{"id":564,"date":"2025-07-02T17:07:34","date_gmt":"2025-07-02T14:07:34","guid":{"rendered":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/?page_id=564"},"modified":"2025-07-03T18:40:38","modified_gmt":"2025-07-03T15:40:38","slug":"karanlik-lise-3-bolum-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/karanlik-lise-3-bolum-2\/","title":{"rendered":"Karanl\u0131k Lise 3 – B\u00f6l\u00fcm 2"},"content":{"rendered":"\n

\u0f2f 2 \u0f2f <\/strong><\/p>\n\n\n\n

CANSU<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

“Merhaba. Bu k\u00fcrkleri sen mi yap\u0131yorsun? Tek ba\u015f\u0131na yap\u0131yor olamazs\u0131n, de\u011fil mi?”<\/p>\n\n\n\n

Kasaban\u0131n kalabal\u0131k pazar alan\u0131ndaki bu de\u011fi\u015fik kad\u0131n ve yan\u0131ndaki de\u011fi\u015fik k\u0131yafetli adam benimle konu\u015fuyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Annem yap\u0131yor,” dedim. Koyu renk pantolon ve ceket ve g\u00f6mlekleriyle okuldaki \u00f6\u011fretmenlerimi and\u0131r\u0131yorlard\u0131 ama \u00f6\u011fretmenlerimde olmay\u0131p onlarda olan bir \u015fey vard\u0131 sanki.<\/p>\n\n\n\n

“Annen yap\u0131yor ama sen de pazarda gayet iyi i\u015f \u00e7\u0131kart\u0131yorsun. Ka\u00e7\u0131nc\u0131 s\u0131n\u0131ftas\u0131n? Ad\u0131n ne?”<\/p>\n\n\n\n

“Canset. Yedinci s\u0131n\u0131fa gidiyorum. Siz kimsiniz acaba?”<\/p>\n\n\n\n

“Biz T\u00fcrkiye’nin en \u00fcnl\u00fc modac\u0131lar\u0131yla \u00e7al\u0131\u015fan bir marka ad\u0131na buraday\u0131z. \u0130\u015fyerinden bir arkada\u015f\u0131m\u0131z \u00fc\u00e7 hafta \u00f6nce buralar\u0131 gezmeye geldi\u011finde g\u00f6rm\u00fc\u015f annenin k\u00fcrklerini. Foto\u011fraflar\u0131 g\u00f6sterdi\u011finde biz de \u00e7ok be\u011fendik, sizinle tan\u0131\u015fmak i\u00e7in \u0130stanbul’dan geldik.”<\/p>\n\n\n\n

Do\u011fru duydu\u011fumdan emin olmak zorundayd\u0131m. “\u0130stanbul mu?”<\/p>\n\n\n\n

“Evet, oray\u0131 biliyor musun?”<\/p>\n\n\n\n

Tabii biliyordum! Annem’in bahsetti\u011fi, babaannemin saatlerce ba\u015f\u0131ndan kalkmadan izledi\u011fi yerdi oras\u0131!<\/p>\n\n\n\n

“Hat\u0131rlad\u0131m, bahsederdi hep, \u015fey, acaba gidip annemi \u00e7a\u011f\u0131rabilir miyim?”<\/p>\n\n\n\n

Uzun ayakkab\u0131lar giydi\u011fi i\u00e7in e\u011filerek bana g\u00fcl\u00fcmseyen kad\u0131n “\u00c7ok memnun oluruz, bekliyoruz seni,” dedi. K\u00fcrkleri ba\u015f\u0131bo\u015f b\u0131rakman\u0131n derdine tak\u0131lmadan eve do\u011fru ko\u015fmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m bile.<\/p>\n\n\n\n

Kap\u0131y\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda babam\u0131n salonda yerde yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. Onlarca i\u00e7ki \u015fi\u015fesinin aras\u0131nda uyukluyordu ve annem de o \u015fi\u015feleri tek tek toplamakla me\u015fguld\u00fc. Babam\u0131n dikkatini \u00e7ekmemek i\u00e7in onun yan\u0131nda konu\u015fmak istemedim. Annemi kolundan tutup mutfa\u011fa \u00e7ektim.<\/p>\n\n\n\n

“\u0130stanbul’dan gelmi\u015fler! Senin k\u00fcrklerin i\u00e7in gelmi\u015fler! Modac\u0131lar galiba… Seni bekliyorlar.””<\/p>\n\n\n\n

Annemi \u0130stanbullu modac\u0131lar\u0131n yan\u0131na g\u00f6t\u00fcrd\u00fckten sonra t\u00fcm ahalinin pazar al\u0131\u015fveri\u015fini kesip, bu ki\u015filerin annemle ne i\u015fi olabilece\u011fine dair tahmin y\u00fcr\u00fctmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. Arkadaki adam k\u00fcrkleri incelerken kad\u0131n da annemle konu\u015fuyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Tasar\u0131mlar\u0131n hepsi tamamen size mi ait Feride Han\u0131m?”<\/p>\n\n\n\n

Annem konu\u015fmaya ba\u015flamadan \u00f6nce k\u00fcrklerle bo\u011fu\u015fmaktan hep bitkin olan ellerini bir \u015feye sevindi\u011finde yapt\u0131\u011f\u0131 gibi ovu\u015fturdu. “Aynen \u00f6yle. Yani, tasar\u0131m falan demeyelim, hangi par\u00e7a en g\u00fczel nerede durur diye d\u00fc\u015f\u00fcnerek \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. Para kazanmak ve k\u0131z\u0131ma en g\u00fczel gelece\u011fi haz\u0131rlayabilmek i\u00e7in i\u015fimi yap\u0131yorum.” Annem bana bakt\u0131 ve g\u00fcl\u00fcmsedi. Ben de g\u00fcl\u00fcmsedim. T\u00fcm kasaba annemi ve bizi konu\u015facakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Ka\u00e7 ya\u015f\u0131nda oldu\u011funuzu sorsam ay\u0131p etmi\u015f olur muyum? Kad\u0131n kad\u0131nay\u0131z, bir sorun yaratmaz diye tahmin ediyorum ama?..”<\/p>\n\n\n\n

“Ben yirmi dokuz ya\u015f\u0131nday\u0131m.”<\/p>\n\n\n\n

Sar\u0131\u015f\u0131n ve topuzlu, uzun ayakkab\u0131lar giyen kad\u0131n beni her kelimesiyle b\u00fcy\u00fcl\u00fcyordu. \u00c7ok d\u00fczg\u00fcn konu\u015fuyordu. \u00c7ok g\u00fczeldi. Bak\u0131ml\u0131yd\u0131. K\u0131yafetleri tertemizdi. \u015eu ana kadar sadece televizyonda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm uzun ayakkab\u0131lardan giyiyordu. K\u0131sacas\u0131 babaannem gibi de\u011fildi.<\/p>\n\n\n\n

“Ka\u00e7 \u00e7ocu\u011funuz var?”<\/p>\n\n\n\n

“Sadece Canset, tek \u00e7ocu\u011fum var.”<\/p>\n\n\n\n

“Daha \u00e7ok gen\u00e7siniz ve hayat\u0131n\u0131zda istedi\u011finiz yere gelebilirsiniz. Bak\u0131n, biz markam\u0131z olarak sizin \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131z\u0131 \u00e7ok be\u011feniyoruz ve bu teklifi size sunmak i\u00e7in buraya kadar geldik. E\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131z\u0131 markam\u0131zla devam ettirip d\u00fcnyaya a\u00e7\u0131lmak isterseniz, bizimle ileti\u015fime ge\u00e7ebilirsiniz.”<\/p>\n\n\n\n

Annem bana bakt\u0131. Heyecandan g\u00f6zlerimin parlad\u0131\u011f\u0131na emindim. \u0130stanbul’a gidecektik!<\/p>\n\n\n\n

“Han\u0131mefendi, bizim \u0130stanbul’da hi\u00e7bir tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131z yok. Kalacak yerimiz yok. Yol desek, buradan otob\u00fcslerle \u00e7ok uzak…”<\/p>\n\n\n\n

“Feride Han\u0131m, biz \u015firket olarak sizin \u0130stanbul’a u\u00e7akla geli\u015finizi, t\u00fcm masraflar\u0131yla kar\u015f\u0131layaca\u011f\u0131z. \u00dcstelik kalaca\u011f\u0131n\u0131z iki katl\u0131, havuzlu, alt\u0131 odal\u0131 evi de size yeni hayat\u0131n\u0131za bir ba\u015flang\u0131\u00e7 olarak hediye edece\u011fiz. Sonradan maa\u015f\u0131n\u0131zla ve kreasyonlar\u0131n\u0131zla kazanc\u0131n\u0131z\u0131 katlayabilir, dilerseniz daha b\u00fcy\u00fck bir eve de ge\u00e7ebilirsiniz.”<\/p>\n\n\n\n

U\u00e7ak! \u0130ki katl\u0131 ev! Havuz! Alt\u0131 tane oda! Maa\u015f!<\/p>\n\n\n\n

“Han\u0131mefendi, ben…”<\/p>\n\n\n\n

“L\u00fctfen Yurdanur deyin…”<\/p>\n\n\n\n

“Peki, Yurdanur Han\u0131m, bak\u0131n ben ger\u00e7ekten teklifiniz i\u00e7in \u00e7ok te\u015fekk\u00fcr ediyorum ama \u015fimdilik bir cevap veremiyorum. Yani, e\u015fimle ve ailesiyle de konu\u015fmam gerekir zaten ve a\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 kusura bakmay\u0131n ama, izin vereceklerini sanm\u0131yorum.”<\/p>\n\n\n\n

Annemin s\u00f6zlerindeki h\u00fczn\u00fc duyabiliyordum. Heyecan\u0131m g\u00f6zlerimin \u00f6n\u00fcne babam\u0131n gelmesiyle birlikte s\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc. Anneme hayatta izin vermezdi. \u0130\u015f teklifine sadece g\u00fclecekti. Bize inanmayacakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“K\u0131z\u0131n\u0131za g\u00fczel bir gelecek haz\u0131rlamaktan bahsettiniz. Bunu ger\u00e7ekle\u015ftirebilirsiniz. E\u015finiz de sizinle gelebilir ya da e\u011fer… Bak\u0131n ben yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131lmak istemem Feride Han\u0131m ama e\u011fer sizi geride tuttu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz insanlar\u0131 hayat\u0131n\u0131zdan \u00e7\u0131kartmay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrseniz bu teklifi bask\u0131 alt\u0131nda kalmadan daha rahat\u00e7a de\u011ferlendirebilece\u011finizi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum.”<\/p>\n\n\n\n

Yurdanur Han\u0131m, ailemizin, hayat\u0131m\u0131z\u0131n zorlu\u011funa anlay\u0131\u015f g\u00f6steriyordu. Bize ac\u0131m\u0131yor gibi bakmak i\u00e7in elinden geleni yap\u0131yordu ama asl\u0131nda yapmas\u0131na da gerek yoktu. \u00c7\u00fcnk\u00fc as\u0131l g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc \u015fey, arkamdaki k\u00fcrklerde g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc \u015fey sanatt\u0131, parayd\u0131, ba\u015far\u0131yd\u0131, gelecekti.<\/p>\n\n\n\n

Bizim gelece\u011fimizdi.<\/p>\n\n\n\n

Kad\u0131n \u00f6nce annemin elini tuttu, avcuna bir kart b\u0131rakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Orta\u011f\u0131mla beraber bu gece \u0130stanbul’a geri d\u00f6n\u00fcyoruz. Ben u\u00e7akta aileniz i\u00e7in \u00fc\u00e7 ki\u015filik yer ay\u0131rtaca\u011f\u0131m. L\u00fctfen aray\u0131n. Sizin gibi bir yetenek ger\u00e7ekten ba\u015far\u0131l\u0131 olacakt\u0131r. L\u00fctfen d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn,” dedikten sonra Yurdanur Han\u0131m orta\u011f\u0131yla birlikte pazar alan\u0131ndan \u00e7\u0131kt\u0131 ve ilerideki ara\u00e7lar\u0131na binip g\u00f6zden kayboldular.<\/p>\n\n\n\n

Anla\u015f\u0131lan kaybedecek vaktimiz yoktu. Annem hafif bir tela\u015fa kap\u0131ld\u0131. Konuyu babama ne kadar \u00e7abuk a\u00e7arsak, sonu\u00e7lar\u0131 da ayn\u0131 h\u0131zla bizi bulacakt\u0131. O g\u00fcnk\u00fc sat\u0131\u015f\u0131 durdurup t\u00fcm k\u00fcrkleri toplad\u0131k. Eve gidip hayat\u0131m\u0131z\u0131n g\u00f6rmek istemedi\u011fimiz ger\u00e7ekleriyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kalmak \u00fczereyken, ne olursa olsun denemeye de\u011fer oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Annemin de benim gibi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcnden emindim.<\/p>\n\n\n\n

“Ne demek \u0130stanbul’dan i\u015f teklifi ald\u0131n?”<\/p>\n\n\n\n

Babam \u00e7oktan uyanm\u0131\u015f, yeniden i\u00e7meye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Deli gibi sarho\u015ftu ve annem ona bug\u00fcn ba\u015f\u0131m\u0131za gelen, belki de bir daha asla gelemeyecek harika olay\u0131 anlatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

“Hi\u00e7bir yere gidemezsiniz, konu kapanm\u0131\u015ft\u0131r!”<\/p>\n\n\n\n

“Bak Ekrem, g\u00f6z\u00fcn\u00fc seveyim her \u015feyi b\u0131rak\u0131p bir kez olsun Canset’i d\u00fc\u015f\u00fcn. G\u00fczel okullarda okusa, g\u00fczel bir mesle\u011fi olsa… Fena m\u0131 olur ha? K\u0131z\u0131m\u0131z i\u00e7in fena m\u0131 olur? Hem bak Ekrem’in k\u0131z\u0131 Canset \u0130stanbul’da anadolu lisesi kazanm\u0131\u015f, \u00fcniversiteyi kazanm\u0131\u015f deseler ho\u015funa gitmez mi senin de?”<\/p>\n\n\n\n

“Bu k\u0131z!.. Benim!.. K\u0131z\u0131m!.. De\u011fil!”<\/p>\n\n\n\n

Alkol\u00fcn tetikledi\u011fi \u00f6fkeyle masay\u0131 devirdi\u011fi gibi elindeki \u015fi\u015feyi de kafas\u0131na dikti. Bitirdikten sonra yere f\u0131rlatt\u0131. \u015ei\u015fe, zemine \u00e7arp\u0131p parampar\u00e7a oldu.<\/p>\n\n\n\n

“Beraber gideriz i\u015fte! \u00d6yle s\u00f6ylediler, sen de gelebilirsin. L\u00fctfen b\u00f6yle deme! K\u0131z\u0131m\u0131z\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn!”<\/p>\n\n\n\n

Babam normalde oldu\u011fundan \u00e7ok daha agresif bir \u015fekilde anneme “Gidip zengin olacaks\u0131n \u00f6yle mi? Elalemin adamlar\u0131yla orada burada gezip sonra ak\u015fam bana m\u0131 geleceksin? Yok ya!” diyerek ba\u011f\u0131rd\u0131 ve ard\u0131ndan anneme vurdu.<\/p>\n\n\n\n

“Yapma! Ona vurma!” diye ba\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda i\u00e7ki sersemli\u011finin onu sadece yapt\u0131\u011f\u0131 i\u015fe konsantre etti\u011fini fark ettim. Ne kadar ba\u011f\u0131rsam da beni duymuyor, anneme vurmaya devam ediyordu. Eve o g\u00fcn bir ton umutla d\u00f6nm\u00fc\u015f annemi ilk sendeledi\u011fi anda kollar\u0131ndan tuttup yere att\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Biz de seni burada \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorsun san\u0131yoruz! Ulan bizim kar\u0131 \u0130stanbullularla fingirde\u015fmek i\u00e7in k\u00fcrk yap\u0131yormu\u015f demek! Ben o k\u00fcrkleri sana yedirmez miyim kad\u0131n! Sana yedirmez miyim?”<\/p>\n\n\n\n

Annem, karn\u0131na yedi\u011fi ilk tekmenin ard\u0131ndan bacaklar\u0131n\u0131 kendine \u00e7ekti fakat ard\u0131 ard\u0131na gelen her bir yeni tekmede v\u00fccudunu serbest b\u0131rak\u0131yor, kendini korumaktan vazge\u00e7iyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Onun can\u0131n\u0131 yak\u0131yorsun! Dur art\u0131k! Dur!”<\/p>\n\n\n\n

Ba\u011f\u0131rmam fayda etmiyordu. Anneme vurmaya devam ediyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Ekrem sarho\u015fsun! Kendine gel! Yapma bak nolursun… Benim g\u00fcnah\u0131m ne? \u015eu k\u0131z\u0131n g\u00fcnah\u0131 ne? Nolursun yapma…”<\/p>\n\n\n\n

Hay\u0131r, kemer olmaz. Hay\u0131r.<\/p>\n\n\n\n

Bir anda ona do\u011fru ilerledim ve kolundan tutup onu kendime \u00e7ekmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Ne yaparsam yapay\u0131m annemden uzakla\u015fm\u0131yordu. Durdurmaya \u00e7al\u0131\u015fmama ra\u011fmen kemerini \u00e7oktan \u00e7\u0131kartt\u0131\u011f\u0131nda onu durdurmama yard\u0131m edecek herhangi bir \u015fey i\u00e7in etraf\u0131ma bak\u0131nd\u0131m. Yemek masas\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcndeki cam kavanozu elime ald\u0131m. S\u0131rt\u0131na ge\u00e7irdi\u011fim anda durdu. Anneme kemerle vurmay\u0131 b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Kazand\u0131\u011f\u0131m\u0131 sand\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Arkas\u0131na d\u00f6n\u00fcp yava\u015f\u00e7a bana do\u011fru gelmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda bir ad\u0131m geri gittim. Durmuyordu. O \u00fcst\u00fcme geldik\u00e7e ben geri gittim, en sonunda belim masaya de\u011fdi\u011finde art\u0131k gidecek hi\u00e7bir yerim kalmam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Aram\u0131zda mesafe kalmad\u0131\u011f\u0131nda surat\u0131ma bo\u015f g\u00f6zlerle bak\u0131yordu. \u00c7ok korkun\u00e7tu. Hi\u00e7 bu kadar sarho\u015f olmam\u0131\u015ft\u0131. Ne g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, ne duydu\u011funu bilmiyordu. D\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fcyordu.<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6zlerimi kapatt\u0131m ve bana vurmas\u0131n\u0131 bekledim. Ac\u0131y\u0131 v\u00fccudumun hangi k\u0131sm\u0131nda hissedece\u011fimden emin de\u011fildim ama \u00e7ok korkuyordum. Kendimi s\u0131kt\u0131m. Bekledim, bekledim, bekledim. Beni kolumdan tuttu\u011funda g\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131m. Her ge\u00e7en saniye daha da g\u00fc\u00e7lenen u\u011fultunun anneme ait hayk\u0131r\u0131\u015flar oldu\u011funu o an fark ettim.<\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r! Canset!”<\/p>\n\n\n\n

Beni arka odaya do\u011fru itmeye ba\u015flad\u0131. Kolumu ac\u0131t\u0131yordu. Annem yan\u0131ndan ge\u00e7erken yerde k\u0131vranarak ad\u0131m\u0131 hayk\u0131r\u0131yordu. Bense babam\u0131n beni \u00e7ekti\u011fi y\u00f6ne y\u00fcr\u00fcmekten ba\u015fka bir \u015fey yapam\u0131yordum. \u00c7ok korkuyordum. Beni kendi odama zorla sokmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131nda bacaklar\u0131m beynime ancak yan\u0131t verebilmeye ba\u015flam\u0131\u015flard\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“B\u0131rak beni…” Kendini duyuramayan sesim, bo\u011faz\u0131ma isyan ediyordu. “B\u0131rak beni!”<\/p>\n\n\n\n

Arkam\u0131zdan kap\u0131y\u0131 kilitledi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. Annemin h\u0131\u00e7k\u0131r\u0131klar\u0131 odam\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 delip ge\u00e7erken ben i\u00e7eride hayat\u0131m i\u00e7in m\u00fccadele veriyordum. \u0130lk defa annem i\u00e7in de\u011fil, kendim i\u00e7in m\u00fccadele veriyordum.<\/p>\n\n\n\n

Ne kadar \u00e7abalasam da, verdi\u011fim m\u00fccadeleyi kaybedecektim.<\/p>\n\n\n\n

Ne kadar s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc? Be\u015f dakika m\u0131, yoksa on dakika m\u0131? O be\u015f dakikan\u0131n benim ka\u00e7 ay\u0131ma, y\u0131l\u0131ma mal oldu\u011funu benim d\u0131\u015f\u0131mda kim bilebilirdi? Annemin hayk\u0131r\u0131\u015flar\u0131n\u0131n \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131 kom\u015fular odam\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 k\u0131rd\u0131\u011f\u0131nda benden be\u015f y\u0131l, ondansa sadece be\u015f dakika gitmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

K\u0131r\u0131lan kap\u0131y\u0131 a\u015farak elimi tutan el beni \u00e7ocuklu\u011fumun sefalet i\u00e7inde ge\u00e7ti\u011fi, nefretle b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fc ve korkuyla susturuldu\u011fu evden \u00e7\u0131kartt\u0131. O el bana o anda yeniden g\u00fcven verdi, g\u00f6zya\u015flar\u0131m\u0131 dindirdi.<\/p>\n\n\n\n

“Bitti,” dedi. “Her \u015fey bitti art\u0131k.”<\/p>\n\n\n\n

Annemin kasabadaki tek arkada\u015f\u0131 olan Filiz Teyze’ye s\u0131\u011f\u0131nd\u0131\u011f\u0131m\u0131zda annem bana banyoya gidip y\u0131kanmam\u0131 s\u00f6yledi. Maruz kald\u0131\u011f\u0131m b\u00fct\u00fcn pisliklerden ar\u0131nacak olmam\u0131n benden \u00e7al\u0131nan y\u0131llar\u0131 geri getiremeyece\u011fini bilerek suyu a\u00e7t\u0131m. D\u00fc\u015f\u00fcncelerim bile o kadar kirliydi ki sabunu ka\u00e7 kez elime ald\u0131\u011f\u0131m\u0131n bir anlam\u0131 yoktu. Bunu \u00e7ok iyi bilen annem, Filiz Teyze’nin torunlar\u0131na ait olan k\u0131yafetlerden getirdi ve kendi k\u0131yafetlerimi \u00e7\u00f6pe at\u0131p yeni bir \u015feyler bulana kadar onlar\u0131 giymemi istedi.<\/p>\n\n\n\n

Banyodaki aynan\u0131n \u00f6n\u00fcnde buldu\u011fum tarakla sa\u00e7lar\u0131m\u0131 tarad\u0131ktan sonra \u00e7\u0131kt\u0131m ve yaln\u0131z kalmak istemedi\u011fim i\u00e7in Filiz Teyze’nin annemle birlikte oturduklar\u0131 sedire ge\u00e7tim.<\/p>\n\n\n\n

“Bizi almaya geliyorlar prensesim,” dedi annem. Sesi \u00e7atl\u0131yordu. Elleri titriyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Telefon ve banyoyu kullanmam\u0131za izin verdi\u011fin i\u00e7in te\u015fekk\u00fcr ederiz Filiz Teyze,” dedim.<\/p>\n\n\n\n

“Laf\u0131 m\u0131 olur g\u00fczel k\u0131z\u0131m, yeter ki burada s\u0131\u011f\u0131nabilece\u011finiz bir yer oldu\u011funu unutmay\u0131n,” diye cevaplad\u0131 s\u0131\u011f\u0131nma nedenimizi bilmesine ra\u011fmen g\u00fcl\u00fcmsemeye \u00e7al\u0131\u015farak.<\/p>\n\n\n\n

Gitmeden \u00f6nce annem bana \u00e7ay koydu. Filiz Teyze ise \u00f6z\u00fcr diledi. Her \u015fey ad\u0131na… Hayat\u0131m, babam, babaannem… Her \u015fey i\u00e7in benden \u00f6z\u00fcr diledi. Ailemizle hi\u00e7bir ba\u011f\u0131 yoktu onun, sadece kom\u015fumuzdu ama yine de ne kadar \u00fczg\u00fcn oldu\u011funu g\u00f6zlerinde g\u00f6rebilmi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n

B\u00fcy\u00fck, siyah ve haval\u0131 karavan bizi almaya geldi\u011finde nereye gidece\u011fimizi biliyordum: \u0130stanbul’a gidiyorduk. Annemle yeni bir hayata ba\u015flayacakt\u0131k ve ne babam, ne de onun yapabilecekleri bizi engelleyebilecekti. Annem mutlu olacakt\u0131. Ben mutlu olacakt\u0131m. Birlikte daha mutlu olacakt\u0131k.<\/p>\n\n\n\n

Karavan\u0131n kap\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131l\u0131nca Yurdanur Han\u0131m bizi selamlad\u0131. “\u00dc\u00e7 ki\u015fi olaca\u011f\u0131n\u0131z\u0131 san\u0131yordum.”<\/p>\n\n\n\n

Annem hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmedi. “Hay\u0131r, bundan sonra yaln\u0131zca iki ki\u015fiyiz.”<\/p>\n\n\n\n

Sa\u011f\u0131ma bakt\u0131m. \u0130ne \u00e7\u0131ka b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm arnavut kald\u0131r\u0131ml\u0131 yoku\u015f, evimiz… Haftada \u00fc\u00e7 g\u00fcn\u00fcm\u00fc ge\u00e7irdi\u011fim pazar alan\u0131n\u0131n hemen sonundayd\u0131. Minik bah\u00e7elerde ekilen biberleri, \u00e7ocukluk arkada\u015flar\u0131m\u0131 bile \u00f6zlemeyecektim. Bu kasabaya ait ne varsa o adamla birlikte sonsuza dek bir kutuya hapsolacakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Karavana bindim. Hepimiz oturmu\u015f, yola \u00e7\u0131kmamam\u0131z i\u00e7in hi\u00e7bir sebep yokken kap\u0131s\u0131n\u0131 h\u00e2l\u00e2 kapatmam\u0131\u015ft\u0131k.<\/p>\n\n\n\n

Filiz Teyze bana el sallad\u0131. “G\u00f6r\u00fc\u015fmek \u00fczere, kendinize iyi bak\u0131n.”<\/p>\n\n\n\n

Derin bir nefes al\u0131p verdim.<\/p>\n\n\n\n

“Bir daha asla buraya d\u00f6nmeyece\u011fimden eminim Filiz Teyzeci\u011fim.”<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n
3. B\u00f6l\u00fcme Git<\/a><\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0f2f 2 \u0f2f CANSU “Merhaba. Bu k\u00fcrkleri sen mi yap\u0131yorsun? Tek ba\u015f\u0131na yap\u0131yor olamazs\u0131n, de\u011fil mi?” Kasaban\u0131n kalabal\u0131k pazar alan\u0131ndaki bu de\u011fi\u015fik kad\u0131n ve yan\u0131ndaki de\u011fi\u015fik k\u0131yafetli adam benimle konu\u015fuyordu. “Annem yap\u0131yor,” dedim. Koyu renk pantolon ve ceket ve g\u00f6mlekleriyle okuldaki \u00f6\u011fretmenlerimi and\u0131r\u0131yorlard\u0131 ama \u00f6\u011fretmenlerimde olmay\u0131p onlarda olan bir \u015fey vard\u0131 sanki. “Annen yap\u0131yor ama […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-564","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/564","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=564"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/564\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":571,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/564\/revisions\/571"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=564"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}