{"id":573,"date":"2025-07-04T19:35:43","date_gmt":"2025-07-04T16:35:43","guid":{"rendered":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/?page_id=573"},"modified":"2025-07-05T16:22:22","modified_gmt":"2025-07-05T13:22:22","slug":"karanlik-lise-3-bolum-4","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/karanlik-lise-3-bolum-4\/","title":{"rendered":"Karanl\u0131k Lise 3 – B\u00f6l\u00fcm 4"},"content":{"rendered":"\n

\u0f2f 4 \u0f2f <\/strong><\/p>\n\n\n\n

CANSU<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\u0130stanbul’a geldi\u011fimden beri okula adapte olamam\u0131\u015ft\u0131m. Her \u015fey \u00e7ok farkl\u0131yd\u0131. Dersler, kitaplar… Kalemler bile bizim kasabadaki tahta, k\u0131sa, rahats\u0131z kalemlerden \u00e7ok farkl\u0131yd\u0131. Kalemler bile her \u015fehirde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterirken, insanlardaki de\u011fi\u015fim ger\u00e7ekten \u00e7ok korkutucuydu.<\/p>\n\n\n\n

K\u0131yafetlerden konu\u015fulan kelimelere, yemeklere, d\u00fc\u015f\u00fcnce tarz\u0131na kadar her \u015fey bamba\u015fkayd\u0131. Bazen ayn\u0131 \u00fclkede oldu\u011fumu kendime hat\u0131rlatmakta zorlan\u0131yordum. \u00d6zellikle herkesin birbirini tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir pazar alan\u0131, ta\u015f yollar ve birka\u00e7 tarladan olu\u015fan kasabam\u0131zdan sonra bu b\u00fcy\u00fck \u015fehre gelince bir kez g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz insan\u0131 bir daha asla g\u00f6rememe olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmek \u00e7ok garip geliyordu! \u015eaka gibiydi.<\/p>\n\n\n\n

Maalesef daha \u00e7ok insan, daha \u00e7ok arkada\u015f demek de\u011fildi. Ne kadar \u00e7ok insan varsa birbirlerine o kadar mesafeli davran\u0131yorlard\u0131. Sonradan gelenleri d\u0131\u015fl\u0131yor, herkese her zaman \u00f6nyarg\u0131 ile yakla\u015f\u0131yorlard\u0131. Geldi\u011fimden beri \u00e7o\u011funun k\u00f6t\u00fc anlamda oldu\u011fu, manas\u0131n\u0131 bilmedi\u011fim pek \u00e7ok yeni kelimeyi, bana s\u00f6ylendi\u011fi i\u00e7in \u00f6\u011frenmek zorunda b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Buran\u0131n sorunu buydu; herkes s\u0131fatland\u0131r\u0131l\u0131yordu. Ama yapt\u0131klar\u0131na, yapabildiklerine ya da yeteneklerine g\u00f6re de\u011fil; d\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f\u00fcne, yapmad\u0131klar\u0131na, yapamad\u0131klar\u0131na g\u00f6re s\u0131fatland\u0131r\u0131l\u0131yordu insanlar. Zamanla bunun sadece \u0130stanbul’da ba\u015flay\u0131p bitmedi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. Ben ge\u00e7mi\u015fimde hep bir fanusun i\u00e7indeydim, \u015fimdi bunu \u00e7ok iyi anlam\u0131\u015ft\u0131m. Her yer b\u00f6yleydi. Her \u015fehir zaman ge\u00e7tik\u00e7e birbirine yabanc\u0131 ve gri insanlarla doluyordu.<\/p>\n\n\n\n

Sekizinci s\u0131n\u0131fta \u00e7evreye uyum sa\u011flayamad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in derslerim ger\u00e7ekten \u00e7ok k\u00f6t\u00fcyd\u00fc. Annemle kendimize yeni bir hayat kurmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk ve ba\u015flarda bolca bocalam\u0131\u015ft\u0131k. Bu nedenle hi\u00e7bir devlet lisesini kazanamad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Annem her hafta farkl\u0131 bir \u00fclkede farkl\u0131 bir moda haftas\u0131na kat\u0131l\u0131yordu, haliyle ger\u00e7ekten fazlas\u0131yla iyi para getiriyordu. Bu nedenle bir devlet okulunu kazanamam\u0131\u015f olmam sorun yaratmam\u0131\u015ft\u0131. \u0130yi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmadan beni en pahal\u0131 \u00f6zel okullardan birine kaydettirmi\u015fti. Tamam, bu e\u011fitim i\u00e7in yap\u0131lan bir harcamayd\u0131 ama annem di\u011fer konularda da sorumsuz davran\u0131p kendini kaybetmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Asl\u0131nda yapt\u0131\u011f\u0131 harcamalar\u0131n hi\u00e7biri maddi a\u00e7\u0131dan s\u0131k\u0131nt\u0131 yaratm\u0131yordu \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00fclkenin en iyi markas\u0131n\u0131n bir numaral\u0131 tasar\u0131mc\u0131s\u0131 haline gelmi\u015fti. Ne kadar harcarsa her g\u00fcn onun \u00fc\u00e7 kat\u0131 kadar para kazan\u0131yordu. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z zaman, benim okulda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m d\u0131\u015flanman\u0131n tam tersini ya\u015f\u0131yordu. Bana g\u00f6re herkes \u00e7ok yabanc\u0131yd\u0131, ona g\u00f6reyse buras\u0131 “Tan\u0131\u015f\u0131lacak \u00e7ok insan, gidilecek \u00e7ok fazla mek\u00e2n”d\u0131. Hayat\u0131nda ilk defa ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. San\u0131r\u0131m ya\u015fam\u0131 boyunca her zaman kendini k\u00f6t\u00fc hissetmi\u015fti, bu nedenle \u015fimdi eline f\u0131rsat ge\u00e7mi\u015fken iyi hissettiren her \u015feyi yap\u0131yor, gece hayat\u0131ndan asla taviz vermiyordu.<\/p>\n\n\n\n

Onun taviz verdi\u011fi tek \u015fey bendim. Beni ve geldi\u011fi yeri s\u0131kl\u0131kla unutuyordu.<\/p>\n\n\n\n

Ben her g\u00fcn daha \u00e7ok \u00f6ld\u00fck\u00e7e, annem daha \u00e7ok canlan\u0131yordu. Sabahlara kadar e\u011fleniyor, hi\u00e7bir sorumluluk alm\u0131yordu. Bir k\u0131z\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen h\u00e2l\u00e2 gen\u00e7 ve son derece g\u00fczel, bak\u0131ml\u0131 bir kad\u0131n oldu\u011fundan istedi\u011fi ortamlara girebiliyor ve her \u015feyi deniyordu… Hem de her \u015feyi.<\/p>\n\n\n\n

Eski hayat\u0131m\u0131zda ad\u0131n\u0131 duymad\u0131\u011f\u0131m\u0131z ila\u00e7lar, i\u00e7kiler, uyu\u015fturucular… Beni unutmas\u0131na neden olan her \u015feyi yap\u0131yordu ve en k\u00f6t\u00fcs\u00fc, bana verdi\u011fi zarar\u0131 g\u00f6re g\u00f6re o \u015feyleri yapmaya devam etmesiydi.<\/p>\n\n\n\n

\u0130\u015finin ne kadar iyi oldu\u011funu g\u00f6remiyordu. Yeterince, hatta \u00e7ok daha fazla paraya sahip oldu\u011fumuzu bir t\u00fcrl\u00fc kabullenemiyordu. Hep daha fazlas\u0131n\u0131 istiyordu ki, anneme g\u00f6re bu “daha fazlas\u0131” hep bizi koruyacak bir adam, bana bir “baba”yd\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Hi\u00e7bir kad\u0131n\u0131n kendi hayat\u0131n\u0131 devam ettirebilmesi i\u00e7in bir erke\u011fe ihtiyac\u0131 yoktu. \u00d6zellikle de annemle benim… Annemin kazand\u0131\u011f\u0131 para bizi \u00f6m\u00fcr boyu ge\u00e7indirmeye yeterdi ama onun bu d\u00fc\u015f\u00fcncesi ve davran\u0131\u015flar\u0131 benim i\u00e7in art\u0131k barda\u011f\u0131 ta\u015f\u0131ran son nokta haline gelmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

A\u015fk\u0131 hi\u00e7e saym\u0131\u015ft\u0131 o. T\u00fcm erkekleri tek bir amaca ba\u011flay\u0131p sadece onlar taraf\u0131ndan y\u00f6netilmek istiyordu. Bu tamamen sa\u00e7mal\u0131kt\u0131. Benim evlenece\u011fim adam, sevdi\u011fim adam olacakt\u0131. Kalbimin en derinine kadar de\u011fer verdi\u011fim, \u00e2\u015f\u0131k oldu\u011fum adam olacakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Annem \u00fclke \u00fclke gezerken ben de okulumdaki gezilerle neredeyse her yere gitmi\u015ftim. D\u00fcnyan\u0131n her bir yerine a\u015fk\u0131 bulmaya gidiyordum. Ya\u015f\u0131m sadece on alt\u0131yd\u0131 ama anneme, daha da \u00f6nemlisi kendime kan\u0131tlamam gereken bir \u015fey vard\u0131. K\u0131r\u0131lan kadehler, o g\u00fcn k\u0131r\u0131lan en \u00f6nemli \u015feyler de\u011fildi. Annem ona olan g\u00fcvenimi k\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. De\u011fi\u015fti\u011fi s\u00fcre\u00e7 i\u00e7erisinde ona dair elimde kalan tek \u015fey inanc\u0131md\u0131 fakat o g\u00fcn onu da yere att\u0131\u011f\u0131 kadeh gibi par\u00e7alara ay\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Anneme olan g\u00fcvenim k\u0131r\u0131l\u0131nca, onu tam anlam\u0131yla kaybetti\u011fimi g\u00f6r\u00fcp bo\u015flu\u011fa d\u00fc\u015ft\u00fcm. \u00c7\u00fcnk\u00fc onun d\u0131\u015f\u0131nda ba\u015fka hi\u00e7bir arkada\u015f\u0131m\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131 ger\u00e7e\u011fi art\u0131k daha sert bat\u0131yordu tenime. Gri insanlar beni gri olmakla su\u00e7luyorlard\u0131 ama kendi hallerinden haberleri yoktu.<\/p>\n\n\n\n

Yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131m\u0131n fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131 bana bir ger\u00e7e\u011fi daha g\u00f6steriyordu. Anneme olan g\u00fcvenimin k\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 zaman kendimi de onunla birlikte \u00e7\u00f6pe atm\u0131\u015ft\u0131m. O ana kadar hi\u00e7bir zaman ben ya da annem olmam\u0131\u015ft\u0131. Hep biz olmu\u015ftuk. Annemden farkl\u0131 bir birey haline geldi\u011fimi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde onun inan\u00e7lar\u0131 ve do\u011fru bildikleriyle de\u011fil, kendi inand\u0131\u011f\u0131m \u015feylerle ad\u0131m atmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. Kendime onun sa\u00e7ma ideolojisinin yanl\u0131\u015f oldu\u011funu a\u015fk\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla kan\u0131tlamadan rahat edemeyecektim.<\/p>\n\n\n\n

A\u015fk, onu bulmaya d\u00fcnyan\u0131n d\u00f6rt bir yan\u0131na gitmi\u015f olsam da kendisini bana g\u00f6stermemi\u015fti, ka\u00e7m\u0131\u015ft\u0131 ve en beklemedi\u011fim anda burnumun ucunda belirmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

Yaln\u0131z, \u00e2\u015f\u0131k oldu\u011fum ki\u015fi hakk\u0131nda g\u00f6z ard\u0131 edilemeyecek b\u00fcy\u00fckl\u00fckte bir problemim vard\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Annemin inand\u0131\u011f\u0131 sa\u00e7mal\u0131kla uzaktan yak\u0131ndan alakas\u0131 yoktu.<\/p>\n\n\n\n

Bir \u015feyler hissediyordum. Al\u0131\u015f\u0131k olmad\u0131\u011f\u0131m duygular\u0131 tad\u0131yordum. Onu g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde, bana yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda v\u00fccudumdaki t\u00fcm \u0131s\u0131 yanaklar\u0131ma t\u0131rman\u0131yordu. Ne zaman ela g\u00f6zlerini bana bakarken yakalasam g\u00f6\u011fs\u00fcme g\u00f6n\u00fcll\u00fc bir \u015fekilde yumruk yemi\u015f gibi hissediyordum. Kumral sa\u00e7lar\u0131 her zaman bak\u0131ml\u0131yd\u0131 ve iyi kesimliydi. S\u0131ralar\u0131n aras\u0131nda dola\u015f\u0131rken g\u00f6mle\u011finden yay\u0131lan parf\u00fcm kokusu, g\u00fcnlerce ma\u011faza dola\u015farak o parf\u00fcm\u00fc bulmaya zorlam\u0131\u015ft\u0131 beni.<\/p>\n\n\n\n

A\u015fk\u0131 her yerde arad\u0131ktan sonra burada, gitti\u011fim okulda bulmu\u015f olmam tesad\u00fcft\u00fc. Kendime kan\u0131tlad\u0131\u011f\u0131m a\u015fk kavram\u0131n\u0131 bana sunan ve ya\u015fatan adam\u0131n matematik \u00f6\u011fretmenim olmas\u0131 ger\u00e7ekten \u00e7o\u011fu \u015feyi zorla\u015ft\u0131r\u0131yordu. O yirmi sekiz ya\u015f\u0131ndayd\u0131, benden on iki ya\u015f b\u00fcy\u00fckt\u00fc ve her \u015feyden \u00f6nce o benim \u00f6\u011fretmenimdi. Uymam gereken kurallar oldu\u011funu biliyordum.Buna ra\u011fmen hislerime kar\u015f\u0131 gelemiyordum. Onlar\u0131 sadece kontrol alt\u0131nda tutabiliyordum ki, bu hi\u00e7 de kolay olmuyordu.<\/p>\n\n\n\n

Okulda tek bir arkada\u015f\u0131n\u0131z bile yoksa, size \u00f6zel \u015feyleri de yayabilecek hi\u00e7 kimse olmuyordu.<\/p>\n\n\n\n

\u0130\u015fte, yine bir dersine odaklanmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m, anlatt\u0131klar\u0131n\u0131 ger\u00e7ekten anl\u0131yormu\u015f gibi yapt\u0131\u011f\u0131m k\u0131rk dakikan\u0131n daha sonuna gelmi\u015ftik. Saate bak\u0131p yava\u015flamas\u0131 i\u00e7in dua ediyordum ama onun acelesi var gibi g\u00f6z\u00fck\u00fcyordu. Zil \u00e7ald\u0131\u011f\u0131nda her zamanki gibi neredeyse herkes s\u0131n\u0131ftan \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Kahverengi dikd\u00f6rtgen \u00e7antas\u0131n\u0131 toplarken ben de tahtada yaz\u0131lanlar\u0131 defterime ge\u00e7irmeyi h\u00e2l\u00e2 bitirememi\u015f gibi davran\u0131yordum. Bunu yapma nedenim s\u0131n\u0131f\u0131n d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131kmam i\u00e7in hi\u00e7bir i\u015fimin ya da arkada\u015f\u0131m\u0131n olmamas\u0131yd\u0131. Bunu \u00f6\u011frenmesinden korkuyordum.<\/p>\n\n\n\n

“Yava\u015f yazanlardan m\u0131s\u0131n?”<\/p>\n\n\n\n

\u00dc\u00e7 ayd\u0131r \u00f6\u011fretmenimdi ama ilk defa ders d\u0131\u015f\u0131nda benimle konu\u015fuyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Evet, derste biraz dalm\u0131\u015ft\u0131m. \u00d6z\u00fcr dilerim…” dedim ve kalemimi \u00e7oktan yazm\u0131\u015f oldu\u011fum say\u0131lar\u0131n \u00fczerinde oynatmaya devam ettim.<\/p>\n\n\n\n

\u00c7antas\u0131n\u0131 kapat\u0131p eline ald\u0131. Ortalardaki bir s\u0131rada oturuyordum, bu nedenle tahtadakileri \u00e7oktan bitirmi\u015f oldu\u011fumu g\u00f6remezdi. Bunun rahatl\u0131\u011f\u0131yla yapt\u0131\u011f\u0131m \u015feyi yapmaya devam ettim.<\/p>\n\n\n\n

“Yazd\u0131klar\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcnden ge\u00e7mek hobin mi yoksa bu senin dersi tekrar y\u00f6ntemin mi?”<\/p>\n\n\n\n

Parf\u00fcm\u00fcn\u00fcn tan\u0131d\u0131k kokusunu ald\u0131\u011f\u0131mda ba\u015f\u0131m\u0131 defterimden kald\u0131rd\u0131m. \u00c7antas\u0131yla birlikte s\u0131ram\u0131n hemen yan\u0131nda durdu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n

Verecek bir cevap bulamad\u0131\u011f\u0131mda bana g\u00fcl\u00fcmsedi. S\u0131ram\u0131n yan\u0131na kadar gelmi\u015f olmas\u0131n\u0131n \u015fokuyla h\u00e2l\u00e2 bir cevap verememi\u015ftim. S\u0131n\u0131ftan \u00e7\u0131kana kadar onu izledim.<\/p>\n\n\n\n

\u00dcst\u00fcmde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 etkinin fark\u0131nda olmadan \u00f6ylece gitmi\u015fti ve ben sanki oldu\u011fum yere \u00e7ivilenmi\u015f gibi kalm\u0131\u015ft\u0131m. \u0130mk\u00e2ns\u0131z\u0131n imk\u00e2ns\u0131z\u0131n\u0131 istiyordum. Her ne kadar ya\u015f\u0131ndan daha gen\u00e7 g\u00f6sterse de o benim \u00f6\u011fretmenimdi ve benden tam on iki ya\u015f b\u00fcy\u00fckt\u00fc.<\/p>\n\n\n\n

Ama a\u015fk da imk\u00e2ns\u0131z de\u011fil miydi zaten? Bulmas\u0131 bir dert, elinde tutmas\u0131 bir dert ama en az\u0131ndan bulma k\u0131sm\u0131 az \u00f6nce tam da yan\u0131mda \u00e7oktan \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc belli etmi\u015fti! Asl\u0131nda t\u00fcm bu engellerden daha b\u00fcy\u00fck bir engel vard\u0131. Onun benim \u00f6\u011fretmenim olmas\u0131ndan \u00e7ok, as\u0131l ben onun \u00f6\u011frencisiydim. S\u00f6ylenecek her s\u00f6z, ya\u015fanacak her bir olay ikimizi de hayat\u0131m\u0131z boyunca etkilerdi fakat onun ba\u015f\u0131na daha b\u00fcy\u00fck i\u015f a\u00e7ard\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Bir sonraki hafta s\u0131nav sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131kland\u0131\u011f\u0131nda beni ders \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131nda g\u00f6rmek istedi\u011fini s\u00f6yledi. Evet, her ne kadar derslerde onun yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 izliyor, dikkatimi da\u011f\u0131t\u0131yor olsam da yine de matemati\u011fim berbat kalmaya devam ediyordu. Elimden hi\u00e7bir \u015fey gelmiyordu ve \u015fimdi ise ona rezil olmaya, matematik odas\u0131na do\u011fru y\u00fcr\u00fcyordum.<\/p>\n\n\n\n

A\u00e7\u0131k duran kap\u0131y\u0131 \u00e7ald\u0131m. “Caner Hocam, beni g\u00f6rmek istemi\u015ftiniz,” dedim ve i\u00e7eri girdim. \u0130\u00e7inde kahve oldu\u011funu tahmin etti\u011fim b\u00fcy\u00fck barda\u011f\u0131 dudaklar\u0131ndan \u00e7ekti. “Evet Canset, l\u00fctfen gel. Kap\u0131y\u0131 da kapat.”<\/p>\n\n\n\n

Onunla ayn\u0131 odada yaln\u0131z bulunma d\u00fc\u015f\u00fcncesi beni her an bir sonraki saniyeye itse de sakin kalmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Kap\u0131y\u0131 arkamdan yava\u015f\u00e7a kapatt\u0131m. Ard\u0131ndan onun oturdu\u011fu \u00fc\u00e7l\u00fc koltu\u011fun yan\u0131na geldim.<\/p>\n\n\n\n

“S\u0131nav sonucumla m\u0131 ilgiliydi?” diye sordum. Konu\u015famad\u0131\u011f\u0131mda daha garip duruyordu \u00e7\u00fcnk\u00fc.<\/p>\n\n\n\n

“L\u00fctfen otur,” dedi. Kar\u015f\u0131s\u0131nda bir tane tek ki\u015filik, bir tane de ikili koltuk vard\u0131 ama ben gidip onun oturdu\u011fu lacivert, deri koltu\u011fun di\u011fer ucuna ge\u00e7tim. Ete\u011fimi d\u00fczelttim ve ard\u0131ndan t\u0131rnaklar\u0131ma bakmaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“\u0130kimizin de isminin Can’la ba\u015fl\u0131yor olmas\u0131 ne kadar tesad\u00fcf, Canset ve Caner…”<\/p>\n\n\n\n

G\u00fcl\u00fcmsedim. “Okuldaki herkes size ‘Can Hoca’ diye sesleniyor zaten,” dedim.<\/p>\n\n\n\n

“Evet ama sen \u00f6yle seslenmiyorsun.”<\/p>\n\n\n\n

Matematik notumla yeterince rezil olmam\u0131\u015f\u0131m gibi bir de verece\u011fim cevaplarla rezil olaca\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum. G\u00f6zlerimi ondan ka\u00e7\u0131rd\u0131m ve koltuklar\u0131n aras\u0131nda duran al\u00e7ak sehpay\u0131 incelemeye ba\u015flad\u0131m. Pek \u00e7ok kal\u0131n dosya rastgele bir \u015fekilde \u00fcst\u00fcne b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“\u0130lk s\u0131nav\u0131n zaten k\u00f6t\u00fcyd\u00fc ama bana yeni yeni al\u0131\u015f\u0131yor olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcmden bir sorun oldu\u011funu sanmam\u0131\u015ft\u0131m. Ne yaz\u0131k ki g\u00f6r\u00fcyorum, ikinci s\u0131navdan \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131m bu denemede ger\u00e7ekten dibe vurmu\u015fsun.”<\/p>\n\n\n\n

Mavi dosyalar, k\u00e2\u011f\u0131tlar, i\u00e7i bo\u015f kahve fincanlar\u0131, karn\u0131mda hissetti\u011fim bir an \u00f6nce oradan ka\u00e7ma iste\u011fi ama g\u00f6\u011fs\u00fcmde hissetti\u011fim bunu yaparsam sonradan \u00fcz\u00fclece\u011fimin bilinci…<\/p>\n\n\n\n

“Sorun nedir? Yani, konular\u0131n hangi k\u0131s\u0131mlar\u0131n\u0131 anlam\u0131yorsun?”<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6zlerimi odaya girdi\u011fimden beri ikinci kez ona \u00e7evirdim ve cevap vermeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. “\u015eey… hay\u0131r. Yani, sadece zor…”<\/p>\n\n\n\n

“Sorun bende mi? Ben mi iyi anlatam\u0131yorum?” diye sordu\u011funda “Hay\u0131r! Hay\u0131r, kesinlikle alakas\u0131 yok. Siz \u00e7ok iyi bir \u00f6\u011fretmensiniz. Hatta \u015fu ana kadarki en iyi matematik \u00f6\u011fretmenisiniz. Sizin gibi birini ben hayat\u0131mda hi\u00e7 g\u00f6rmedim,” dedim. Tamamen refleks olarak a\u011fz\u0131mdan \u00e7\u0131kan bu yan\u0131t onu g\u00fcl\u00fcmsetmi\u015fti. “Sorun ne o zaman?”<\/p>\n\n\n\n

Acilen bir bahane bulmam gerekiyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Yani ailenle ilgili bir problemin mi var? Sadece annenle birlikte ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyorum. E\u011fer bir sorun varsa seve seve annenle de g\u00f6r\u00fc\u015febilir…”<\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r! Yani, \u00f6z\u00fcr dilerim, s\u00f6z\u00fcn\u00fcz\u00fc kesmek istememi\u015ftim…”<\/p>\n\n\n\n

“\u00d6nemli de\u011fil.”<\/p>\n\n\n\n

D\u00fcnyan\u0131n en karizmatik erke\u011fiydi. Se\u00e7ti\u011fi g\u00f6mlekten pantolonunun rengine, saatine kadar her \u015feyiyle mankene benziyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Annemle pek konu\u015fabilece\u011finizi sanm\u0131yorum.”<\/p>\n\n\n\n

V\u00fccudunu biraz daha bana do\u011fru \u00e7evirdi. “Neden?”<\/p>\n\n\n\n

\u00c7\u00fcnk\u00fc annem bu son \u00fc\u00e7 y\u0131lda k\u0131z\u0131 oldu\u011funu unutabilecek bir canavar haline geldi ve onunla bir y\u0131lda konu\u015ftu\u011fum c\u00fcmle say\u0131s\u0131 toplamda art\u0131k be\u015fi ge\u00e7miyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Annem biraz rahat bir insand\u0131r. Bazen ge\u00e7 saatlere kadar \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, \u00e7o\u011fu gece eve gelmez… Yani onunla konu\u015fmak i\u00e7in f\u0131rsat bulabilece\u011finizi sanm\u0131yorum,” dedim. Bir de annemle rezil olamazd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“Peki sence sorun burada olabilir mi? Yani annenin eve gelmiyor olmas\u0131nda?” dedi\u011finde sonunda soru bildi\u011fim yerden gelmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

“Alakas\u0131 yok. As\u0131l o olmad\u0131\u011f\u0131nda mutlu oluyorum. Kendi kendime yetebiliyorum ve o olmad\u0131\u011f\u0131nda inan\u0131n bana daha huzurluyum. Kendisi hi\u00e7 kolay biri de\u011fildir,” diyerek kar\u015f\u0131l\u0131k verdim. San\u0131r\u0131m ilk defa onunla konu\u015furken d\u00fczg\u00fcn bir c\u00fcmle kurabilmi\u015ftim. Kendimle gurur duydum.<\/p>\n\n\n\n

\u0130ki elini yanlara a\u00e7t\u0131. “Peki, \u00f6yle olsun. Sen nas\u0131l diyorsan,” dedi ve yine g\u00fcl\u00fcmsedi. Arkas\u0131na yasland\u0131. “\u00d6zel ders ald\u0131\u011f\u0131n bir \u00f6\u011fretmen var m\u0131?”<\/p>\n\n\n\n

Sordu\u011fu soruyu duyar duymaz bacaklar\u0131m heyecandan titremeye ba\u015flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Ha-hay\u0131r. Yok. Ben hi\u00e7 \u00f6zel ders almad\u0131m.”<\/p>\n\n\n\n

Caner Hoca ile ayn\u0131 masada oturdu\u011fumuzu hayal ettim. \u015eu anda ilk defa ayn\u0131 koltukta oturuyorduk, herhalde b\u00f6yle bir his olmal\u0131 diye ge\u00e7irdim akl\u0131mdan. Sadece belki biraz daha yak\u0131n olurduk ve s\u0131n\u0131ftaki gibi yirmi ki\u015filik kalabal\u0131\u011f\u0131n aras\u0131na kar\u0131\u015fmazd\u0131m. O anda bir tek benimle konu\u015fuyor, benimle g\u00f6z temas\u0131 kuruyor ve benimle ilgileniyor olurdu. Hen\u00fcz hayalini bile kald\u0131ram\u0131yordum, ger\u00e7ekle\u015fti\u011finde bunu v\u00fccudum kald\u0131rabilir miydi ki?<\/p>\n\n\n\n

“\u0130kinci s\u0131navlardan \u00f6nce en az\u0131ndan son konuyu bir toparlamam\u0131z laz\u0131m. Biliyorum, \u00fcniversite s\u0131nav\u0131na daha iki senen var ama yine de konular\u0131 tam da anlat\u0131ld\u0131klar\u0131 anda \u00f6\u011frenebilmen \u00e7ok \u00f6nemli. E\u011fer d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrsen…”<\/p>\n\n\n\n

“D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm, evet.”<\/p>\n\n\n\n

“Peki, o zaman sana hangi g\u00fcn uyarsa benim i\u00e7in hava ho\u015f. Ama sal\u0131, \u00e7ar\u015famba, cuma g\u00fcn\u00fc okul \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 ve cumartesi sabah\u0131 doluyum.”<\/p>\n\n\n\n

“Ben her g\u00fcn bo\u015fum!”<\/p>\n\n\n\n

Lanet olsun, sakin ol.<\/p>\n\n\n\n

“… Yani, bana her g\u00fcn uyar demek istemi\u015ftim. \u015eey, cumartesi nas\u0131l olur?” Asl\u0131nda bir an \u00f6nce onunla bulu\u015fmak istiyordum ama e\u011fer per\u015fembe dersem fazla aceleci g\u00f6r\u00fcn\u00fcr\u00fcm diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcmden ondan sonraki ilk g\u00fcn\u00fc se\u00e7mi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n

Cumartesiye kadar evin iyi g\u00f6r\u00fcnece\u011finden emin olmam laz\u0131md\u0131. \u00c7al\u0131\u015fan iki g\u00f6revlimiz oldu\u011fundan, bu hi\u00e7 de problem olmayacakt\u0131 ama yine de beni d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. Annemse… Annemdi. Onun zaten eve u\u011frad\u0131\u011f\u0131 yoktu.<\/p>\n\n\n\n

“Bana uyar, ak\u015fam alt\u0131 gibi yapal\u0131m m\u0131?”<\/p>\n\n\n\n

“Tabii.”<\/p>\n\n\n\n

“G\u00fczel, bunu ayarlad\u0131\u011f\u0131m\u0131za sevindim,” dedi ve aya\u011fa kalkt\u0131. Sehpadaki dosyalardan en \u00fcstte duran\u0131 eline ald\u0131\u011f\u0131nda zil \u00e7ald\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Benim s\u0131n\u0131fa gitmem gerekiyor,” dedim cumartesi ak\u015fam\u0131n\u0131n heyecan\u0131yla nefes al\u0131rken.<\/p>\n\n\n\n

“Tamam, g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz Canset. Kap\u0131y\u0131 a\u00e7\u0131k b\u0131rakabilirsin,” dedi ve eline ald\u0131\u011f\u0131 dosyan\u0131n kapa\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131. Odadan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m anda kap\u0131n\u0131n hemen yan\u0131ndan ba\u015flayan duvara s\u0131rt\u0131m\u0131 yaslad\u0131m. Alt taraf\u0131 normal bir sohbetti, normal bir sohbet! Ama beni ne kadar mutlu etmi\u015fti bu k\u0131sac\u0131k dakikalar…<\/p>\n\n\n\n

Haftalar birbirini kovalad\u0131, dersler de dersleri. Okuldaki ve hayat\u0131mdaki yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131m devam ederken hafta boyunca tek bekledi\u011fim \u015fey cumartesi g\u00fcnleri saalt alt\u0131yd\u0131. Her hafta, bir \u00f6nceki haftadan daha g\u00fczel vakit ge\u00e7iriyor ve derste e\u011fleniyorduk. Sohbet ediyorduk, \u015fakala\u015f\u0131yorduk. O bana bir hediye gibiydi. Bana bir a\u015fk olmakla kalmam\u0131\u015f, her \u015feyimi payla\u015fabildi\u011fim bir dost da olmu\u015ftu ayn\u0131 zamanda. Okulda yine konu\u015fuyorduk ama \u00f6zel derslerde oldu\u011fu gibi de\u011fildi. Onlar daha farkl\u0131yd\u0131, biz bizeyken yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z sohbetlerin yan\u0131ndan bile ge\u00e7emezlerdi.<\/p>\n\n\n\n

Bir hafta yeni sevgili olan \u00f6\u011fretmenler hakk\u0131nda dedikodu yaparken bana “San\u0131r\u0131m senin b\u00f6yle dertlerin yok,” demi\u015fti. Sevgilim yoktu, hi\u00e7 olmam\u0131\u015ft\u0131 da. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 ger\u00e7ek a\u015fk olmad\u0131ktan sonra herhangi biriyle tak\u0131lman\u0131n mant\u0131\u011f\u0131n\u0131 kavrayam\u0131yordum. A\u015fk; dokunmasan bile yakan, \u00fc\u015f\u00fcmesen bile titreten olmal\u0131yd\u0131 ki, i\u015fte o tam da yan\u0131mda oturuyordu.<\/p>\n\n\n\n

Babam\u0131, daha do\u011frusu \u00fcvey babam\u0131 daha \u00f6nceden hi\u00e7 kimseye anlatmam\u0131\u015ft\u0131m. \u00dc\u00e7 y\u0131l \u00f6nceki hayat\u0131m\u0131 o kasabada b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m. Annem her \u015feyi kolayca unutmu\u015ftu ama baz\u0131 \u015feylerin etkisi bende h\u00e2l\u00e2 devam ediyordu. Kabullenmek sesli s\u00f6ylemeye benzemiyordu. Sesli s\u00f6yledi\u011fimde sanki her \u015fey kararacak gibi hissetmi\u015ftim ama Caner \u00d6\u011fretmenim elimi tuttu\u011funda g\u00fcl\u00fcmseyebilmi\u015ftim.<\/p>\n\n\n\n

“Bilmiyordum Canset, \u00e7ok \u00f6z\u00fcr dilerim,” dedi\u011finde mutlu oldum. Bu konuyu anlatt\u0131\u011f\u0131mda benden so\u011fuyabilirdi ama birlikte ge\u00e7irdi\u011fimiz cumartesiler bizi ger\u00e7ekten yakla\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. \u00d6\u011fretmen-\u00f6\u011frenci gibi de\u011fil… \u0130ki s\u0131rda\u015f gibi.<\/p>\n\n\n\n

O andan itibaren Caner \u00d6\u011fretmenim benim i\u00e7in \u00e2\u015f\u0131k oldu\u011fum adam, tek dostum ve tek g\u00fcvendi\u011fim insand\u0131 art\u0131k. Etkisinde kalmamam m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi. Kokusu, k\u0131yafetleri, tarz\u0131, olgunlu\u011fuyla katlanamad\u0131\u011f\u0131m matemati\u011fi bile saatlerce dinleyebilmemi sa\u011fl\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

“Bana neden di\u011ferleri gibi Can demiyorsun?” diye sordu\u011funda g\u00f6zlerine bakt\u0131m. “Di\u011ferleri size farkl\u0131 bir isimle hitap etmek i\u00e7in izninizi almad\u0131,” dedim. Kap\u0131dan \u00e7\u0131k\u0131yordu, ge\u00e7 olmu\u015ftu. Normalde alt\u0131 gibi geldi\u011fi saati o g\u00fcn biraz ge\u00e7 kalarak yediye kayd\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. \u0130ki saatin sonunda evine gitmek i\u00e7in yola koyulacakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Pek\u00e2l\u00e2, izin verilmi\u015ftir. Bana Can diyebilirsin,”dedi\u011finde g\u00fcl\u00fcmsedim. “\u0130yi ak\u015famlar Can Hocam.”<\/p>\n\n\n\n

“Tatl\u0131 k\u0131zs\u0131n,” dedi ve ard\u0131ndan arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fc. Evin \u00f6n bah\u00e7esinden ge\u00e7erek arabas\u0131na do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Kap\u0131y\u0131 kapat\u0131r kapatmaz bana en son dedi\u011fi \u015feyi d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“Tatl\u0131 k\u0131zs\u0131n.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Sinirimi bozmu\u015ftu. Ne yani, ben onun i\u00e7in sadece tatl\u0131 bir k\u0131z m\u0131yd\u0131m? E\u011fer \u00f6yleysem bir \u00e7ocuk park\u0131na gidip vaktimizi orada ge\u00e7irebilirdik. Yoksa okul onun i\u00e7in \u00e7ocuklarla dolu bir oyun park\u0131 m\u0131yd\u0131? Ya ben? Parkta oradan oraya ko\u015fu\u015fturan k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklardan ne fark\u0131m vard\u0131?<\/p>\n\n\n\n

Sinirle az \u00f6nce onun oturdu\u011fu sandalyeye oturdum.<\/p>\n\n\n\n

Beni karde\u015fi gibi mi g\u00f6r\u00fcyordu? Ya da herhangi bir \u00f6\u011frencisi gibi mi? Bu d\u00fc\u015f\u00fcnceyi, bu s\u0131fatlar\u0131 kald\u0131ram\u0131yordum. Beni di\u011ferleri gibi g\u00f6rmesini istemiyordum. Tamam, ben farkl\u0131 bir insan olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 kabul ediyordum ama en az\u0131ndan onun i\u00e7in farkl\u0131 olmak istiyordum.<\/p>\n\n\n\n

Kasabay\u0131, annemi, babam\u0131… Ba\u015f\u0131mdan ge\u00e7enleri… Ona kendimle ve ge\u00e7mi\u015fimle ilgili daha \u00f6nceden kimseye anlatmad\u0131\u011f\u0131m \u015feyleri anlatm\u0131\u015ft\u0131m. Ona g\u00fcveniyordum. Onu seviyordum. Onun yan\u0131nda mutluydum ve hayat\u0131mda ilk defa “ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131” hissediyordum. Benimle konu\u015furken sanki t\u00fcm d\u00fcnya taraf\u0131ndan fark edilmi\u015f gibi dik duruyordum. Bana bakt\u0131\u011f\u0131nda ise sanki podyumda y\u00fcr\u00fcyen bir mankendim ben. O, benim i\u00e7in t\u00fcm bunlarken ben onun i\u00e7in yaln\u0131zca bir “tatl\u0131 k\u0131z” olarak kalamazd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Aya\u011fa kalkt\u0131m ve portmantodaki \u00e7antam\u0131 a\u00e7t\u0131m. Limitsizce harcayabilece\u011fim kredi kart\u0131m\u0131n c\u00fczdan\u0131mda oldu\u011funu kontrol ettikten sonra kap\u0131y\u0131 kilitledim ve yatmak i\u00e7in yukar\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Yar\u0131n uzun bir g\u00fcn olacakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n
5. B\u00f6l\u00fcme Git<\/a><\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0f2f 4 \u0f2f CANSU \u0130stanbul’a geldi\u011fimden beri okula adapte olamam\u0131\u015ft\u0131m. Her \u015fey \u00e7ok farkl\u0131yd\u0131. Dersler, kitaplar… Kalemler bile bizim kasabadaki tahta, k\u0131sa, rahats\u0131z kalemlerden \u00e7ok farkl\u0131yd\u0131. Kalemler bile her \u015fehirde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterirken, insanlardaki de\u011fi\u015fim ger\u00e7ekten \u00e7ok korkutucuydu. K\u0131yafetlerden konu\u015fulan kelimelere, yemeklere, d\u00fc\u015f\u00fcnce tarz\u0131na kadar her \u015fey bamba\u015fkayd\u0131. Bazen ayn\u0131 \u00fclkede oldu\u011fumu kendime hat\u0131rlatmakta zorlan\u0131yordum. \u00d6zellikle […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-573","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/573","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=573"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":580,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/573\/revisions\/580"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}