{"id":681,"date":"2025-07-17T23:34:37","date_gmt":"2025-07-17T20:34:37","guid":{"rendered":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/?page_id=681"},"modified":"2025-07-17T23:35:34","modified_gmt":"2025-07-17T20:35:34","slug":"karanlik-lise-3-bolum-26","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/karanlik-lise-3-bolum-26\/","title":{"rendered":"Karanl\u0131k Lise 3 – B\u00f6l\u00fcm 26"},"content":{"rendered":"\n

\u0f2f 26 \u0f2f <\/strong><\/p>\n\n\n\n

ESMA<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Yaz\u0131n ba\u015f\u0131nda evdeki hastalardan b\u00fcy\u00fck babam\u0131 ve teyzemi kaybettik. \u0130kisi de kanserdi. Tedavilerini kar\u015f\u0131layamayacak durumda olmam\u0131za ra\u011fmen yine de doktor doktor dola\u015ft\u0131ktan sonra en sonunda bu konuda uzman olan Erol Bey’i bulmu\u015ftuk. Yap\u0131lan birka\u00e7 testten sonra teyzemin ve b\u00fcy\u00fckbabam\u0131n hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n tedaviye ba\u015flansa bile sonu\u00e7 al\u0131namayacak derecede ileri bir evrede oldu\u011funu \u00f6\u011frenmi\u015ftik. Bununla birlikte annemin onlar\u0131 evde en rahat \u015fekilde vakit ge\u00e7irmelerini sa\u011flamak d\u0131\u015f\u0131nda bir g\u00f6revi kalmam\u0131\u015ft\u0131 ama art\u0131k u\u011fra\u015fmas\u0131na gerek kalmayacakt\u0131. Art\u0131k iki \u00e7ekyat da bo\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n

Bir yak\u0131n\u0131n\u0131 kaybetmek i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck, yak\u0131n\u0131n\u0131 kaybeden birini teselli edebilmek i\u00e7in ise \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcm. K\u00fc\u00e7\u00fck evde halam, iki kuzenim, annem ve babamla kald\u0131\u011f\u0131m\u0131zda de\u011fi\u015fen \u00e7ok \u015fey olmu\u015ftu. Herkes \u00fczg\u00fcnd\u00fc. Halam ve babam, kendi babalar\u0131n\u0131 kaybetmi\u015flerdi. Annemse k\u0131z karde\u015fini… Halam benden alt\u0131 ya\u015f k\u00fc\u00e7\u00fck ikizler Tuna ve Bilge’yle ilgilenemiyordu. Bu \u00fcz\u00fcnt\u00fcs\u00fc ona eni\u015ftemi kaybetti\u011fi g\u00fcn\u00fc hat\u0131rlat\u0131yordu. Durumun bendeki etkisini erteleyerek halama yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in kuzenlerime bakmaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

\u0130lk \u00f6nce annem toparland\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc iyi oldu\u011funu hissettirmesi gereken bir k\u0131z\u0131 vard\u0131. Kuzenlerim kadar k\u00fc\u00e7\u00fck olmad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in \u00e7evremde olup bitenleri anlay\u0131p etkilendi\u011fimi biliyordu.<\/p>\n\n\n\n

“Kurs i\u00e7in heyecanl\u0131 m\u0131s\u0131n? Bir hafta kald\u0131,” dedi\u011finde elimdeki kalemi b\u0131rakt\u0131m. Yaz \u00f6devimi yap\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n

“Siz \u00fczg\u00fcnken ben nas\u0131l kendim i\u00e7in heyecanlanabilirim ki? Bunu yapamam,” dedim. H\u00e2l\u00e2 i\u00e7ten i\u00e7e tiyatro kursuna gimek istiyordum ve bu nedenle \u00e7ok k\u00f6t\u00fc hissediyordum. Ben bencil bir insand\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“O nas\u0131l s\u00f6z \u00f6yle? Tabii gideceksin, hem yaz kursu i\u00e7in burs bile ald\u0131n. \u0130\u015fte bu kadar yeteneklisin sen.”<\/p>\n\n\n\n

Burs mu alm\u0131\u015ft\u0131m? M\u00fcsameredeki tak\u0131m elbiseli adam bana burs mu vermi\u015fti?<\/p>\n\n\n\n

“Para \u00f6demeyecek miyiz?”<\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r birtanem, \u00f6demeyece\u011fiz. Ee ilk g\u00fcn ne giyeceksin d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn m\u00fc?”<\/p>\n\n\n\n

Anneme sar\u0131ld\u0131m. Rahatlam\u0131\u015ft\u0131m. Kimseye b\u00f6ylesine zor bir zamanda y\u00fck olmayaca\u011f\u0131m i\u00e7in mutluydum.<\/p>\n\n\n\n

X<\/p>\n\n\n\n

Tiyatro kursunun ilk g\u00fcn\u00fcne babamla gittim. Otob\u00fcsten indikten sonra kurs s\u0131n\u0131f\u0131na ula\u015fana kadar bana yeti\u015fmeye \u00e7al\u0131\u015fan babam, halime g\u00fcl\u00fcyor ve sakin olmam\u0131 s\u00f6yl\u00fcyordu. San\u0131r\u0131m hayat\u0131m\u0131n en g\u00fczel g\u00fcn\u00fc o g\u00fcnd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n

S\u0131n\u0131ftan kimseyi tan\u0131m\u0131yordum ama \u00e7ocuklar\u0131n \u00e7o\u011fu benden b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Boylar\u0131 \u00e7ok daha uzundu ve daha yap\u0131l\u0131lard\u0131 ama kendimi yabanc\u0131 hissetmiyordum. Hepimiz tiyatroyu sevdi\u011fimiz i\u00e7in oraya gelmi\u015ftik ve bu \u00e7ok ortak noktam\u0131z oldu\u011funu g\u00f6sterirdi.<\/p>\n\n\n\n

\u0130\u00e7eriye giren kad\u0131n g\u00fcl\u00fcmseyerek hepimize selam verdikten sonra kendini tan\u0131tt\u0131. Yerdeki gri minderin d\u0131\u015f\u0131nda hi\u00e7bir e\u015fyan\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131 s\u0131n\u0131fta mindere ge\u00e7ip daire \u015feklinde oturmam\u0131z\u0131 s\u00f6yledi. Yere ilk oturan ben olmu\u015ftum. \u00d6\u011fretmenimiz bize hen\u00fcz tan\u0131\u015f\u0131p tan\u0131\u015fmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 sordu\u011funda herkes birbirine bakt\u0131. S\u0131n\u0131fa sessizlik h\u00e2kimdi.<\/p>\n\n\n\n

Selma \u00d6\u011fretmen siyah kuma\u015f pantolonunun \u00fcst\u00fcne k\u0131rm\u0131z\u0131 bir bluz giymi\u015fti. Sar\u0131 sa\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00e7antas\u0131ndan \u00e7\u0131kartt\u0131\u011f\u0131 bir tokayla toplad\u0131 ve ard\u0131ndan \u00e7emberin ortas\u0131na ge\u00e7ip o da yere oturdu.<\/p>\n\n\n\n

“\u015eimdi tan\u0131\u015fmak i\u00e7in bir oyun oynayaca\u011f\u0131z, ilk kim ba\u015flamak ister?” diye sordu\u011funda heyecanla elimi kald\u0131rd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“Son derece tatl\u0131 bir g\u00f6n\u00fcll\u00fcm\u00fcz var, bize ad\u0131n\u0131 s\u00f6ylemek ister misin?”<\/p>\n\n\n\n

“Esma,” dedim elimi indirdikten sonra.<\/p>\n\n\n\n

“Tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131ma memnun oldum Esma. \u015eimdi, senin sa\u011f\u0131ndaki ki\u015fi senin ad\u0131n\u0131 ve kendi ad\u0131n\u0131 s\u00f6yleyecek. Onun sa\u011f\u0131ndaki ki\u015fi ise hem senin, hem senden sonrakinin, hem de kendi ad\u0131n\u0131 s\u00f6yleyecek ve b\u00f6yle devam edecek. \u00c7ember tamamland\u0131\u011f\u0131nda ise s\u0131ra yeniden sana gelecek, sen herkesin ad\u0131n\u0131 s\u00f6yleyeceksin ve oyun bitecek. Herkes birbirinin ad\u0131n\u0131 biliyor olacak. Bunu yapabilir misin?”<\/p>\n\n\n\n

G\u00fcl\u00fcmsedim. “Tabii,” dedim. Ezberlemek ve dikkat etmek benim i\u015fimdi.<\/p>\n\n\n\n

\u00c7ember sa\u011f\u0131mdan devam etti\u011finde isimler artt\u0131k\u00e7a herkes zorlan\u0131yordu ve \u00e7ok e\u011fleniyorduk. Hepimiz g\u00fcl\u00fcyorduk ve yard\u0131mc\u0131 oluyorduk. Bir yerde yanl\u0131\u015f yapan en ba\u015ftan yeniden saymak zorunda kal\u0131yordu ve i\u015fte o zaman komedi ortaya \u00e7\u0131k\u0131yordu. G\u00fcl\u00fcyor, e\u011fleniyor ve isimlerimizi \u00f6\u011freniyorduk. Hayat\u0131mda ilk defa bir tiyatro \u00f6\u011fretmeniyle tan\u0131\u015f\u0131yordum ama Selma \u00d6\u011fretmenimin d\u00fcnyan\u0131n en tatl\u0131 tiyatro \u00f6\u011fretmeni oldu\u011funa emindim.<\/p>\n\n\n\n

\u00c7ember tamamland\u0131\u011f\u0131nda herkes g\u00fcld\u00fc. S\u0131ra solumda oturan \u00e7ocu\u011fa gelmi\u015fti. Benden ba\u015flayarak s\u0131rayla isimleri s\u00f6ylemeye devam etti\u011finde yedinci ki\u015fide tak\u0131ld\u0131 ve ba\u015fa d\u00f6nmek zorunda kald\u0131. Herkes g\u00fcl\u00fcmseyerek acaba yapabilecek mi diye ona bak\u0131yordu. Bense onun ad\u0131n\u0131 \u00e7ok merak ediyordum.<\/p>\n\n\n\n

Yeniden “Esma…” diyerek ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda duraklad\u0131. Eda, Hande, Sarp diye devam etmesi gerekiyordu ama Eda’n\u0131n ad\u0131n\u0131 hat\u0131rlayam\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

“Esma…” diye tekrar etti ve h\u00e2l\u00e2 bana bak\u0131yordu. G\u00fcl\u00fcmsedim. “Yard\u0131m etmemi ister misin?” diye sordum. G\u00fcld\u00fc ve ba\u015f\u0131n\u0131 \u00f6ne e\u011fdi. Ard\u0131ndan Selma \u00d6\u011fretmenimize bakt\u0131. “San\u0131r\u0131m unuttum,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

\u00d6\u011fretmenimiz “Esma’n\u0131nkini hat\u0131rl\u0131yorsun, bak bu da bir \u015fey. Arkada\u015f\u0131m\u0131za bir alk\u0131\u015f alal\u0131m,” dedi ve t\u00fcm s\u0131n\u0131f\u0131n solumda oturan tatl\u0131 \u00e7ocu\u011fu alk\u0131\u015flamas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Di\u011ferleri kadar b\u00fcy\u00fck g\u00f6z\u00fckm\u00fcyordu. B\u00fcy\u00fck ihtimalle ayn\u0131 ya\u015ftayd\u0131k.<\/p>\n\n\n\n

Alk\u0131\u015flan\u0131nca utand\u0131 ve daha \u00e7ok g\u00fcl\u00fcmsedi. Bana yakla\u015f\u0131p “Yard\u0131m eder misin?” diye sordu. Ba\u015f\u0131m\u0131 evet anlam\u0131nda sallad\u0131m. Yirmi iki ki\u015finin ad\u0131n\u0131 birlikte sayd\u0131ktan sonra bana te\u015fekk\u00fcr etti ve ard\u0131ndan kendi ad\u0131n\u0131 s\u00f6yledi.<\/p>\n\n\n\n

S\u0131ra bana gelmi\u015fti. B\u00fcy\u00fck an… Kendi ad\u0131mdan ba\u015flayarak devam ettim, endi\u015fe etmeme gerek yoktu \u00e7\u00fcnk\u00fc herkesin ad\u0131n\u0131 \u00e7oktan \u00f6\u011frenmi\u015ftim. Solumdan son \u00fc\u00e7 ki\u015fi kald\u0131\u011f\u0131nda art\u0131k bitmek \u00fczereydi.<\/p>\n\n\n\n

“… Serra, Onur ve Burak. Bitirdim!”<\/p>\n\n\n\n

Yan\u0131mda oturan Burak’\u0131n ad\u0131n\u0131 s\u00f6yledi\u011fimde g\u00f6zlerini benden ka\u00e7\u0131rd\u0131 ve boynunu ka\u015f\u0131maya ba\u015flad\u0131. G\u00f6zlerim elini takip etti. Boynunda bir s\u00fcr\u00fc k\u00fc\u00e7\u00fck ben vard\u0131. Ke\u015fke benim de o kadar benim olsayd\u0131, y\u0131ld\u0131zlar\u0131 \u00fcst\u00fcmde ta\u015f\u0131yormu\u015f gibi hissederdim.<\/p>\n\n\n\n

“Hey! Bakmasana,” dedi\u011finde \u00e7ekindi\u011fini anlad\u0131m. “Neden utan\u0131yorsun ki? Bende de var,” dedim ve k\u0131sa kollu pembe bluzumun sol kolunu yukar\u0131 k\u0131v\u0131rd\u0131m. Omzumun tam \u00fcst\u00fcndeki noktay\u0131 ona g\u00f6sterdim.<\/p>\n\n\n\n

“Sende sadece bir tane var. Ke\u015fke bende de sadece bir tane olsayd\u0131,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r, ke\u015fke bende bin tane olsayd\u0131,” dedim ve g\u00fcl\u00fcmsedim.<\/p>\n\n\n\n

Selma \u00d6\u011fretmen “Herkes birbiriyle tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re \u015fimdi \u0131s\u0131nmaya ba\u015flayabiliriz. Yan\u0131n\u0131zda oturan ki\u015fiyle e\u015fle\u015fmenizi istiyorum. On dakika boyunca biriniz di\u011ferini taklit edecek, daha sonra da di\u011fer ki\u015fi ayn\u0131 \u015feyi yapacak,” dedi\u011finde Burak’a bakt\u0131m. O da bana bak\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

“\u00d6\u011fretmenim, sa\u011f yan\u0131m\u0131zdaki ki\u015fiyle mi e\u015fle\u015fmek zorunday\u0131z yoksa sol yan\u0131m\u0131zdaki de olur mu?” diye sordu\u011fumda “Fark etmez,” cevab\u0131n\u0131 ald\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Ger\u00e7ekten de hayat\u0131m\u0131n en g\u00fczel g\u00fcn\u00fcyd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n

Yaz\u0131n sonuna gelmemizle birlikte tiyatro kursu da sona eriyordu. Kursun son g\u00fcn\u00fcnde \u00d6zel Hayal Sanat Akademisi’nin devasa sahnesinde oynayaca\u011f\u0131m\u0131z oyun, iki ayl\u0131k kurs s\u00fcresince kendimizi ne kadar geli\u015ftirdi\u011fimizi g\u00f6sterecekti.<\/p>\n\n\n\n

Burak’la o kadar iyi anla\u015f\u0131yorduk ki s\u00fcrekli olarak birbirimizle \u00e7al\u0131\u015fabilece\u011fimiz iki rol\u00fc almak istedik, ba\u015fard\u0131k da. O bize geliyor, ben onlara gidiyordum ve s\u00fcrekli \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk. Birlikte \u00e7ok e\u011fleniyorduk. San\u0131r\u0131m art\u0131k en yak\u0131n arkada\u015f\u0131m oydu ve annemle babam da Burak’\u0131 benim kadar \u00e7ok seviyorlard\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Eski en yak\u0131n arkada\u015f\u0131m Selin’i ilk ve tek anlatt\u0131\u011f\u0131m ki\u015fi Burak olmu\u015ftu. Ona g\u00fcveniyordum ve bu kursun bana kazand\u0131rd\u0131\u011f\u0131 en g\u00fczel \u015feydi.<\/p>\n\n\n\n

Kuliste sahnemizin gelmesini beklerken “Ger\u00e7ekten kursa senin yerine gelmesini mi teklif etmi\u015ftin?” diye sormu\u015ftu. H\u00e2l\u00e2 inanam\u0131yordu. Ba\u015f\u0131m\u0131 olumlu anlamda sallad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“Buray\u0131 ne kadar sevdi\u011fini g\u00f6rd\u00fcm. H\u00e2l\u00e2 ilk g\u00fcnk\u00fc kadar heyecanl\u0131s\u0131n. Ger\u00e7ekten arkada\u015f\u0131n i\u00e7in bu heyecan\u0131ndan vazge\u00e7ebildi\u011fine inanam\u0131yorum,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

“Vazge\u00e7tim de ne oldu? Sonu\u00e7ta kursa gelmeyi kabul etmedi.”<\/p>\n\n\n\n

“\u0130yi ki de etmemi\u015f,” dedi ve elimi tuttu. Tuttu\u011fu elim, avcumun i\u00e7i, sanki g\u0131d\u0131klan\u0131yordu. De\u011fi\u015fik bir histi ama \u00e7ok ho\u015fuma gitmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

Benim s\u0131ram geldi\u011finde elini b\u0131rakt\u0131m ve Burak’\u0131 yana\u011f\u0131ndan \u00f6pt\u00fcm. Sahneye \u00e7\u0131kt\u0131m. O tarafa bakt\u0131\u011f\u0131mda g\u00fcl\u00fcmseyerek eliyle yana\u011f\u0131na dokundu\u011funu g\u00f6rebiliyordum.<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6steri bittikten sonra Burak’la kulisten \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda onun ailesiyle benim ailemin sohbet ettiklerini g\u00f6rd\u00fck. Yanlar\u0131na gittik. Annem de babam da beni tebrik ettiler ve ard\u0131ndan bana bir soru sordular:<\/p>\n\n\n\n

“Burak’\u0131n gitti\u011fi okul, ortaokula ge\u00e7en \u00f6\u011frencilere bir s\u0131nav yap\u0131yormu\u015f. Denemek ister misin?”<\/p>\n\n\n\n

Burak’a ve ailesine bakt\u0131m. Babas\u0131 “Senin gibi bir \u00f6\u011frenciye mutlaka tam burs vereceklerinden eminim,” dedi\u011finde babam ba\u015f\u0131m\u0131 ok\u015fad\u0131 ve “Oras\u0131 \u00f6zel okul ve \u00e7ok daha g\u00fczel bir yer. Sana daha iyi bir e\u011fitim vereceklerinden eminim. Hem, oraya gidersen art\u0131k \u00f6zel ders almana gerek de kalmayacakm\u0131\u015f,” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Burak’\u0131n annesi “Evet, ben mimar\u0131m ama haftada birka\u00e7 saat orada \u0130ngilizce \u00f6\u011fretmenli\u011fi de yap\u0131yorum. Ba\u015far\u0131l\u0131 \u00e7ocuklara \u00f6\u011fretmen kadromuz olarak en iyi deste\u011fi vermekle y\u00fck\u00fcml\u00fcy\u00fcz. Ekstradan dersaneye ya da \u00f6zel derse ihtiyac\u0131n kalmayacak Esmac\u0131\u011f\u0131m. Ayr\u0131ca harika bir performanst\u0131. \u0130kinizi de kutlar\u0131m o kadar yeteneklisiniz ki, ikinizle de gurur duyuyorum,” dedi ve Burak’la bana sar\u0131ld\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ne diyece\u011fimi bilemiyordum. Burak’la ayn\u0131 okulda olmak tek kelimeyle m\u00fckemmel olurdu.<\/p>\n\n\n\n

Annem yine o g\u00fczel kahverengi elbisesiyle harika g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. “Ne dersin? Biliyorsun art\u0131k ortaokuldas\u0131n ve iyi bir anadolu lisesi i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z gerekiyor.”<\/p>\n\n\n\n

Burak’a bakt\u0131m ve ne kadar mutlu oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. O da benim kadar ayn\u0131 okulda olmay\u0131 istiyordu. Benim i\u00e7in de \u00f6nemli olan buydu. Cevab\u0131m haz\u0131rd\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“S\u0131nav ne zamanm\u0131\u015f?”<\/p>\n\n\n\n

X<\/p>\n\n\n\n

Yapmam gereken \u00e7ok fazla \u015fey ama yapabilmek i\u00e7in \u00e7ok az zaman\u0131m var.<\/p>\n\n\n\n

Herkes sadece “\u0130yi bir liseye kapak at, gerisi rahat,”<\/em> diyordu. Okul birincisi olmak; m\u00fcd\u00fcr\u00fcn senin s\u0131n\u0131f\u0131na kadar gelip “Esma, sana g\u00fcveniyoruz,”<\/em> demesi kadar b\u00fcy\u00fck bir y\u00fckt\u00fc. Alt\u0131 ve yedinci s\u0131n\u0131ftaki SBS notlar\u0131m, aileme ve \u00e7evreme “il\u00e7e birincili\u011fi” olarak g\u00f6z\u00fckse de bana g\u00f6re sadece s\u0131k\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma, disiplin ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Yazlar\u0131 gitti\u011fim tiyatro kursuna olan iznim bu sene kalkm\u0131\u015f, art\u0131k sekizinci s\u0131n\u0131fta olman\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na daha da y\u00fck bindirmi\u015fti. Babam kuzenlerimle kald\u0131\u011f\u0131m odadaki ranzay\u0131 al\u0131p salona ta\u015f\u0131m\u0131\u015ft\u0131. Odam\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 ses ge\u00e7irmeyecek malzemeyle yap\u0131lm\u0131\u015f kap\u0131yla de\u011fi\u015ftirmi\u015fti. Annem can\u0131n\u0131 di\u015fine takarak kazand\u0131\u011f\u0131 parayla ald\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma masas\u0131n\u0131 ranzan\u0131n yerine koydurmu\u015f ve \u00fcst\u00fcn\u00fc de antikac\u0131dan ald\u0131\u011f\u0131 ikinci el ufak masa lambas\u0131yla s\u00fcslemi\u015fti. Kitaplardan ve testlerden ge\u00e7ilmeyen odam, tamamen dikkatimi ba\u015fka hi\u00e7bir \u015feyin da\u011f\u0131tamayaca\u011f\u0131 ikinci bir okula d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n\n\n\n

Sabah sekizden ak\u015fam sekize kadar okuldayd\u0131m, ak\u015fam dokuzdan sabah d\u00f6rde kadar ise \u00e7al\u0131\u015fma masamdaki et\u00fctteydim. \u00dc\u00e7 saatlik uykunun v\u00fccuduma yetebilmesini sa\u011flamak i\u00e7in az u\u011fra\u015fmam\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Masamdaki kitap y\u0131\u011f\u0131n\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcne durmadan bir meyve taba\u011f\u0131 geliyor, tam bir saat on be\u015f dakikada bir annem kap\u0131y\u0131 \u00e7alarak bir \u015fey isteyip istemedi\u011fimi soruyordu. Bana yapt\u0131klar\u0131 hizmetin, kitap paras\u0131 i\u00e7in satt\u0131klar\u0131 eski saat ve tak\u0131lar\u0131n, fedak\u00e2rl\u0131klar\u0131n\u0131n y\u00fck\u00fc her iki omzumda, yorulduk\u00e7a g\u00f6z kapaklar\u0131m\u0131n \u00fcst\u00fcndeydi.<\/p>\n\n\n\n

Her \u015feylerini ba\u015far\u0131l\u0131 k\u0131zlar\u0131n\u0131n daha ba\u015far\u0131l\u0131 olmas\u0131 i\u00e7in verebilirlerdi. Bunu takdir ediyordum ve bana b\u00f6ylesine de\u011fer veren bir aileye sahip oldu\u011fum i\u00e7in de mutluydum. Onlar\u0131 kazanaca\u011f\u0131m fen lisesiyle gururland\u0131rmal\u0131 ve fedak\u00e2rl\u0131klar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 vermeliydim. Buna mecburdum ve bu mecburiyet sadece ailemle de bitmiyordu. \u00d6\u011fretmenlerimin \u00fcst\u00fcmdeki emekleri… Beni \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rmak i\u00e7in hayatlar\u0131ndan ay\u0131rd\u0131klar\u0131 zaman… Saatler boyunca \u00e7\u00f6zemedi\u011fim sorular\u0131 tek tek \u00e7\u00f6zerek bana anlatmalar\u0131 ve gerekti\u011finde yeniden anlatmalar\u0131…<\/p>\n\n\n\n

E\u011fer ba\u015faramazsam onlar\u0131n y\u00fcz\u00fcne nas\u0131l bakacakt\u0131m?<\/p>\n\n\n\n

\u0130\u015fte bazen bu y\u00fck kald\u0131ramayaca\u011f\u0131m hale gelebiliyordu. Babam\u0131n her ay d\u00fczenli bir \u015fekilde sat\u0131n ald\u0131\u011f\u0131 pahal\u0131 vitaminler yetmeyebiliyordu. V\u00fccudum uyan\u0131k kalmak i\u00e7in i\u00e7ti\u011fim litrelerce kahveye de yava\u015f yava\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kazan\u0131yordu. Yeni bir \u015fey bulmal\u0131yd\u0131m. Benimle bu y\u00fck\u00fc payla\u015fabilecek, ayakta durmam\u0131 sa\u011flayabilecek yeni bir yolda\u015fa ihtiyac\u0131m vard\u0131 ama tek sorun o yolda\u015f\u0131n pahal\u0131 olmasayd\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Okulda onu bana sa\u011flayabilecek birini tan\u0131yordum. Revirde asistan olarak \u00e7al\u0131\u015fan, benim gibi burslu bir \u00f6\u011frenci vard\u0131. Re\u00e7ete olmadan herhangi bir eczaneden alamayaca\u011f\u0131m bir yolda\u015ft\u0131 bu ama Egemen alabilirdi.<\/p>\n\n\n\n

\u00d6zel okulda okuman\u0131n \u015f\u00f6yle bir ger\u00e7e\u011fi var. Okul temel bir konuda ikiye ayr\u0131l\u0131yor: Burslular ve burssuzlar. Okula benim gibi burslu olarak giren \u00f6\u011frenciler ba\u015far\u0131l\u0131, akademik seviyeleri y\u00fcksek \u00f6\u011frenciler oluyorlard\u0131. Burssuzlar ise baz\u0131 istisnalar hari\u00e7 derslerine o kadar da \u00f6nem vermeyen \u00f6\u011frencilerden olu\u015fuyorlard\u0131. Derslerine \u00f6nem vermeyen \u00f6\u011frencilerin \u00f6dev ad\u0131nda dev bir sorunlar\u0131 vard\u0131. Ya u\u011fra\u015fmak istemiyor ya da direkt yapam\u0131yorlard\u0131. \u0130\u015fte tam da orada ben devreye giriyordum.<\/p>\n\n\n\n

\u0130nsanlar\u0131n \u00f6devlerini yaparak kazand\u0131\u011f\u0131m parayla ald\u0131\u011f\u0131m ila\u00e7lar\u0131 babam\u0131n vitamin kutusunun i\u00e7ine koyuyordum. Okuldan eve geldi\u011fimde, her ak\u015fam bir tane al\u0131yor ve sabah alt\u0131ya kadar kesintisiz ders \u00e7al\u0131\u015fabiliyordum. Bir saatlik uykuyla okula gitti\u011fimde ise h\u00e2l\u00e2 hap\u0131n etkisi devam ediyor ve beni ayakta tutabiliyordu.<\/p>\n\n\n\n

S\u0131nava \u00fc\u00e7 hafta kald\u0131\u011f\u0131nda bir g\u00fcnde girdi\u011fim deneme s\u0131nav\u0131 say\u0131s\u0131 d\u00f6rde \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. S\u0131nav \u00e7\u0131k\u0131\u015flar\u0131nda bana \u00f6zel bir s\u0131n\u0131f a\u00e7\u0131l\u0131yor, her dersin \u00f6\u011fretmeni s\u0131rayla benim oturdu\u011fum s\u0131n\u0131fa geliyordu. Yapamad\u0131klar\u0131m\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcp konu tekrar\u0131 yapt\u0131ktan sonra gidiyorlard\u0131 ve di\u011fer bir denemeye ge\u00e7iyordum. Bu tempodan sonra eve gelip yeniden ders \u00e7al\u0131\u015fmak zorunda kald\u0131\u011f\u0131mda -ki h\u00e2l\u00e2 hi\u00e7bir denemede t\u00fcm sorular\u0131 do\u011fru yan\u0131tlayam\u0131yordum, mutlaka bir ya da iki yanl\u0131\u015f\u0131m oluyordu- yorgun oluyordum.<\/p>\n\n\n\n

\u0130\u015fte tam da o hafta, haplardan g\u00fcnde iki tane almaya ba\u015flad\u0131m. Bazen birinciyi al\u0131yor, ikinciye ihtiyac\u0131m\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kendime s\u00f6yl\u00fcyordum ama daha sonra kendime yenik d\u00fc\u015f\u00fcp vitamin kutusuna yeniden uzan\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n

Annemle babam, g\u00fcnde yirmi iki saat ders \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor olmamdan son derece memnunlard\u0131. H\u00e2l\u00e2 nas\u0131l bu performans\u0131 g\u00f6sterebildi\u011fime anlam veremiyorlard\u0131 ama sonucu onlar\u0131 tatmin edecekti. Ben onlar\u0131n ba\u015far\u0131l\u0131 k\u0131zlar\u0131yd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131l\u0131 olmal\u0131yd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131l\u0131 olmak zorundayd\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Esma!”<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6zlerimi \u00e7al\u0131\u015fma masamdaki antika lambadan \u00e7ekip o s\u0131rada \u00e7\u00f6z\u00fcyor oldu\u011fum testin \u00fcst\u00fcne b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f k\u0131rm\u0131z\u0131 g\u00fcle \u00e7evirdim. Ba\u015f\u0131m\u0131 kald\u0131r\u0131p yan\u0131ma bakt\u0131\u011f\u0131mda Burak’\u0131n bir elini \u00e7al\u0131\u015fma masama, di\u011fer elini ise oturdu\u011fum sandalyenin arkas\u0131na koydu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm. Bana \u00e7ok yak\u0131nd\u0131. Ne kadar zamand\u0131r burada oldu\u011funu ya da bana seslendi\u011fini bilmiyordum.<\/p>\n\n\n\n

“\u00c7al\u0131\u015fmam gerekiyor,” dedim ve kahverengi g\u00f6zlerindeki korkuyu g\u00f6z ard\u0131 ederek yeniden masama d\u00f6nd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r, art\u0131k durman gerekiyor.”<\/p>\n\n\n\n

Elime kalemimi ald\u0131m ve bana getirdi\u011fi g\u00fcl\u00fc incelemeye ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“Duramam,” dedim ve g\u00fcl\u00fc sap\u0131ndan tutup kitap y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131yla dolu olan masamda benden uza\u011fa koydum. Dikenlerin avcumda b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 yanma hissine ald\u0131rmad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Elim kan\u0131yor mu diye bakacak zaman\u0131m yoktu.<\/p>\n\n\n\n

Can\u0131m yand\u0131 m\u0131 diye d\u00fc\u015f\u00fcnecek l\u00fcks\u00fcm yoktu.<\/p>\n\n\n\n

Son zamanlarda Burak’\u0131 kendimden uzakla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131 kabul edecek ve bunun i\u00e7in son derece pi\u015fman olacak bir Esma art\u0131k yoktu.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015f\u0131m\u0131 biraz kald\u0131r\u0131p \u00e7al\u0131\u015fma masam\u0131n \u00fcst raf\u0131nda bulunan vitamin kutusuna bakt\u0131m. “Vitamin almam gerek,” dedim. Elimi kutuya do\u011fru uzat\u0131rken Burak benden \u00f6nce davrand\u0131 ve kutuyu o ald\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Bunun vitamin oldu\u011funa inanmam\u0131 m\u0131 bekliyorsun ger\u00e7ekten?”<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6z bebeklerimin b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc hissedebiliyordum. Y\u00fcz\u00fcmdeki kaslar gerildi\u011finde yakalanm\u0131\u015f olman\u0131n korkusu, damarlar\u0131mda pompalanan adrenalin ile dans ediyor ve o kutuya olan ihtiyac\u0131m adeta bir \u015fark\u0131 gibi m\u0131r\u0131ldan\u0131yordu bana.<\/p>\n\n\n\n

“Kutuyu ver,” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131m. A\u011fl\u0131yor muydum? Neden a\u011fl\u0131yordum ki? \u00dczg\u00fcn de\u011fildim, \u00e7ok mutlu da de\u011fildim. Ko\u015fmak istiyordum. Neden ko\u015fmak istiyordum? Ben yorgundum. Ama neden yorgundum? Bir tane i\u00e7sem yorgunlu\u011fum an\u0131nda ge\u00e7ecekti ve istedi\u011fim kadar ko\u015fabilecektim.<\/p>\n\n\n\n

“Bu kutuyu babana verece\u011fim. Sana de\u011fil.”<\/p>\n\n\n\n

Her bir h\u00fccremin oksijene olan a\u00e7l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissedebiliyor, onlar\u0131n hayk\u0131r\u0131\u015flar\u0131n\u0131 kulaklar\u0131mda duyabiliyordum. Susmalar\u0131 laz\u0131md\u0131. Art\u0131k susmal\u0131yd\u0131lar!<\/p>\n\n\n\n

“Burak… Anlam\u0131yorsun…”<\/p>\n\n\n\n

S\u00f6yledi\u011fim kelimeler a\u011fz\u0131mdan \u00e7\u0131karken zorlan\u0131yorlard\u0131. Beynimde konu\u015fmam\u0131 sa\u011flayan taraf sanki bir a\u011fa tak\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Oysa d\u00fc\u015f\u00fcnmemi sa\u011flayan taraf benimle dalga ge\u00e7ercesine parti yap\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

“Her \u015feyi anl\u0131yorum mele\u011fim. Yorgunsun, herkesten \u00e7ok daha fazla \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorsun ve sadece senin o b\u00fcy\u00fck kalbinin ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 y\u00fck…”<\/p>\n\n\n\n

“Bana o kutuyu ver!”<\/p>\n\n\n\n

Burak’\u0131n \u00fcst\u00fcne atlad\u0131\u011f\u0131m gibi elinden kutuyu almaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Kendi kontrol\u00fcme sahip de\u011fildim. Evde miydik okulda m\u0131yd\u0131k, \u00fc\u00e7 y\u0131l \u00f6nceki tiyatro s\u0131n\u0131f\u0131nda m\u0131yd\u0131k hat\u0131rlayam\u0131yordum. Hangi y\u0131lday\u0131z bilmiyordum. G\u00fcnlerden neydi?<\/p>\n\n\n\n

Ad\u0131m neydi?<\/p>\n\n\n\n

Tek bildi\u011fim \u015fey, do\u011fmam\u0131n nedeni, o g\u00fcn orada bulunmam\u0131n nedeni olan; kar\u015f\u0131mdaki insan\u0131n elindeki, h\u00fccrelerimin ihtiya\u00e7 duydu\u011fu oksijeni almakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Yere d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcmde Burak h\u00e2l\u00e2 ayaktayd\u0131. Son bir senedir benden uzundu, yap\u0131l\u0131yd\u0131. Hi\u00e7 de\u011fi\u015fmeyen kahverengi g\u00f6zlerinin aksine ayn\u0131 renkteki sa\u00e7lar\u0131n\u0131 kestirmi\u015fti. Sa\u00e7lar\u0131n\u0131 ne zaman kestirmi\u015fti? Etraf\u0131ma bakt\u0131m. Benim odamdayd\u0131k. G\u00fcnlerden per\u015fembeydi. Kendime gelmi\u015ftim. Az \u00f6nceki \u00e7\u0131lg\u0131nl\u0131\u011f\u0131m\u0131n ve yapt\u0131\u011f\u0131m davran\u0131\u015f\u0131n \u015foku i\u00e7erisinde ellerimle a\u011fz\u0131m\u0131 kapatt\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

“Kendine gel, aynaya bak, ne yap\u0131yorsan yap ama \u00e7abuk ol. \u00c7\u00fcnk\u00fc sen benim Esma’m de\u011filsin.”<\/p>\n\n\n\n

Burak, masam\u0131n \u00fcst\u00fcndeki g\u00fcl\u00fc bana do\u011fru e\u011filerek kuca\u011f\u0131ma b\u0131rakt\u0131 ve ard\u0131ndan elinde tuttu\u011fu vitamin kutusuyla birlikte odadan \u00e7\u0131kt\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ben nas\u0131l bir belan\u0131n i\u00e7inde kaybetmi\u015ftim kendimi? Sevdi\u011fimin g\u00f6zlerinde g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm korkuyu, ne olursa olsun ona bir daha asla ya\u015fatmayaca\u011f\u0131ma and i\u00e7ecek kadar nefret ettim kendimden. Gen\u00e7li\u011fimden, sa\u011fl\u0131\u011f\u0131mdan, hayat\u0131mdan vazge\u00e7iyordum \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken.<\/p>\n\n\n\n

Her \u015fey art\u0131k daha net.<\/p>\n\n\n\n

Yakalamay\u0131 umdu\u011fum ba\u015far\u0131 u\u011fruna o yolda feda etti\u011fim hi\u00e7bir \u015feye, hi\u00e7 kimseye de\u011fmezdi aptal bir s\u0131nav\u0131 kazanmak. Burak’\u0131 kaybetmeye de\u011fmezdi. Hani derler ya do\u011fru yerde do\u011fru zamanda bulunmak \u00f6nemlidir<\/em> diye… Hay\u0131r. Do\u011fru ki\u015fiyle olduktan sonra yanl\u0131\u015f yerde de yanl\u0131\u015f zamanda da a\u015f\u0131lamayacak engel yoktu.<\/p>\n\n\n\n

Burak benim hayat\u0131m\u0131 kurtarm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

X<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Ba\u015far\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Burak.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\n
27. B\u00f6l\u00fcme Git<\/a><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0f2f 26 \u0f2f ESMA Yaz\u0131n ba\u015f\u0131nda evdeki hastalardan b\u00fcy\u00fck babam\u0131 ve teyzemi kaybettik. \u0130kisi de kanserdi. Tedavilerini kar\u015f\u0131layamayacak durumda olmam\u0131za ra\u011fmen yine de doktor doktor dola\u015ft\u0131ktan sonra en sonunda bu konuda uzman olan Erol Bey’i bulmu\u015ftuk. Yap\u0131lan birka\u00e7 testten sonra teyzemin ve b\u00fcy\u00fckbabam\u0131n hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n tedaviye ba\u015flansa bile sonu\u00e7 al\u0131namayacak derecede ileri bir evrede oldu\u011funu \u00f6\u011frenmi\u015ftik. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-681","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/681","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=681"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/681\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":691,"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/681\/revisions\/691"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/alyaoztanyel.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=681"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}