Yan\u0131na oturdu\u011fumda onu daha yak\u0131ndan inceleme f\u0131rsat\u0131m oldu. Ceketinin bileklerinden eline uzanan bir d\u00f6vmesi vard\u0131 fakat i\u00e7eride kald\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 g\u00f6rebiliyordum. Siyah ti\u015f\u00f6rt\u00fc dard\u0131. \u00dcst\u00fcndeki tek tak\u0131 kula\u011f\u0131ndaki siyah k\u00fcpeydi. Yak\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131. G\u00f6zlerinin mavisini tan\u0131mlamaksa bu kadar kolay olmayacakt\u0131. Orada durup utanmadan y\u00fcz\u00fcne bak\u0131yordum, selam verip kendini tan\u0131tmas\u0131 i\u00e7in ona sinyal veriyormu\u015fum gibi g\u00f6z\u00fckt\u00fc\u011f\u00fcnden emindim o y\u00fczden sorun etmedim. Rengi a\u00e7\u0131k mavi de\u011fildi, lacivert de de\u011fildi. Hayat\u0131mda b\u00f6yle bir mavi g\u00f6rmemi\u015ftim. K\u0131yaslamam gerekirse benimkilerden \u00e7ok daha koyuydu. Tam olarak betimleyebilmek san\u0131r\u0131m m\u00fcmk\u00fcn olmayacakt\u0131. \u00c7ok g\u00fczeldi.<\/p>\n\n\n\n
“\u0130lgini mi \u00e7ektim yeni k\u0131z?” dedi\u011fi anda kendime geldim. Ona uzun s\u00fcredir bak\u0131yor oldu\u011fumu ikimiz de biliyorduk, sonunda ses etmi\u015f olmas\u0131na sevinmi\u015ftim. Utanc\u0131mdan yanaklar\u0131m \u0131s\u0131nd\u0131, k\u0131zard\u0131\u011f\u0131mdan emindim. Beyaz tenli olunca en ufak duygu de\u011fi\u015fikli\u011finiz daha da belirgin oluyordu.<\/p>\n\n\n\n
“Dalm\u0131\u015f\u0131m, \u00f6z\u00fcr dilerim. Ad\u0131m G\u00fcne\u015f,” dedim. Cevap vermedi ve \u00f6n\u00fcne d\u00f6nd\u00fc. Ad\u0131n\u0131 merak ediyordum. G\u00fc\u00e7l\u00fc bir yap\u0131s\u0131 ve sesi vard\u0131. D\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f\u00fcyle \u00f6zde\u015fle\u015ftirebilece\u011fim bir tane isim bile akl\u0131ma gelmiyordu. Hangi ismi d\u00fc\u015f\u00fcnsem, yayd\u0131\u011f\u0131 so\u011fuk ama g\u00fc\u00e7l\u00fc enerjinin yan\u0131nda yetersiz kal\u0131yordu. Onu tan\u0131m\u0131yordum ama daha \u015fimdiden hissedebildi\u011fim, bana kadar ula\u015fan kuvvetli bir a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. Bu a\u011f\u0131rl\u0131\u011fa yak\u0131\u015facak bir ismi de olmal\u0131yd\u0131. Ondan yan\u0131t bekledi\u011fimi belli eder bi\u00e7imde bakmaya devam ettim. Sonunda bak\u0131\u015flar\u0131mdan rahats\u0131z olup bana d\u00f6nd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
“Cevap verme zorunlulu\u011fum yok,” dedi, kollar\u0131n\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcn\u00fcn \u00fcst\u00fcnde birle\u015ftirerek arkas\u0131na yasland\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Kabayd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“\u00c7ok da merakl\u0131n de\u011filim zaten. S\u0131ra arkada\u015f\u0131n olarak kendimi tan\u0131tmak istemi\u015ftim,” diyerek hem onu hem de kendimi kand\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m ama pek ba\u015far\u0131l\u0131 olabildi\u011fimi sanm\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
Zil \u00e7ald\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Tamam, tan\u0131tt\u0131n. \u015eimdi buradan kurtulmak istiyorum,” dedi ve aya\u011fa kalkt\u0131. Boyu ben h\u00e2l\u00e2 a\u015fa\u011f\u0131daki s\u0131rada oturuyor oldu\u011fum i\u00e7in mi bana bu kadar uzun gelmi\u015fti yoksa ger\u00e7ekten \u00e7ok uzun biri miydi ay\u0131rt edememi\u015ftim. Y\u00fcr\u00fcd\u00fc ve s\u0131n\u0131ftan \u00e7\u0131kt\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Garip biriydi. Gizemli, a\u011f\u0131r ve kabayd\u0131. \u015eimdilik onun hakk\u0131nda bildi\u011fim \u015feyler bunlarla k\u0131s\u0131tl\u0131yd\u0131 ama nedense daha fazlas\u0131n\u0131 \u00f6\u011frenmek istiyordum. Farkl\u0131 insanlar\u0131 severdim ve koca s\u0131n\u0131fta bir tek onun yan\u0131n\u0131n bo\u015f olmas\u0131 kli\u015fe bir hikaye ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00e7ok daha derin bir yere \u00e7\u0131kacakt\u0131, bundan emindim. Okul bah\u00e7esine girdi\u011fimde kap\u0131ya kitlenerek gelen ge\u00e7eni izliyor olu\u015fu, kalabal\u0131k s\u0131n\u0131fta baz\u0131 s\u0131ralarda \u00fc\u00e7 ki\u015fi bile oturuyor olsa onun ben gelene kadar tek ki\u015fi oturuyor olmas\u0131… Tan\u0131mland\u0131rabilmek g\u00fc\u00e7l\u00fc. Belki de bilincim beni hayat\u0131m\u0131n s\u0131k\u0131c\u0131 ve so\u011fuk ger\u00e7eklerinden bamba\u015fka bir maceraya s\u00fcr\u00fcklemek istiyordu ve buna paralel olarak da elime ge\u00e7en malzemelere anlamlar y\u00fckleyip bana hayal kurdurtuyordu.<\/p>\n\n\n\n
Yeni s\u0131ra arkada\u015f\u0131ma bu kadar kitlenmi\u015f olmam\u0131n bir di\u011fer sebebi son derece makuldu; y\u00fcz\u00fcn\u00fc tan\u0131yor gibiydim. Bir yerlerde, \u00e7ok eskiden g\u00f6rm\u00fc\u015f\u00fcm gibi hissediyordum. \u00c7ok iyi tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m veya ad\u0131n\u0131 duysam hemen par\u00e7alar\u0131 birle\u015ftirebilece\u011fim kadar de\u011fil belki ama daha \u00f6nce televizyonda veya bir dergide g\u00f6rm\u00fc\u015f olabilir miyim diye d\u00fc\u015f\u00fcnmekten kendimi alam\u0131yordum. \u0130yi bir fizi\u011fi ve keskin y\u00fcz hatlar\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in mankenlik yap\u0131yor oldu\u011fu ortaya \u00e7\u0131ksa \u015fa\u015f\u0131rmazd\u0131m ama yan\u0131l\u0131yordum, ger\u00e7ekten \u00fcnl\u00fc olsayd\u0131 bu okulun kap\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnden bile ge\u00e7mezdi.<\/p>\n\n\n\n
Okuldaki ilk g\u00fcn\u00fcm beni bir \u015fekilde \u00f6\u011fle teneff\u00fcs\u00fcne kadar sa\u011f salim ta\u015f\u0131m\u0131\u015f olsa da h\u00e2l\u00e2 tek bir arkada\u015f bile edinememi\u015ftim. Tek konu\u015ftu\u011fum ki\u015fi o olmu\u015ftu, tabii ona da konu\u015fmak denirse.<\/p>\n\n\n\n
Yeme\u011fimi al\u0131p oturacak yer ararken yemekhanede en k\u00f6\u015fe masada oturanlar\u0131n bah\u00e7ede g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm ekip oldu\u011funu anlad\u0131m. Yine en ortalar\u0131nda benim kaba ve bir o kadar gizemli s\u0131ra arkada\u015f\u0131m oturuyordu. Okula geldi\u011fimden beri tek ileti\u015fim kurabildi\u011fim ki\u015fi o oldu\u011fu i\u00e7in yanlar\u0131na gidebilirim diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131m. Konu\u015ftuklar\u0131n\u0131 duyabilecek kadar yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131mda beni fark ettiler. Hepsi bir anda sustu. Onlar\u0131n bu ilgin\u00e7 davran\u0131\u015flar\u0131na ald\u0131rmadan y\u00fcr\u00fcmeye devam ederken arkamdan bir k\u0131z sesi beni \u00fcrk\u00fctt\u00fc:<\/p>\n\n\n\n
“Sen kafay\u0131 m\u0131 yedin k\u0131z\u0131m?”<\/p>\n\n\n\n
Arkam\u0131 d\u00f6n\u00fcp sesin geldi\u011fi y\u00f6ne bakt\u0131m. Kolumu b\u0131rakmazsa tepsimi d\u00fc\u015f\u00fcrecektim, bu da kimdi \u015fimdi? “Hemen benimle gel,” dedi devam\u0131nda. Garipsememe ald\u0131r\u0131\u015f etmedi. Beni kolumdan tutup geri \u00e7evirdi. Duraksad\u0131\u011f\u0131m\u0131 fark etti\u011finde pes etmedi. Kula\u011f\u0131ma do\u011fru e\u011filip “G\u00fcven bana, benimle gel,” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
O \u00f6nde, ben arkada yemekhanenin tam tersindeki y\u00f6ne do\u011fru ilerliyorduk. Siyah ve uzun sa\u00e7lar\u0131 vard\u0131. Siyah deri pantolonun \u00fcst\u00fcne giydi\u011fi gri ask\u0131l\u0131 bluzun s\u0131rt\u0131nda bir kafatas\u0131 r\u00f6ntgeni vard\u0131. Normalde pek b\u00f6yle \u015feyler giymezdim ama nedense beni k\u0131rk y\u0131ld\u0131r tan\u0131yormu\u015f rahatl\u0131\u011f\u0131nda kolumdan \u00e7eken k\u0131z\u0131n tarz\u0131n\u0131 be\u011fenmi\u015ftim. \u0130ki ki\u015finin oturdu\u011fu bir masan\u0131n \u00f6n\u00fcnde durduk. Kolumu b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131nda tepsimde devrilen s\u00fct kutusunu geri kald\u0131rd\u0131. G\u00f6zleri arkada b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m\u0131z masadayd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Niye beni \u00e7evirdin?” diye sordum.<\/p>\n\n\n\n
G\u00f6zlerini asla ba\u015fka yere \u00e7evirmeden sahipsiz tepsinin arkas\u0131na ge\u00e7ti. Demek yemek yerken beni g\u00f6r\u00fcp yan\u0131ma gelmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n
“Biliyorum, bu y\u0131l yeni gelen o k\u0131z sensin vesaire vesaire…” Sinirli gibiydi ama siniri bana kar\u015f\u0131 de\u011fildi. Ka\u015flar\u0131yla ileriyi, az kals\u0131n oturmak \u00fczere oldu\u011fum masadaki k\u0131z\u0131 i\u015faret etti. “… Daha ilk g\u00fcnden onlar taraf\u0131ndan, daha do\u011frusu Cansu taraf\u0131ndan rencide edilmeni istemedim. Her yerin bula\u015f\u0131lmamas\u0131 gereken tipleri olur ya hani, i\u015fte buradaki bula\u015f\u0131lmamas\u0131 gereken tipler de onlar.”<\/p>\n\n\n\n
Bu okulda herkesin bula\u015f\u0131lmamas\u0131 gereken tiplerden oldu\u011funu san\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
Te\u015fekk\u00fcr etmedi\u011fimi fark etti\u011finde bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ayakta dikilmekte olan bana \u00e7evirdi. “Bir nevi hayat\u0131n\u0131 kurtard\u0131m say\u0131l\u0131r,” dedi. Ben olay\u0131n \u015fokunu, sebep ve sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 idrak etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken tabii ki yine verecek bir cevap bulamam\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
Hafif\u00e7e g\u00fcl\u00fcmsedi. Sandalyeyle tepsisini yana kayd\u0131rd\u0131. “Sonra te\u015fekk\u00fcr edersin. Hadi, gel otur bizimle.”<\/p>\n\n\n\n
Ona ve masadaki iki arkada\u015f\u0131na bakt\u0131m. San\u0131yorum ki ya buras\u0131 ya da bana a\u00e7 kurt s\u00fcr\u00fcs\u00fc gibi bakanlar\u0131n masas\u0131yd\u0131… \u00c7ok da zor olmayan bir matemati\u011fin ard\u0131ndan tepsiyi masaya b\u0131rakt\u0131m, arka masadan bir sandalye \u00e7ektim.<\/p>\n\n\n\n
Masada toplam d\u00f6rt ki\u015fiydik. Kar\u015f\u0131mda kahverengi sa\u00e7l\u0131 ve sa\u00e7lar\u0131yla neredeyse ayn\u0131 tonda kahverengi g\u00f6zleri olan bir \u00e7ocuk oturuyordu. Dylan O’Brien’a benzetmeden edemedim. Y\u00fcz\u00fcndeki benler onu istemeden tatl\u0131 ve ya\u015f\u0131ndan biraz daha gen\u00e7 g\u00f6steriyordu.<\/p>\n\n\n\n
“Ben Helin,” dedi ve dikkatimi tekrar kendi \u00fcst\u00fcne \u00e7ekti hayat\u0131m\u0131 kurtard\u0131\u011f\u0131 arg\u00fcman\u0131nda sa\u011flam duran k\u0131z. Ard\u0131ndan Helin’in kar\u015f\u0131s\u0131ndaki k\u0131z “Ben de Esma, yan\u0131mdaki de Burak. Sevgilim,” dedi ve kendini tan\u0131tm\u0131\u015f oldu.<\/p>\n\n\n\n
Tabii bu arada Burak’\u0131n onun sevgilisi<\/em> oldu\u011funu da belirtmeyi ihmal etmemi\u015fti. C\u00fcmle, k\u0131skan\u00e7 bir sahiplenme duygusunu bar\u0131nd\u0131r\u0131yor gibi g\u00f6z\u00fckm\u00fc\u015f olsa da i\u00e7ten g\u00fcl\u00fcmsemesi nedense o negatif havay\u0131 n\u00f6trl\u00fcyordu. Dalgal\u0131 kahverengi sa\u00e7lar\u0131n\u0131n sar\u0131 r\u00f6fleleri vard\u0131. Ufak tefek bir k\u0131zd\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Ben de G\u00fcne\u015f,” dedim.<\/p>\n\n\n\n Esma’y\u0131 sevmi\u015ftim. G\u00f6zleriyle g\u00fclebilen \u00e7ok az insan tan\u0131rd\u0131m \u00e7\u00fcnk\u00fc.<\/p>\n\n\n\n Burak “Ee seni bu deli okula hangi r\u00fczg\u00e2r att\u0131? Sonu\u00e7ta buradakiler gibi g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyorsun,” diyerek konu\u015fma ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131nda i\u015faret etti\u011fi y\u00f6n\u00fc takip ettim. Parma\u011f\u0131 \u00f6nce y\u00fcz\u00fcm\u00fc, sonra ti\u015f\u00f6rt\u00fcm\u00fc, sonra da pantolonumu g\u00f6steriyordu.<\/p>\n\n\n\n Okuldaki di\u011fer \u00f6\u011frenciler gibi giyinmedi\u011fim ortadayd\u0131. Nas\u0131l desem, nas\u0131l desem… San\u0131yorum daha masum g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordum ve bu y\u00fczden istemedi\u011fim kadar dikkat \u00e7ekiyordum. Kesinlikle kendime daha koyu renkte k\u0131yafetler almal\u0131yd\u0131m. Belki Arda’n\u0131n dolab\u0131ndan \u00f6d\u00fcn\u00e7 alabilece\u011fim ti\u015f\u00f6rtler olurdu. Hey, G\u00fcne\u015f! \u015eimdi al\u0131\u015fveri\u015f d\u00fc\u015f\u00fcnmenin s\u0131ras\u0131 de\u011fildi. Burada arkada\u015f edinmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n “Yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131lma,” diyerek k\u0131sa bir cevap verdim.<\/p>\n\n\n\n Kendi okulumdan at\u0131lmam\u0131n sebebini sormamas\u0131n\u0131 umuyordum.<\/p>\n\n\n\n Burak kahkaha ile g\u00fcld\u00fc. “Herkes \u00f6yle der tabii.”<\/p>\n\n\n\n Esma araya girdi. “B\u0131rak k\u0131z konu\u015fsun, belki ger\u00e7ekten yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131lma olmu\u015ftur. Sonu\u00e7ta iyi birine benziyor,” dedi\u011finde k\u0131z hakk\u0131ndaki pozitif d\u00fc\u015f\u00fcncelerim biraz daha peki\u015fmi\u015fti. Esma’n\u0131n tatl\u0131 buldu\u011fum ses tonundan m\u0131yd\u0131 yoksa ortama bir anda \u0131s\u0131nm\u0131\u015f m\u0131yd\u0131m bilmiyordum ama anl\u0131k bir karar ile onlara bu konuda g\u00fcvenebilece\u011fimi hissettim. Ayr\u0131nt\u0131lara hi\u00e7 girmeden sadece s\u0131nav k\u00e2\u011f\u0131tlar\u0131n\u0131n dolab\u0131mda bulunmas\u0131 olay\u0131ndan bahsettim, sonra onlara kendi hik\u00e2yelerini sordum.<\/p>\n\n\n\n “Ben araba \u00e7ald\u0131m,” dedi Helin. Arada bir bak\u0131\u015flar\u0131 hafif\u00e7e Esma’lar\u0131n arkas\u0131na, o pop\u00fcler \u00e7etenin oldu\u011fu masaya kay\u0131yordu. Esma “Ben Burak’la ayn\u0131 okuldayd\u0131m. Yedinci s\u0131n\u0131ftan beri \u00e7\u0131k\u0131yoruz. \u0130ki y\u0131l \u00f6nce bir k\u0131z vard\u0131 ve Burak’\u0131 saplant\u0131 haline getirmi\u015fti, beni tehdit etti. Ben de bir \u015fekilde k\u0131z hakk\u0131nda bilgiler edinip ona \u015fantaj yapt\u0131m. Sonra da okuldan at\u0131ld\u0131m. Klasik hik\u00e2ye,” dedi.<\/p>\n\n\n\n A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 s\u00f6ylediklerini detayland\u0131racak sorular\u0131m vard\u0131 ama burnumu sokmak istemedik. \u00c7ok a\u00e7\u0131k s\u00f6zl\u00fc ve rahatlard\u0131 konu\u015furken. Yapt\u0131klar\u0131ndan pi\u015fman de\u011filler gibi g\u00f6z\u00fck\u00fcyordu. Burak “Esma’y\u0131 tek ba\u015f\u0131na bu t\u0131marhanede b\u0131rakamazd\u0131m. S\u0131navlar\u0131n hi\u00e7birine girmedim o gittikten sonra. \u00d6zel okulda okuyorduk ve ailemin durumu biraz s\u0131k\u0131\u015f\u0131kt\u0131 zaten i\u015fte, tahmin edebilirsin belki… Neyse, ben de b\u0131rakt\u0131m ve buraya geldim,” dedi. Y\u00fcz\u00fcn\u00fc Esma’ya d\u00f6nd\u00fc ve g\u00fcl\u00fcmseyerek “Olmam gereken yere,” diye ekledi.<\/p>\n\n\n\n Burak yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131dan \u00e7ok tatl\u0131 biriydi ve Esma’yla birbirlerine ger\u00e7ekten yak\u0131\u015f\u0131yorlard\u0131. “Bir \u015fey sorabilir miyim?” diye atlad\u0131\u011f\u0131mda \u00fc\u00e7\u00fc de bana bakt\u0131. San\u0131yorum ki bir \u015feylere burnumu sokmama prensibimden buraya kadard\u0131.<\/em><\/p>\n\n\n\n “… O masan\u0131n olay\u0131 ne?”<\/p>\n\n\n\n Yeni bir okula gelmi\u015ftim ve bu okul i\u00e7indeki tiplerle tan\u0131nm\u0131\u015f, nam\u0131n\u0131 \u00f6\u011frencilerinin su\u00e7lar\u0131yla duyurmu\u015f bir okuldu. Haliyle ilgimi \u00e7eken o tayfan\u0131n neden di\u011ferlerinden farkl\u0131 bir havada tak\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 merak ediyordum. Sonu\u00e7ta burada herkesin bir ge\u00e7mi\u015fi vard\u0131, bu durum onlara has bir \u00f6zellik de\u011fildi.<\/p>\n\n\n\n “Bu okula gelen herkesin kendi \u00e7aplar\u0131nda sorunlar\u0131 var ve maalesef ki herkes bizim gibi bu sorunlar\u0131 arkas\u0131nda b\u0131rak\u0131p hayat\u0131na devam etmeyi tercih etmeyebiliyor. Mesela biz geldi\u011fimizden beri s\u0131n\u0131fta kalmad\u0131k, bir olaya da bula\u015fmad\u0131k. Onlar\u0131n i\u00e7lerinde iki y\u0131ld\u0131r kalanlar var,” dedi Helin.<\/p>\n\n\n\n As\u0131l merak etti\u011fimse masan\u0131n ortas\u0131ndaki o \u00e7ocuktu. O kimdi? “Peki \u015fu ortalar\u0131nda duran siyah deri ceketli, mavi g\u00f6zl\u00fc kim?” diye sordum sanki \u00f6\u011frenmesem de pek sorun olmazm\u0131\u015f gibi bir ses tonuyla.<\/p>\n\n\n\n “Demir. Bu okuldaki ve neredeyse t\u00fcm \u015fehirdeki k\u0131zlar\u0131n pe\u015fine tak\u0131lmak istedi\u011fi herif,” dedi Burak.<\/p>\n\n\n\n Burak buradayken de\u011fil, san\u0131r\u0131m k\u0131z k\u0131zayken sormal\u0131yd\u0131m bu soruyu. O anda daha fazla kurcalamad\u0131m. K\u0131zlar tuvaletinin k\u0131zlar\u0131n dedikodu merkezi oldu\u011funu biliyordum, bu okul ya da il\u00e7e fark etmeksizin evrensel bir kurald\u0131. “Helin, Esma, benimle tuvalete gelir misiniz?” diye sordum. Burak “Nedir siz k\u0131zlar\u0131n ayn\u0131 anda gidip gelmesi, i\u015fte onu bir t\u00fcrl\u00fc anlam\u0131yorum ben ya,” diye s\u00f6ylenmeye ba\u015flad\u0131. San\u0131r\u0131m Helin ve Esma’n\u0131n da s\u0131k yapt\u0131\u011f\u0131 bir \u015feydi bu. Kabul edip aya\u011fa kalkmalar\u0131 ho\u015fuma gitmi\u015fti. Sonu\u00e7ta yeni tan\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131k, yapmak zorunda de\u011fillerdi.<\/p>\n\n\n\n \u0130\u00e7eriye girdi\u011fimizde ortal\u0131k m\u00fcsait gibi g\u00f6z\u00fck\u00fcyordu. G\u00f6r\u00fcn\u00fcrde kimse yoktu. “Peki Demir’in yan\u0131ndaki k\u0131zlar…” diye sordum \u00e7ekinerek. San\u0131r\u0131m ondan birazc\u0131k da olsa ho\u015flanm\u0131\u015f oldu\u011fumu anlam\u0131\u015flard\u0131 ki g\u00fcl\u00fcmseyerek cevap verdi Helin. “Okulumuzun biricik f\u0131rsat\u00e7\u0131lar\u0131, stat\u00fc i\u00e7in yapmayacaklar\u0131 \u015fey yok. Ele ba\u015flar\u0131 Cansu. Bu sabah Demir’e sulan\u0131yordu san\u0131r\u0131m, bah\u00e7ede g\u00f6rd\u00fcm. Tabii hepsinin tek bir amac\u0131 var, o da Demir’in sayg\u0131s\u0131n\u0131 kazan\u0131p \u00e7etede sars\u0131lmaz bir yer edinmek,” dedi Helin. “Hatta \u015fansl\u0131larsa sevgilisi olmak,” diye ekledi Esma. Buras\u0131 ne kadar da, nas\u0131l tan\u0131mlasam, a\u00e7\u0131k ve net bir okuldu? Herkes mutlaka ba\u015fka bir i\u015fin mi pe\u015findeydi? \u00d6zetle basit insanlarla doluydu ba\u015flad\u0131\u011f\u0131m okul yani. Merak edip “Sevgilisi olmak derken?” diye sordum. Helin s\u00f6z\u00fc ald\u0131. “Demir’in bir k\u0131zla birden fazla kez g\u00f6r\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6r\u00fclmedi. San\u0131r\u0131m prensip gibi bir \u015fey, bilmiyorum. Ama her k\u0131z onu istiyor, tabii haklar\u0131 da var, \u00e7ocuk fazlas\u0131yla iyi g\u00f6r\u00fcn\u00fcml\u00fc ama benim g\u00f6z\u00fcm yok,” dedi ve ard\u0131ndan Esma’ya g\u00f6z k\u0131rpt\u0131. Anlamam\u0131\u015ft\u0131m ama daha yeni tan\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131k ve g\u00f6z k\u0131rpmas\u0131n\u0131n nedeni belki \u00f6zeldir, anlatmak istemez diye ona sormad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n Birden iki tuvaletin kap\u0131s\u0131 ayn\u0131 anda a\u00e7\u0131ld\u0131. \u0130\u00e7eriden bu sabah Demir’in yan\u0131nda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm k\u0131z ve yan\u0131ndaki di\u011fer k\u0131z\u0131l sa\u00e7l\u0131 k\u0131z \u00e7\u0131kt\u0131. “Senin dilin de fazla uzunmu\u015f f\u0131rsat\u00e7\u0131,” dedi Cansu, Helin’e “f\u0131rsat\u00e7\u0131” kelimesini vurgulayarak. Bizi duymu\u015f olmal\u0131lard\u0131. K\u0131z onun \u00fcst\u00fcne y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flay\u0131nca Esma hemen Helin’in kolunu tutup “Hadi gidelim burdan,” dedi. K\u0131z\u0131l, kap\u0131y\u0131 kilitleyerek oradan onlar istemeden asla \u00e7\u0131kamayaca\u011f\u0131m\u0131z\u0131 belli ediyordu.<\/p>\n\n\n\n Ne bileyim, kaybedecek bir \u015feyim yok gibi hissediyordum. Burada hen\u00fcz hi\u00e7kimseydim ve kendime dair \u00e7ok iyi bildi\u011fim bir \u015fey varsa o da “biri” olmak i\u00e7in bir ba\u015fkas\u0131na yaranmaya \u00e7al\u0131\u015fmayaca\u011f\u0131md\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Ate\u015f olmayan yerden duman \u00e7\u0131kmaz. Aynaya bak g\u00fczelim,” dedim. Sesim sand\u0131\u011f\u0131mdan daha y\u00fcksek \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. Cansu g\u00f6zlerini Helin’den ay\u0131r\u0131p bana dikti.<\/p>\n\n\n\n “Yeni gelen k\u0131za san\u0131r\u0131m bize nas\u0131l davranaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6\u011fretmem gerekecek,” dedi.<\/p>\n\n\n\n Sinirden kahkaha atas\u0131m gelmi\u015fti. Boynumu yana e\u011fip “Ya \u00f6yle mi, merakla bekliyorum,” dedim ona do\u011fru bir ad\u0131m att\u0131m. \u00c7alan zilin sesi duyuldu\u011funda Cansu geri \u00e7\u0131kt\u0131.<\/p>\n\n\n\n Aynada sa\u00e7lar\u0131n\u0131 d\u00fczelttikten sonra kap\u0131ya do\u011fru ilerledi. K\u0131z\u0131lla bak\u0131\u015ft\u0131ktan sonra arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n “Bu burda bitmedi sar\u0131.”<\/p>\n\n\n\n Kap\u0131 kendili\u011finden kapand\u0131\u011f\u0131nda Helin ve Esma’dan gelecek k\u00fcf\u00fcrlere haz\u0131rd\u0131m. Edinece\u011fim arkada\u015fl\u0131klara daha ba\u015flamadan engel olduysam da yapabilece\u011fim bir \u015fey olmayacakt\u0131. Kaderime raz\u0131 gelecektim.<\/p>\n\n\n\n Onlardan bana hesap soran i\u00e7erikte bir nutuk bekliyordum ama tam tersi oldu.<\/p>\n\n\n\n Helin “Sen neymi\u015fsin be G\u00fcne\u015f!” diyerek bana g\u00fcl\u00fcmsedi.<\/p>\n\n\n\n “Daha ilk g\u00fcnden bu ekibe dald\u0131n. Yaln\u0131z sonu k\u00f6t\u00fc olmas\u0131n?” diyen Esma’ya bak\u0131p “A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131, umrumda de\u011fil. Kaybedecek hi\u00e7bir \u015feyim yok, hadi gidelim,” dedim. Mah\u00e7ubiyetim, onlar\u0131 belki de sa\u00e7ma sapan bir insanla muhattap olmak zorunda b\u0131rakaca\u011f\u0131mdand\u0131. Cansu denen f\u0131rsat\u00e7\u0131 ona yapt\u0131\u011f\u0131m \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n ard\u0131ndan ne kar\u0131n a\u011fr\u0131s\u0131 varsa gelip benden \u00e7\u0131karmal\u0131yd\u0131, k\u0131zlardan de\u011fil.<\/p>\n\n\n\n Okulun bu tip hatunlar\u0131ndan hep korkulurdu ama ben sadece g\u00fcler ge\u00e7erdim. Belki de bir zamanlar onlar gibiydim, bu y\u00fczden de perde arkas\u0131ndaki bo\u015fluklar\u0131n\u0131 \u00e7ok iyi tan\u0131yordum. Maskelerin arkas\u0131ndaki \u00f6zg\u00fcven eksikliklerini, endi\u015felerini, pi\u015fmanl\u0131klar\u0131n\u0131 ve bunun fark\u0131ndal\u0131klar\u0131n\u0131… \u00dcz\u00fcc\u00fcyd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n S\u0131n\u0131flar\u0131m\u0131za do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131k. Me\u011fer Esma ve Burak’la ayn\u0131 s\u0131n\u0131ftaym\u0131\u015f\u0131m, bu beni sevindirdi. Derslerde Demir’i incelemek yerine di\u011fer \u00f6\u011frencilere biraz odaklanm\u0131\u015f olsayd\u0131m belki onlar\u0131 da yemekhanede g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm an tan\u0131yabilirdim. Kendime \u00e7eki d\u00fczen vermeliydim. Kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcne geldi\u011fimizde Helin “Ben 11-F’deyim. Teneff\u00fcste g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz,” diyerek gitti. Demir’se o g\u00fcn bir daha sadece son derse girdi. Yan\u0131ma oturdu\u011funda ona \u00fc\u00e7 derstir nerede oldu\u011funu sordum ama bunu olabildi\u011fince hesap sorarm\u0131\u015f gibi de\u011fil de arkada\u015f\u00e7a bir \u015fekilde sormaya gayret ettim. Sigara kokuyordu. Cevap vermedi. “Sana bir soru sordum,” dedi\u011fimde bana bakmadan yorgun bir sesle “Seni ilgilendirir mi?” diyerek kar\u015f\u0131l\u0131k verdi. Y\u00fcz\u00fcme bile bakmam\u0131\u015f olmas\u0131 beni sinirlendirmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n “Sigara m\u0131 i\u00e7iyorsun?”diye sordum. Bu sorumun \u00fcst\u00fcne bana d\u00f6nd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n “Sen biraz fazla m\u0131 konu\u015fuyorsun?”<\/p>\n\n\n\n Bu c\u00fcmlesinden sonra \u00f6n\u00fcme d\u00f6n\u00fcp \u00f6\u011fretmene bakmaya devam ettim. Biyoloji. Dersin ba\u015f\u0131nda ad\u0131n\u0131n Yasemin oldu\u011funu s\u00f6yleyen hoca “… Bu demektir ki \u015fimdiden ara\u015ft\u0131rmalara ba\u015flamal\u0131s\u0131n\u0131z. Sonradan s\u0131k\u0131\u015fmadan hemen halledin ki size not verecek bir \u015feyim olsun. Evet, herkes yan\u0131nda oturan arkada\u015f\u0131na baks\u0131n,” dedi\u011finde istemeye istemeye yana d\u00f6nd\u00fcm. O, bana bakm\u0131yordu. G\u00f6z\u00fc \u00f6\u011fretmendeydi. Neydi bu inat anlam\u0131yordum ki! Ona ayak uydurup ben de y\u00fcz\u00fcm\u00fc \u00f6n\u00fcme \u00e7evirdim.<\/p>\n\n\n\n “… S\u0131ra arkada\u015f\u0131n\u0131za al\u0131\u015fsan\u0131z iyi olur \u00e7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm bir sene boyunca proje e\u015finiz olacak.” Esma ve Burak yan yana oturuyorlard\u0131 ve Burak d\u00f6nerek k\u0131z arkada\u015f\u0131n\u0131n burnundan makas ald\u0131. \u0130ster istemez dudaklar\u0131m yukar\u0131 k\u0131vr\u0131ld\u0131. Onlar\u0131 izlerken i\u00e7inde bulundu\u011fum pembe toz bulutumu so\u011fuk, keskin bir ses kesti. “Harika. Bir de seninle u\u011fra\u015faca\u011f\u0131m \u015fimdi,” dedi. H\u00e2l\u00e2 bana bakm\u0131yordu. “\u0130stemiyorsan git itiraz et, bana ne ya,” diyerek kar\u015f\u0131l\u0131k verdim. Benimle hi\u00e7 konu\u015fmayan, konu\u015funca da sadece \u00fcste \u00e7\u0131kan birine iyi kar\u015f\u0131l\u0131k verme zorunlulu\u011fum yoktu. Bana bakt\u0131, tam cevap verecekti ki \u00f6\u011fretmen s\u00f6z\u00fcne devam etti: “… \u00dc\u00e7 haftada bir dosya \u015feklinde rapor istiyorum. Konular\u0131n\u0131z\u0131 size mail ataca\u011f\u0131m. Herkes epostas\u0131n\u0131 masadaki ka\u011f\u0131da yaz\u0131p \u00e7\u0131ks\u0131n. \u015eimdi zil \u00e7alacak.”<\/p>\n\n\n\n On saniye ge\u00e7memi\u015fti ki kimileri i\u00e7in kurtulu\u015f \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131 olan okul zili duyulmaya ba\u015flad\u0131. Yan\u0131mda oturan ve ilk g\u00fcnden t\u00fcm sinir dengelerimi kar\u0131\u015ft\u0131ran \u00e7ocuk, zil \u00e7ald\u0131\u011f\u0131 anda aya\u011fa kalkt\u0131 ve surat\u0131ma bile bakmadan d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131. \u00c7ocuk diyordum ama tamamen laf\u0131n geli\u015fi olarak… \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00e7ok iyi fizi\u011fi vard\u0131 ve ger\u00e7ekten uzun boyluydu. Ayr\u0131ca benden birka\u00e7 ya\u015f b\u00fcy\u00fck gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Acaba ka\u00e7 sene s\u0131n\u0131fta kalm\u0131\u015ft\u0131? Neden bu okula gelmi\u015fti ve ne zamand\u0131r buradayd\u0131? Bunlar\u0131 ona sorsam bana asla cevap vermeyece\u011finden emindim ama olsun. Kendini haz\u0131rlasa iyi olurdu \u00e7\u00fcnk\u00fc Demir Bey’le, san\u0131r\u0131m biraz fazla zaman ge\u00e7irecektik.<\/p>\n\n\n\n Omzuma \u00e7antam\u0131 tak\u0131p \u00f6\u011fretmen masas\u0131na do\u011fru ilerledim. Ka\u011f\u0131da yazaca\u011f\u0131m s\u0131ray\u0131 beklerken arkas\u0131ndan s\u00f6ylenmeye ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n “Bari epostan\u0131 verseydin, as\u0131l sen beni u\u011fra\u015ft\u0131racaks\u0131n!”<\/p>\n\n\n\n Okul bitti\u011finde Esma, Burak ve Helin’le beraber \u00e7\u0131k\u0131\u015f kap\u0131s\u0131na do\u011fru y\u00fcr\u00fcyorduk. Burak “Evet han\u0131mlar, biz bu taraftan servislere do\u011fru gidiyoruz. Size iyi ak\u015famlar,” dedi\u011finde ilk g\u00fcn\u00fcn sonuna geldi\u011fimiz dank etmi\u015fti. Yine az hasar vermi\u015ftik hayat\u0131m\u0131za, de\u011fil mi? Esma da veda ettikten sonra Helin “Yar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz,” dedi. Ben de g\u00fcl\u00fcmsedim. Helin’den gelecek “Arabam var, seni b\u0131rakabilirim istersen,” teklifini beklemiyordum, yalan s\u00f6yleyemeyece\u011fim. “Merak etme, bu seferki \u00e7al\u0131nt\u0131 de\u011fil,” diyerek kahkaha att\u0131\u011f\u0131nda “Hay\u0131r! Hay\u0131r, tepkisizli\u011fim ondan de\u011fildi. Sadece sormana \u015fa\u015f\u0131rd\u0131m, o y\u00fczden,” dedim utanarak.<\/p>\n\n\n\n “Biliyorum, dalga ge\u00e7iyorum seninle, hadi atla.”<\/p>\n\n\n\n Daha ilk g\u00fcnden ona y\u00fck olmak istemedim. Belki ileriki g\u00fcnlerde beraber gidip gelirdik ama bug\u00fcn yeterince Helin’e ve arkada\u015f grubuna sal\u00e7a olmu\u015fum gibi hissediyordum zaten. “Yok ben giderim, \u00e7ok da uzak oturmuyorum.”<\/p>\n\n\n\n “G\u00fcne\u015f, ger\u00e7ekten \u00e7al\u0131nt\u0131 de\u011fil…”<\/p>\n\n\n\n Benimle hala dalga ge\u00e7iyordu.<\/p>\n\n\n\n G\u00fclerek koluna vurdum. “Te\u015fekk\u00fcr ederim ama biraz y\u00fcr\u00fcmek istiyorum, \u00e7ok sa\u011fol. Yine de arabana kadar e\u015flik edeyim.” Okulun otopark\u0131na do\u011fru ilerlemeye ba\u015flad\u0131k. \u00d6\u011frencilerin \u00e7o\u011fu on sekiz ya\u015f\u0131ndan b\u00fcy\u00fckt\u00fc ve genelde arabalar\u0131 ya da motorlar\u0131 vard\u0131, bu y\u00fczden okul bah\u00e7esinin bir k\u0131sm\u0131 otopark i\u00e7in ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n “Vay, vay, vay. Kimleri g\u00f6r\u00fcyorum,” diyen sesi duydu\u011fumuzda arkam\u0131za bakt\u0131k. Bu sinir bozucu ses, Cansu’nun sesiydi. Yan\u0131ndaki ise yine o k\u0131z\u0131l sa\u00e7l\u0131 k\u0131zd\u0131. San\u0131r\u0131m en yak\u0131n arkada\u015f\u0131 oydu. Yanlar\u0131na birka\u00e7 ki\u015fi daha alm\u0131\u015flard\u0131. Hepsi bug\u00fcn yemekhanede ve giri\u015fte g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm pop\u00fcler \u00e7etedendi. Demir’in \u00e7etesinden…<\/p>\n\n\n\n Cansu ve yaveri bizimle konu\u015furken di\u011ferleri kendi aralar\u0131nda sohbet etmeye devam ediyordu. Sanki sadece kalabal\u0131k g\u00f6r\u00fcn\u00fcp bana g\u00f6z da\u011f\u0131 vermek i\u00e7in u\u011fra\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Ger\u00e7ekten buna mesai ve d\u00fc\u015f\u00fcnce mi harcam\u0131\u015ft\u0131? Kesinlikle bo\u015f i\u015flerdi. Tepkisini g\u00f6rmek i\u00e7in Helin’e bakt\u0131\u011f\u0131mda olaydan tamamen koptu\u011funu ve Cansu’nun arkas\u0131ndaki \u00e7etenin en solunda duran, yabanc\u0131 modellere benzeyen gri ti\u015f\u00f6rtl\u00fc \u00e7ocu\u011fa bakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fcm. \u00dczg\u00fcn bir \u015fekilde “Do\u011fukan,” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131. Emin olmak i\u00e7in \u00e7eteye bir kez daha dikkatli bakt\u0131m. O da Helin’e bak\u0131yordu. Ad\u0131n\u0131 sadece benim duyabilece\u011fim bir \u015fekilde s\u00f6ylemi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n “O i\u015fin orada bitmedi\u011fini s\u00f6ylemi\u015ftim yeni k\u0131z…” diyerek konu\u015fmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda bu c\u00fcrreti nereden buldu\u011funu merak ediyordum. S\u00f6z\u00fcn\u00fc kesip “Bir ad\u0131m var \u00f6ncelikle, G\u00fcne\u015f,” dedim.<\/p>\n\n\n\n Bir dakika… Peki ben neyime g\u00fcveniyordum?<\/p>\n\n\n\n Kar\u015f\u0131mda bir ordu oldu\u011fu, hatta sicili su\u00e7larla dolu bir ordu oldu\u011fu o an dank etmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n “H\u00e2l\u00e2 cevap veriyorsun. Anlamad\u0131n m\u0131 buradaki i\u015fleyi\u015fi?” dedi\u011finde bana do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n Ben de ona do\u011fru bir ad\u0131m att\u0131m. Bir anda nedense korkmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m ama cesur g\u00f6r\u00fcnmek istiyordum. Aptal bir lisedeki aptal bir k\u0131zdan \u00e7ekinmiyordum.<\/p>\n\n\n\n “Ne oluyor burda? Neyi bekliyorum ben?”<\/p>\n\n\n\n Demir’in sesi duyuldu\u011funda herkes bir anda oda\u011f\u0131n\u0131 \u00e7evirdi. Otopark\u0131n giri\u015finden bize yakla\u015f\u0131yordu. “… B\u0131rak\u0131n, k\u0131z daha yeni, u\u011fra\u015fmay\u0131n,” dedi ve ceketinin cebinden bir sigara paketi \u00e7\u0131kartt\u0131. Cansu, adeta s\u00fct d\u00f6km\u00fc\u015f bir kediye d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc. Ona bir anda ne oldu\u011funu anlayamam\u0131\u015ft\u0131m. \u00c7ete de ayn\u0131 \u015fekilde kendi aras\u0131nda konu\u015fmay\u0131 kesmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n An\u0131nda Demir’in s\u00f6yledi\u011fini yap\u0131p arkalar\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fcler. Onlar da\u011f\u0131lmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda aralar\u0131ndaki ili\u015fkiler hakk\u0131nda az \u00e7ok tahmin y\u00fcr\u00fctmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. Hepsi birer piyondu ve ba\u015flar\u0131nda Demir vard\u0131. Olay\u0131n etkisi h\u00e2l\u00e2 \u00fczerimden ge\u00e7memi\u015fti, onlar y\u00fcr\u00fcrken arkalar\u0131ndan \u00f6ylece bak\u0131yordum. Hepsi otoparktan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda Demir sigaras\u0131n\u0131 yakt\u0131 ve i\u00e7ine \u00e7ekti\u011fi duman\u0131 d\u0131\u015far\u0131 verdi. Bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 \u00e7ok \u00fcst\u00fcmde tutmadan arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fc, ad\u0131n\u0131n Do\u011fukan oldu\u011funu tahmin etti\u011fim \u00e7ocukla iki k\u0131z\u0131n yan\u0131nda y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131. Fikir de\u011fi\u015fikli\u011fiyle Helin’e “San\u0131r\u0131m arabayla gelebilirim,” dedim.<\/p>\n\n\n\n