda o gizemli ve haval\u0131 \u00e7ocuk gibi kalamayaca\u011f\u0131m,” diyerek, soru sormama izin verdi.<\/p>\n\n\n\n
Demir her ne kadar kar\u015f\u0131mda oturup bana saatlerce t\u00fcm benli\u011finden bahsetse de onun d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn aksine her zaman benim i\u00e7in \u00e7\u00f6z\u00fclmesi gereken bir gizem olarak kalacakt\u0131. V\u00fccudundaki her bir h\u00fccreyi tan\u0131mak, kalp at\u0131\u015f\u0131n\u0131n saliselik ritmini ezberlemek ve g\u00f6zlerinin mavili\u011findeki ufak ve ancak \u00e7ok yak\u0131ndan bak\u0131l\u0131nca fark edilen renk de\u011fi\u015fimlerini haf\u0131zama kaz\u0131mak isterken asla ama asla do\u011fu\u015ftan sahip oldu\u011fu gizemli havas\u0131n\u0131 kaybedemeyecekti.<\/p>\n\n\n\n
Tabii, bunu ona s\u00f6yleyip onu \u015f\u0131martmak gibi bir zorunlulu\u011fum yoktu.<\/p>\n\n\n\n
“Baban hakk\u0131ndaki ger\u00e7ekleri bilenlerin susmak zorunda kalacaklar\u0131na dair bir \u015fey s\u00f6yledin. Ard\u0131ndan da “E\u011fer susmazlarsa ba\u015flar\u0131na gelecekleri bilirlerdi,” diye de ekledin. Ba\u015flar\u0131na ne gelebilirdi?”<\/p>\n\n\n\n
Bir yandan hastaneye yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131, ge\u00e7ti\u011fimiz sokaktan anlarken, bir yandan da Demir’in konu\u015fmas\u0131n\u0131 bekliyordum.<\/p>\n\n\n\n
“Biz ‘ba\u015flar\u0131na ne gelebilirdi’ demeyelim de “ne geldi” diyelim. Sana \u00e7ok fazla \u015fey anlatmak istemiyorum bu konu hakk\u0131nda ama bir \u00f6rnek verebilirim,” dedi ve ard\u0131ndan hastanenin tabelas\u0131n\u0131n bulundu\u011fu sa\u011fdaki soka\u011fa girdi. “Babam\u0131n sa\u011f kolu olan biri vard\u0131. Ad\u0131 Do\u011fan’d\u0131. Do\u011fan Abi ben kendimi bildim bileli babamla \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Babamla tam olarak neyin ortakl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yapt\u0131klar\u0131n\u0131 bilmiyordum fakat m\u00fczik ile ilgili olmad\u0131\u011f\u0131ndan emindim. S\u00fcrekli bizim eve gelirdi ve annem yokken, babam bana sert davrand\u0131\u011f\u0131nda onu bir bahaneyle uzakla\u015ft\u0131r\u0131r ve sakinle\u015fmesini sa\u011flard\u0131.”<\/p>\n\n\n\n
Demir’in \u00e7ocuklu\u011funa dair en ufak bir fikrim yokken akl\u0131ma hi\u00e7 bu kadar k\u00f6t\u00fc bir \u00e7ocukluk ge\u00e7irdi\u011fi gelmemi\u015fti. Tamam, kimse m\u00fckemmel olmad\u0131\u011f\u0131 gibi Demir de m\u00fckemmel bir insan de\u011fildi. Hi\u00e7birimiz de\u011fildik, ama yine de beni varl\u0131\u011f\u0131yla bu kadar mutlu eden bir insan\u0131, haliyle \u00e7ok yukar\u0131lara koymu\u015ftum. K\u00f6t\u00fc bir aileye, babaya ve ge\u00e7mi\u015fe sahip oldu\u011funu biliyordum ama daha o kadar gen\u00e7ken t\u00fcm o anlatt\u0131\u011f\u0131 korkun\u00e7 \u015feyleri ya\u015famas\u0131… Esma’n\u0131n yoklu\u011funda kalbimden kalan par\u00e7alardan bir tanesinin daha kopmas\u0131na sebep olmu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n
“Bundan yakla\u015f\u0131k iki y\u0131l \u00f6nceydi galiba, belki de \u00fc\u00e7. Emin de\u011filim. Yine babamlar\u0131n turneden d\u00f6nd\u00fckleri bir g\u00fcnd\u00fc san\u0131r\u0131m. Eve girer girmez babam\u0131n ofisinden sesler duymaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131mda kap\u0131y\u0131 arkamdan sessizce kapatm\u0131\u015ft\u0131m. Gelen sesleri daha net duyabilece\u011fim bir yerde durdu\u011fumda, babam\u0131n Do\u011fan Abi’yle kavga etti\u011fini fark ettim. T\u00fcm konu\u015fmay\u0131 hat\u0131rlam\u0131yorum ama Do\u011fan Abi’min s\u00f6yledikleri hi\u00e7bir zaman akl\u0131mdan \u00e7\u0131kmad\u0131,” dedi ve biraz durdu.<\/p>\n\n\n\n
“Ne demi\u015fti?” diye sordu\u011fumda, Demir “Babama “Benim iki tane o\u011flum ve kanser olan bir kar\u0131m var. \u0130ki o\u011flum da okusun diye ve kar\u0131m ya\u015fayabilsin diye eve para getirmem laz\u0131m,” <\/em>diyordu. Babam ona verdi\u011fi maa\u015f\u0131n fazlas\u0131yla yeterli oldu\u011fundan ve konu\u015fmas\u0131n\u0131n anlams\u0131zl\u0131\u011f\u0131ndan bahsederek kar\u015f\u0131l\u0131k vermi\u015fti. Do\u011fan Abi “Sorun paran\u0131n miktar\u0131nda de\u011fil. Geldi\u011fi yerde G\u00f6khan. \u0130stemiyorum. \u0130stifa ediyorum. Benim bir ailem var ve art\u0131k t\u00fcm o i\u015flerinin bir par\u00e7as\u0131 olmaktan nefret ediyorum. Benim baba olmam gerekiyor, senin gibi bir…”<\/em> derken, babam ba\u011f\u0131rarak Do\u011fan Abi’min s\u00f6z\u00fcn\u00fc kesmi\u015fti. Ona “Anla\u015fmam\u0131z\u0131 hat\u0131rlat\u0131r\u0131m! O k\u00e2\u011f\u0131d\u0131 uzun y\u0131llar \u00f6nce imzalad\u0131n Do\u011fan. Hi\u00e7 kimseye tek bir kelime bile s\u00f6yleyemezsin,” <\/em>gibi \u015feyler s\u00f6ylemi\u015fti.”<\/p>\n\n\n\n Merakla Demir’in anlatt\u0131klar\u0131n\u0131 kafamda canland\u0131r\u0131rken, i\u015fin sonunu iyice merak etmi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n “Sonra ne oldu?”<\/p>\n\n\n\n “Bilmiyorum. Ama ho\u015f \u015feyler olmad\u0131\u011f\u0131ndan eminim,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Onu rahatlatmak i\u00e7in “Belki de istifa etti ve hayat\u0131na iyi bir \u015fekilde devam etti?” derken amac\u0131m kesinlikle G\u00f6khan Erkan’\u0131n k\u00f6t\u00fc bir \u015fey yapmam\u0131\u015f oldu\u011funu iddia etmek de\u011fildi. Sadece olumlu bir \u015feylerin de ger\u00e7ekle\u015febilme ihtimaline tutundu\u011fumu g\u00f6stermeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n “Hay\u0131r, G\u00fcne\u015f. Do\u011fan Abi evden b\u00fcy\u00fck bir h\u0131zla \u00e7\u0131kt\u0131. O g\u00fcn Do\u011fan Abi’yi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm son g\u00fcnd\u00fc ve bir daha ondan haber alamad\u0131m,” dedi Demir.<\/p>\n\n\n\n \u0130\u00e7imde h\u00e2l\u00e2 nedense bir umut belirtisi vard\u0131 ve o belirtiyi d\u00fc\u015f\u00fcnerek “Dedi\u011fim gibi, kendine temiz bir sayfa a\u00e7mak istemi\u015ftir ve…” derken s\u00f6z\u00fcm\u00fc kesti. “Hakk\u0131nda bildi\u011fim \u00e7ok \u015fey yoktu. Y\u0131llard\u0131r bizimle beraberdi fakat bir ailesi, hatta \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n oldu\u011funu bile o g\u00fcn \u00f6\u011frenmi\u015ftim. Ad\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda neredeyse hi\u00e7bir \u015fey bilmiyordum ve babamla yapt\u0131klar\u0131 anla\u015fma do\u011frultusunda b\u00f6yle davrand\u0131\u011f\u0131ndan emindim. Bu y\u00fczden hi\u00e7 kurcalamam\u0131\u015ft\u0131m, ama daha sonra onun \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc duydu\u011fumda,” derken, Demir kendini durdurdu ve tepkimi g\u00f6rebilmek i\u00e7in bana bakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n “\u00d6ld\u00fc m\u00fc?”<\/p>\n\n\n\n Demir laf\u0131 a\u011fz\u0131ndan ka\u00e7\u0131rd\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kendine k\u0131zarak direksiyona hafif bir yumruk att\u0131 ve ard\u0131ndan s\u0131k\u0131ca tutmaya devam etti.<\/p>\n\n\n\n “Demir, cevap ver.”<\/p>\n\n\n\n Bana cevap vermedi fakat araba durmu\u015ftu. Hastaneye geldi\u011fimizi anlad\u0131\u011f\u0131mda emniyet kemerimi \u00e7\u00f6zd\u00fcm. Demir’in bana cevap vermemesinin asl\u0131nda vermek istedi\u011fi cevap oldu\u011funu, adam\u0131n \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc anlad\u0131\u011f\u0131mdaysa, G\u00f6khan Erkan’a olan nefretimin ka\u00e7 kat artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 hesaplamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Demir arabay\u0131 park etti, arka koltuktan ceketini ald\u0131 ve ard\u0131ndan, beraber inip hastaneye do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131k.<\/p>\n\n\n\n Esma’n\u0131n bulundu\u011fu odaya giden koridorlar\u0131 ezberledi\u011fimiz i\u00e7in kolayca odaya ula\u015ft\u0131k.<\/p>\n\n\n\n Demir’den h\u0131zl\u0131 davran\u0131p kap\u0131y\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda herkesi, odada Esma’y\u0131 ve bizi beklerken g\u00f6rd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n Uzun zamand\u0131r Esma bu odada kal\u0131yordu. \u00c7o\u011funlukla krem rengi odada geni\u015f pencerenin bulundu\u011fu duvara dayal\u0131 \u00fc\u00e7 ki\u015filik bir koltuk vard\u0131. Helin ve Arda bu koltukta oturuyorlard\u0131. Do\u011fukan bir omzunu duvara yaslam\u0131\u015f ve kollar\u0131n\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcn\u00fcn alt\u0131nda birle\u015ftirmi\u015f bir \u015fekilde duruyordu. Odan\u0131n ortas\u0131nda Esma’n\u0131n uyudu\u011fu yatak vard\u0131. Yata\u011f\u0131n yan\u0131nda duran ekranlar\u0131, d\u00fc\u011fmeleri, \u0131\u015f\u0131klar\u0131 ve odadaki sessizli\u011fi daha da g\u00f6z\u00fcm\u00fcze sokan ritmik sesleriyle rahats\u0131zl\u0131k veren aletleri g\u00f6rmezden geldim ve Sava\u015f’\u0131 yata\u011f\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131ndaki sandalyede otururken g\u00f6rd\u00fcm. Telefonla konu\u015fuyordu.<\/p>\n\n\n\n “Tamam Ate\u015f, size de haber verece\u011fiz. \u015eimdi Demir’le G\u00fcne\u015f de geldi. Sonra konu\u015furuz.”<\/p>\n\n\n\n G\u00f6zlerimi Sava\u015f’tan sonra, asl\u0131nda odan\u0131n en k\u00f6\u015fesinde bulunan, ama daha ilk g\u00fcnden hemen yata\u011f\u0131n yan\u0131na yakla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f krem rengi, deri tek ki\u015filik koltukta oturan Burak’a \u00e7evirdim. Esma’n\u0131n elini tutuyordu.<\/p>\n\n\n\n “Hadi g\u00fczelim. Hadi, uyan. Buraday\u0131z. Ben buraday\u0131m. Seninleyim. Seninim. Hadi Esma, hadi sevgilim.”<\/p>\n\n\n\n Burak’\u0131n sesi f\u0131s\u0131lt\u0131 halinde duyulurken Helin’le Arda’n\u0131n aras\u0131na, \u00fc\u00e7l\u00fc koltu\u011fa oturdum. Demir odan\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 kapatt\u0131 ve ard\u0131ndan, kap\u0131n\u0131n hemen yan\u0131nda ayakta durmaya ba\u015flad\u0131. S\u0131k s\u0131k Esma’y\u0131 ziyarete geldi\u011fimiz ve genellikle kalabal\u0131k halde oldu\u011fumuz i\u00e7in hastane g\u00f6revlileri bir s\u00fcre sonra odaya fazladan sandalye getirmemize bir \u015fey dememi\u015flerdi. Demir ve Do\u011fukan’\u0131n oturabilece\u011fi yerler de vard\u0131 ama ayakta kalmay\u0131 tercih etmi\u015flerdi.<\/p>\n\n\n\n Helin, yan\u0131na oturunca bana sar\u0131ld\u0131 ve bir s\u00fcre \u00f6yle kald\u0131. Ben de ona sar\u0131ld\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Bitmeyen dakikalar birbirlerini bir kaplumba\u011fa h\u0131z\u0131yla takip ederken, Burak sanki metal bir \u015fark\u0131 i\u00e7in ritim tutuyormu\u015f gibi baca\u011f\u0131n\u0131 sall\u0131yordu. G\u00f6zlerinin alt\u0131 mordu. \u015eu son bir bu\u00e7uk-iki ayda kilo vermi\u015fti. Zaman\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funu hastanede ge\u00e7iriyor ve do\u011fru d\u00fcr\u00fcst yemek yemiyordu. Arda, Burak’\u0131n stresini azaltabilmek i\u00e7in onunla konu\u015fmay\u0131 denedi: “Annesiyle babas\u0131 yoldalar m\u0131ym\u0131\u015f?” diye sordu.<\/p>\n\n\n\n Burak, Esma’n\u0131n elini b\u0131rakmadan y\u00fcz\u00fcn\u00fc kald\u0131rd\u0131 ve “Arad\u0131m, trafi\u011fe yakalanm\u0131\u015flar ama geliyorlarm\u0131\u015f,” diyerek cevap verdi. Sesi fazla \u00e7\u0131km\u0131yordu. Birileri konu\u015funca ortamda sadece makineden \u00e7\u0131kan ses olmuyordu, bu y\u00fczden oda biraz daha sakinle\u015fiyor gibiydi. Demir bunu fark edince “Evet, otoyolda \u00e7ok trafik vard\u0131. Biz de o y\u00fczden geciktik,” dedi ve ard\u0131ndan bana bakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n Ger\u00e7ekten deniyordu.<\/p>\n\n\n\n O anda konu\u015fulmas\u0131 gereken konu trafik konusu muydu, hatta o anda konu\u015fulmas\u0131 gereken konu hangisiydi bilmiyordum ama Do\u011fukan, Demir’i devam ettirerek “Ben buran\u0131n paraleline kadar sahilden geldim ve daha sonras\u0131nda da yukar\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131m. Yol daha rahatt\u0131,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Burak belki sakinle\u015febilirim umuduyla Sava\u015f’a “Ate\u015f ne diyor?” diye sordu ve bir \u015fekilde daha yeni yeni bozulmaya ba\u015flayan sessizli\u011fi kaybetmek istemedi. Sava\u015f “Cansu’nun \u00e7ok gelmek istedi\u011fini ama Helin’den \u00e7ekindi\u011fini s\u00f6yledi,” dedi\u011finde, t\u00fcm g\u00f6zler Helin’e d\u00f6nd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n Helin “Ne? Bana neden b\u00f6yle bak\u0131yorsunuz? Tabii ki de \u00e7ekinmesi gerekiyor. Bir de buraya m\u0131 gelecekti? Onu hi\u00e7 \u00e7ekemezdik,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Helin’e “Helin, san\u0131r\u0131m u\u011fra\u015fmam\u0131z gereken konu Cansu de\u011fil. \u00c7ok istiyorsa bir kere u\u011frayabilirdi,” derken s\u00f6z\u00fcm\u00fc kesti. Sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 kollar\u0131n\u0131 \u00e7ekti ve bana d\u00f6nd\u00fc. “Hay\u0131r G\u00fcne\u015f. Bari sen o k\u0131z\u0131 savunma.” Arda s\u00f6ze girip “Helin, harbiden bu k\u0131z sana ne yapt\u0131? Esma’ya ne yapt\u0131? Gelip be\u015f dakika burada bulunsa \u00e7ok mu k\u00f6t\u00fc olurdu?” diye sordu. Sava\u015f “Ben de kat\u0131l\u0131yorum, Cansu’nun k\u00f6t\u00fc bir amac\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 sanm\u0131yorum,” diyerek ekleme yapt\u0131.<\/p>\n\n\n\n Helin aya\u011fa kalkt\u0131. Herhangi birinden destek g\u00f6rebilmek i\u00e7in Do\u011fukan’a d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcnde, Do\u011fukan iki elini havaya kald\u0131r\u0131p “Hey! Ben su\u00e7suzum. Tek kelime etmedim,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Helin “T\u00fcm bu olaylar\u0131n, G\u00fcne\u015f’in ve hepimizin korkusunun, Ate\u015f’in kolunun ciddi derecede yanmas\u0131n\u0131n sebebi o \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 zaman “Helin demi\u015fti,” dersiniz,’ dedi ve pencereden d\u0131\u015far\u0131y\u0131 daha rahat izleyebilmek i\u00e7in perdenin kapal\u0131 olan yerini a\u00e7arken Burak’\u0131n sesiyle durdu.<\/p>\n\n\n\n “Esma!”<\/p>\n\n\n\n Hepimiz bir anda Burak’a ve Esma’ya bakt\u0131k.<\/p>\n\n\n\n Esma h\u00e2l\u00e2 g\u00f6zleri kapal\u0131 bir \u015fekilde yatakta yat\u0131yordu. Ne oldu\u011funu anlayamad\u0131\u011f\u0131m\u0131z saniyelerde Burak tekrar, “Esma! \u0130nanm\u0131yorum! Buraday\u0131m! Buraday\u0131m!” diye, h\u00e2l\u00e2 istemeden de olsa f\u0131s\u0131lt\u0131 sesiyle konu\u015fmaya ba\u015flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n Aya\u011fa kalkt\u0131m ve yata\u011f\u0131n ba\u015f\u0131na gittim.<\/p>\n\n\n\n “Elini k\u0131p\u0131rdatt\u0131 de\u011fil mi?” diye sordu\u011fumda, Burak bana bakt\u0131 ve g\u00fcl\u00fcmsedi.<\/p>\n\n\n\n Burak t\u00fcm di\u015flerini g\u00f6sterecek \u015fekilde g\u00fcl\u00fcmsemi\u015fti. Aya\u011fa kalkt\u0131, sol eliyle Esma’n\u0131n elini h\u00e2l\u00e2 b\u0131rakmazken, sa\u011f eliyle de onun sa\u00e7lar\u0131n\u0131 ok\u015fuyordu. “Buraday\u0131m. Hi\u00e7bir yere gitmedim. L\u00fctfen, l\u00fctfen g\u00f6zlerini a\u00e7. Birtanem, l\u00fctfen…” derken, t\u00fcylerim diken diken olmu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n Do\u011fukan yasland\u0131\u011f\u0131 duvardan ayr\u0131lm\u0131\u015f ve \u00f6ne do\u011fru bir ad\u0131m atm\u0131\u015ft\u0131. Arda az \u00f6nce oturdu\u011fumuz koltuktan kalk\u0131p Sava\u015f’\u0131n yan\u0131na, yata\u011f\u0131n hemen kar\u015f\u0131s\u0131nda duran \u00fc\u00e7 sandalyeden ikincisine oturmu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n Demir ise kap\u0131y\u0131 a\u00e7\u0131p d\u0131\u015far\u0131ya “Erol Bey’i \u00e7a\u011f\u0131r\u0131r m\u0131s\u0131n\u0131z?” diye seslendi.<\/p>\n\n\n\n Esma’n\u0131n dudaklar\u0131 araland\u0131. Saatlerdir, g\u00fcnlerdir, haftalard\u0131r renksiz olan bedeni, ba\u015f\u0131n\u0131n arkas\u0131nda olan ameliyat yaras\u0131na ra\u011fmen uyanmak i\u00e7in sava\u015f veriyordu.<\/p>\n\n\n\n Yata\u011fa damlayan bir damlay\u0131 fark etti\u011fimde, Burak’\u0131n Esma’n\u0131n \u00fczerine do\u011fru e\u011filmi\u015f oldu\u011funu, onun aln\u0131n\u0131 \u00f6pt\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve ard\u0131ndan yana\u011f\u0131ndan s\u00fcz\u00fclen ikinci bir g\u00f6zya\u015f\u0131n\u0131n daha beyaz \u00f6rt\u00fcde sonsuzlu\u011fa kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 izledim.<\/p>\n\n\n\n “Hadi bebe\u011fim. Hadi g\u00fczelim. Yapabilirsin Esma. Hadi a\u015fk\u0131m, sen \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fcn. Bak ben buraday\u0131m,” diye f\u0131s\u0131ldamaya devam ederken Burak, ses tellerinin kendisini yar\u0131 yolda b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor ve istemeden \u0131srarla f\u0131s\u0131lt\u0131 \u015feklinde \u00e7\u0131kmaya devam eden kelimelerine lanet ediyordu.<\/p>\n\n\n\n Helin “L\u00fctfen. L\u00fctfen… L\u00fctfen uyan…” diye say\u0131klarken g\u00f6zlerimizi Esma’dan ay\u0131rm\u0131yorduk.<\/p>\n\n\n\n \u00d6nce Esma’n\u0131n aralanan dudaklar\u0131n\u0131n heyecan\u0131n\u0131 atlatt\u0131k. Kalbim son s\u00fcrat atarken, Arda “Nerede kald\u0131 \u015fu lanet doktor?” diye s\u00f6yleniyordu.<\/p>\n\n\n\n Burak “Sevgilim! Evet, evet, elini ben tutuyorum!” dedi\u011finde, sesi az \u00f6nce konu\u015furken oldu\u011funda \u00e7ok daha normale yak\u0131n \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. Burak’\u0131n eline bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda Esma’n\u0131n da onun elini s\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fck.<\/p>\n\n\n\n Esma ba\u015f\u0131n\u0131 \u00e7ok yava\u015f bir \u015fekilde sa\u011f tarafa, Burak’\u0131n bulundu\u011fu tarafa do\u011fru oynatt\u0131. Bir kere yutkundu ve ard\u0131ndan, v\u00fccudu nerede oldu\u011funu alg\u0131lamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Eli, Burak’\u0131n elini b\u0131rakmak istedi ama Burak ona izin vermedi. \u00d6b\u00fcr eliyle de tuttu.<\/p>\n\n\n\n “G\u00fcvendesin. Benimlesin. Hepimiz buraday\u0131z Esma,” dedi ve teredd\u00fct bile etmeden g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131n<\/p>\n\n\n\n Esma’n\u0131n \u00fcst\u00fcne \u00f6rt\u00fcl\u00fc olan beyaz \u00e7ar\u015faf\u0131n \u00fcst\u00fcne damlamas\u0131na izin vermeye devam etti. Esma’n\u0131n g\u00f6zlerini a\u00e7mas\u0131yla kapatmas\u0131 bir oldu. \u0130ki saniye sonra tekrar a\u00e7may\u0131 denedi ama odadaki \u0131\u015f\u0131k ona hi\u00e7 yard\u0131mc\u0131 olmuyordu. G\u00f6zlerini birka\u00e7 kez k\u0131rp\u0131\u015ft\u0131rd\u0131ktan sonra tam olarak g\u00f6rebilmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Ama bu sefer ben net g\u00f6remiyordum. A\u011fl\u0131yordum. G\u00fcl\u00fcmserken a\u011flamak… Bu… \u0130\u015fte bu benim i\u00e7in yeni bir \u015feydi.<\/p>\n\n\n\n H\u0131\u00e7k\u0131r\u0131klar\u0131m\u0131 serbest b\u0131rakt\u0131m. “Esma,” derken, odadaki di\u011fer ki\u015filerin ne durumda olduklar\u0131na bakamad\u0131m. Sadece Esma ve Burak’a odaklanabilmi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n S\u00f6ylenecek tek bir s\u00f6z bile yoktu. Sadece bana bu zalim ve adil olmayan karanl\u0131k d\u00fcnyada h\u00e2l\u00e2 bir umudun, inan\u0131rsam ger\u00e7ek olabilecek \u015feylerin var oldu\u011funa inand\u0131ran bug\u00fcne \u015f\u00fckrediyordum.<\/p>\n\n\n\n Hep en taze ve en g\u00fczel \u00e7i\u00e7ekleri \u00f6nce koparan hayat, bu sefer Esma’y\u0131 bize ba\u011f\u0131\u015flam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n Burak bir elini Esma’n\u0131n yana\u011f\u0131na koydu. \u00d6b\u00fcr eliyle h\u00e2l\u00e2 onun elini tutmaya devam ediyordu.<\/p>\n\n\n\n “Benimlesin, benimlesin,” dedi a\u011flarken.<\/p>\n\n\n\n Esma hi\u00e7bir \u015fey s\u00f6yleyemedi ama zorlansa da g\u00fcl\u00fcmsedi. Burak, Esma’n\u0131n g\u00f6zlerinden s\u00fcz\u00fclen damlalar\u0131 g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez ona do\u011fru e\u011fildi ve yanaklar\u0131n\u0131 \u00f6perek o damlalar\u0131n silinmesini sa\u011flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n Esma konu\u015fabilmek i\u00e7in dudaklar\u0131n\u0131 biraz daha aralad\u0131 ama hen\u00fcz kelimeleri s\u00f6yleyebilecek g\u00fc\u00e7te olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131.<\/p>\n\n\n\n Odan\u0131n geri kalan\u0131na bakt\u0131\u011f\u0131nda bizleri g\u00f6rd\u00fc. Solundan sa\u011f\u0131na do\u011fru; Burak, Sava\u015f, Demir, Helin, Arda Do\u011fukan ve ben vard\u0131k. Yan\u0131nda oldu\u011fumuzu anlad\u0131\u011f\u0131 anda \u00e7ok mutlu oldu ve g\u00fcl\u00fcmsemesi devam etti. H\u00e2l\u00e2 g\u00f6zleri doluydu.<\/p>\n\n\n\n Hepimizinki gibi.<\/p>\n\n\n\n G\u00f6zlerimi Esma’dan ay\u0131r\u0131p Burak’a bakt\u0131\u011f\u0131mda, onun bir eliyle h\u00e2l\u00e2 Esma’n\u0131n elini tuttu\u011funu, \u00f6b\u00fcr eliyleyse k\u0131pk\u0131rm\u0131z\u0131 olan y\u00fcz\u00fcnden, k\u0131pk\u0131rm\u0131z\u0131 olan g\u00f6zlerinin alt\u0131ndaki ya\u015flar\u0131 sildi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. Hayat\u0131n\u0131n en mutlu an\u0131n\u0131 ya\u015f\u0131yordu. Ben de kelimelere d\u00f6kemeyece\u011fim kadar mutluydum. Esma ya\u015f\u0131yordu, Esma h\u00e2l\u00e2 bizimleydi ve en yak\u0131n arkada\u015flar\u0131mdan olmaya devam edecekti. Ne\u015fesiyle bize her \u015feyi unutturacak, bir s\u00fcre sonra yepyeni partiler d\u00fczenlemeye devam edecek ve zorla da olsa Demir Erkan’a bile do\u011fum g\u00fcn\u00fc pastas\u0131 \u00fcfletebilecekti.<\/p>\n\n\n\n Esma Burak’a bakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Burak,” demeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Fazlas\u0131yla \u00f6zledi\u011fim sesi f\u0131s\u0131lt\u0131 \u015feklinde duymu\u015f olsam bile h\u0131\u00e7k\u0131r\u0131klar\u0131m\u0131n kat kat artmas\u0131na engel olmam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n Esma’n\u0131n ad\u0131n\u0131 s\u00f6ylemesini belki de hepimizden \u00e7ok \u00f6zleyen Burak, Esma’y\u0131 duydu\u011funda ona cevap vermek i\u00e7in kendini haz\u0131rlad\u0131 fakat tek s\u00f6yledi\u011fi bamba\u015fka bir \u015fey oldu:<\/p>\n\n\n\n “Evlen benimle.”<\/p>\n\n\n\n Heyecandan buz gibi kesilmi\u015f parmaklar\u0131mla g\u00f6zlerimi ovu\u015fturmaya devam ederken, bir yandan da onlar\u0131 dinliyordum.<\/p>\n\n\n\n Esma y\u00fcz\u00fcne kocaman bir g\u00fcl\u00fcmseme yerle\u015ftirerek, “Burak, ben…” demeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Burak onun konu\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi ve “Esma, evlen benimle! Daha on sekiz ya\u015f\u0131nda m\u0131y\u0131z? Umurumda de\u011fil! Sana kavu\u015ftum ben! Her \u015feyimden daha de\u011ferlisin. Senin ya\u015fayabilmen i\u00e7in ka\u00e7 kere kendi hayat\u0131m\u0131 verebilece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm ben. Son bir ay, \u00fc\u00e7 hafta, d\u00f6rt g\u00fcn ve on yedi saat ben sensizli\u011fi tatt\u0131m. Nefret ettim. Her saniyesinden nefret ettim,” derken, bir yandan da akl\u0131ndaki kelimeleri toparlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. “… ve sensiz bu hayatta yapamazd\u0131m. Sen bensin. Sen benimlesin. Art\u0131k yeniden benimlesin ve seni asla, ama asla b\u0131rakmayaca\u011f\u0131m. Her lanet olas\u0131 aptal saniyende bile yan\u0131nda olaca\u011f\u0131m ve hi\u00e7bir zaman benden kopmana izin vermeyece\u011fim. Sana \u00e2\u015f\u0131\u011f\u0131m ben. Benimle ol. Yedi y\u0131ld\u0131r beraberiz ve \u00f6mr\u00fcm\u00fcn sonuna kadar bu say\u0131y\u0131 kat kat art\u0131rmay\u0131 planl\u0131yorum. Benimle evlenir misin?”<\/p>\n\n\n\n G\u00f6zya\u015flar\u0131m art\u0131k kendi ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131 kazanm\u0131\u015flard\u0131. Arkama d\u00f6n\u00fcp di\u011ferlerine bakt\u0131\u011f\u0131mda Helin’in ve Arda’n\u0131n da benimle ayn\u0131 durumla olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. Do\u011fukan’la Sava\u015f, g\u00fcl\u00fcmseyip birbirlerine bakarlarken, Demir de odan\u0131n kap\u0131s\u0131na yaslanm\u0131\u015f bir \u015fekilde, sa\u011f elinin ba\u015f ve i\u015faret parma\u011f\u0131yla iki g\u00f6z\u00fcne bast\u0131r\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n Evet, Demir Erkan. Yakaland\u0131n.<\/p>\n\n\n\n Esma a\u011flamaktan cevap veremeyecek durumdayken, Burak “E\u011fer yepyeni bir hayata ba\u015flamak istersen ve bu yeni hayat\u0131nda da yeni insanlara yer vermek gibi bir d\u00fc\u015f\u00fcncedeysen,” derken, Esma h\u00e2l\u00e2 f\u0131s\u0131lt\u0131 \u015feklinde \u00e7\u0131kan sesiyle Burak’\u0131n s\u00f6z\u00fcn\u00fc kesti ve “Sa\u00e7malamay\u0131 kes, \u00f6p beni,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Burak, bir insanda belki de g\u00f6r\u00fcp g\u00f6rebilece\u011fim en b\u00fcy\u00fck ve en duygulu g\u00fcl\u00fcmsemesiyle kar\u015f\u0131m\u0131zdayd\u0131. Kelime bulam\u0131yordum. Ger\u00e7ekten Burak’\u0131n y\u00fcz\u00fcndeki ifadeyi anlatabilmek i\u00e7in uygun kelimeyi bulam\u0131yordum ben.<\/p>\n\n\n\n Esma’y\u0131 \u00f6pt\u00fc. T\u00fcm oda alk\u0131\u015flamaya ba\u015flad\u0131. G\u00fcr\u00fclt\u00fcm\u00fczle gece vakti hastaneyi inletiyorduk fakat umurumuzda de\u011fildi. Esma’n\u0131n doktoru Erol Bey i\u00e7eri geldi\u011finde, hepimiz yata\u011f\u0131n ba\u015f\u0131ndan bir ad\u0131m uzakla\u015ft\u0131k. Doktor g\u00fcl\u00fcmseyerek Esma’n\u0131n yan\u0131na geldi ve birka\u00e7 kontrol yapt\u0131. Ona kendini hi\u00e7 zorlamamas\u0131 gerekti\u011fini ve ailesi gelince kendisiyle tekrar g\u00f6r\u00fc\u015fece\u011fini s\u00f6yledi. Ard\u0131ndan birka\u00e7 dakika i\u00e7inde Esma’n\u0131n dinlenebilmesi i\u00e7in kalabal\u0131\u011f\u0131 da\u011f\u0131tmam\u0131z gerekti\u011fini de s\u00f6ylemeyi ihmal etmedi.<\/p>\n\n\n\n Doktor odadan \u00e7\u0131kar \u00e7\u0131kmaz Burak tekrar Esma’n\u0131n elini tuttu.<\/p>\n\n\n\n Hepimiz bir cevap bekliyorduk. Esma’n\u0131n konu\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 anda Burak onu durdurdu ve “Kendini yorma. Hay\u0131r, hen\u00fcz de\u011fil diyorsan bir \u00f6p\u00fcc\u00fck; evet diyorsan iki \u00f6p\u00fcc\u00fck,” dedi ve yana\u011f\u0131n\u0131 ona do\u011fru uzatt\u0131. Esma onun kula\u011f\u0131na g\u00fcl\u00fcmseyerek, “Aptals\u0131n,” dedi ve ard\u0131ndan Burak’\u0131n yana\u011f\u0131n\u0131 onlarca kez \u00f6pt\u00fc.<\/p>\n\n\n\n Bug\u00fcn, hayat\u0131m\u0131n en mutlu g\u00fcn\u00fcyd\u00fc. <\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n